Mentionsy Mentionsy
Zbrodnie Zapomniane
Zbrodnie Zapomniane

MIAŁA TYLKO ODEBRAĆ BUCIKI

21.11.2026 ·35 min 33 s · 6 rozdziałów

Miejsce akcji: wielkopolskaPostaw mi kawę: https://buycoffee.to/zbrodniezapomnianeWspieranie kanału:https://patronite.pl/ZbrodnieZapomnianehttps://www.youtube.com/channel/UCZsXqcUbVi03jDKVS-a2Dlg/joinŹródła:Orędownik_1936-09-05Orędownik_1936-09-17Orędownik_1936-09-22Orędownik_1937-01-19Orędownik_1937-01-23Nowy_Kurjer_1937-01-23Nowy_Kurjer_1937-01-24Nowy_Kurjer_1936_09_09Orędownik_1937-01-24Orędownik_na_powiaty_nowotomyski_i_wolsztyński, 1937 nr 9Orędownik_1937-02-18Orędownik_1937-04-07Orędownik_1937-04-10Orędownik_1937-07-03Orędownik_1937-10-22Społeczność:Grupa na fb: https://www.facebook.com/groups/1120954551591543Instagram: https://www.instagram.com/zbrodniezapomniane/kontakt:✉️ e-mail: [email protected]🎙️spotify: https://open.spotify.com/show/3sIQIldYKTitI2AF9tRMOI🎙️iTunes: https://podcasts.apple.com/us/podcast/zbrodnie-zapomniane/id1506114950🎙️Google podscast: https://podcasts.google.com/?feed=aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy8xYTY4ZDJiNC9wb2RjYXN0L3Jzcw&ep=14Autorem wykorzystanej muzyki jest Darren Curtis.Wstęp: Destiny by Darren-CurtisIntro: Journey's Reflection by Darren-CurtisTło: Soul's Departure by Darren-Curtis | https://soundcloud.com/desperate-measurezMusic promoted by https://www.free-stock-music.comCreative Commons Attribution 3.0 Unported Licensehttps://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

0:00 · Wprowadzenie 5

W tej samej okolicy znajdują się zdecydowanie mniejsze błaki, które za chwilę staną się najważniejszym miejscem tej opowieści oraz Miedzichowo, gdzie mieścił się posterunek Policji Państwowej. Dzisiejsza historia zaczyna się latem 1936 roku. W Lubieniu mieszkała Klara Sperling, córka miejscowego chałupnika. Ile Klara miała lat, jak wyglądała i czym się zajmowała, tego niestety nie wiem. Nie zachowały się nie tylko fotografie, ale nawet i prasa jakoś szczególnie nie siliła się na to, żeby zobrazować werbalnie jej wizerunek. Ale nie byłabym sobą, gdybym nie poszperała gdzie trzeba.

I tak dokopałam się do informacji, że Klara urodziła się w roku 1904 i tak naprawdę to nawet nie miała na imię Klara, tylko Marta Klara. Imię ojca się zgadza, bowiem według źródeł ojciec dziewczyny miał mieć na imię Henryk i szacowany wiek mniej więcej też. Ale ręki sobie uciąć nie dam, że mówimy tutaj o jednej i tej samej Klarze. W poniedziałek, 13 lipca 1936 roku, Klara wsiadła na rower i wyjechała z domu. Rodzicom powiedziała, że jedzie do Lewiczynka. Do krewnych albo do znajomych, bo każda gazeta pamiętała to trochę inaczej. Jedna twierdziła nawet, że Klara rzeczywiście spędziła u nich kilka dni, to znaczy u tych znajomych.

Według innej od razu pojechała w stronę Błaków, a po drodze wstąpiła do szewca po buciki, które oddała mu do naprawy. Do domu nie wróciła. Henryk Sperling zaczął szukać córki na własną rękę. Bezskutecznie. W końcu postanowił zgłosić sprawę odpowiednim organom. Udał się na posterunek Policji Państwowej w Miedzichowie. Kiedy dokładnie złożył zawiadomienie, nie wiadomo. Według jednych wersji kilka dni po zaginięciu Clary. Według innych czekał aż dwa tygodnie, łudząc się, że zniknięcie dziewczyny ma swoje logiczne wytłumaczenie, a sprawa szybko sama się wyjaśni.

Czy jest to jakoś szczególnie istotne? W pewnym sensie tak, bowiem nie od dziś wiadomo, że w sprawach dotyczących zaginięcia najważniejsze są pierwsze dni, a nawet i godziny. Z drugiej strony, jeżeli Henryk złożył zawiadomienie z opóźnieniem, to nie wiem, czy kilka dni w te czy we w te robi aż taką różnicę. Śledztwem zajął się przodownik Lewandowski. I trzeba przyznać, że do sprawy podszedł dosyć poważnie. A na pewno nie zbagatelizował zawiadomienia. Choć początkowo nic nie zapowiadało przełomu i przez kilka tygodni dochodzenie stało w miejscu. Ruszyło dopiero w sierpniu, kiedy na komisariat wpłynęło anonimowe zawiadomienie.

Jeżeli podejrzany szewc coś ukrywa, to właśnie na tym obrębie powinni się skupić. Wnęk protestował, ale niewiele mu to dało. Policjanci zaczęli kopać. I trafili w dziesiątkę. Przy fundamencie stodoły od strony północnej na głębokości około 70 cm odkopali ciało zaginionej Clary Sperling. Na jej szyi tkwiła mocno zaciśnięta chustka. Kawałek dalej zakopany był rower, na którym wyjechała z domu. Po siedmiu tygodniach od zaginięcia Sperling Główna została odnaleziona. Jeszcze nie było do końca jasne, co tak naprawdę się przydarzyło, choć wszystkie elementy powoli układały się w jedną całość.

17:30 · Wnęk i Kubiak 2

Zainteresowanie było ogromne. Kilkanaście minut przed otwarciem rozprawy na sali nie było już ani jednego wolnego miejsca. O 9.15 weszli sędziowie, wiceprezes Sądu Sosiński jako przewodniczący, sędzia Karczewski i asesor Pogorzały. Oczywiście wprowadzono też oskarżonych. Obaj odpowiadali za to, że działając wspólnie, umyślnie zabili Clarę Sperling, czyli za zbrodnię z artykułu 225, paragraf pierwszy kodeksu karnego. Groziła za nią kara śmierci. Prokurator poprosił, żeby jako pierwszego przesłuchać Kubiaka. Nie chciał, żeby pomocnik dopasował swoje zeznania do tego, co powie jego szef. Szef w cudzysłowie oczywiście.

Tak jak w śledztwie, twierdził, że Klara zmarła, bo wypiła jakieś lekarstwo, żeby pozbyć się ciąży. Wszystkiemu, co powiedział Kubiak, zaprzeczał. W sprawie wypowiedziało się również kilku świadków. Pierwszy zeznawał Henryk Sperling, ojciec Clary. Podobno powiedział sądowi wiele o życiu córki. Szkoda tylko, że znajdujący się na miejscu korespondent nie zapisał z tego ani jednego słowa. Może życie ofiary nie było aż tak interesujące. Przodownik Lewandowski, który prowadził pierwsze dochodzenie, przedstawił jego wyniki. Zapytany, jaką opinią cieszył się wnęk, odpowiedział, że we wsi znano go z pijaństwa i niemoralnego prowadzenia się.

Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.