Mentionsy Mentionsy
Zbrodnie Zapomniane
Zbrodnie Zapomniane

MIAŁA TYLKO ODEBRAĆ BUCIKI

21.11.2026 ·35 min 33 s · 6 rozdziałów

Miejsce akcji: wielkopolskaPostaw mi kawę: https://buycoffee.to/zbrodniezapomnianeWspieranie kanału:https://patronite.pl/ZbrodnieZapomnianehttps://www.youtube.com/channel/UCZsXqcUbVi03jDKVS-a2Dlg/joinŹródła:Orędownik_1936-09-05Orędownik_1936-09-17Orędownik_1936-09-22Orędownik_1937-01-19Orędownik_1937-01-23Nowy_Kurjer_1937-01-23Nowy_Kurjer_1937-01-24Nowy_Kurjer_1936_09_09Orędownik_1937-01-24Orędownik_na_powiaty_nowotomyski_i_wolsztyński, 1937 nr 9Orędownik_1937-02-18Orędownik_1937-04-07Orędownik_1937-04-10Orędownik_1937-07-03Orędownik_1937-10-22Społeczność:Grupa na fb: https://www.facebook.com/groups/1120954551591543Instagram: https://www.instagram.com/zbrodniezapomniane/kontakt:✉️ e-mail: [email protected]🎙️spotify: https://open.spotify.com/show/3sIQIldYKTitI2AF9tRMOI🎙️iTunes: https://podcasts.apple.com/us/podcast/zbrodnie-zapomniane/id1506114950🎙️Google podscast: https://podcasts.google.com/?feed=aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy8xYTY4ZDJiNC9wb2RjYXN0L3Jzcw&ep=14Autorem wykorzystanej muzyki jest Darren Curtis.Wstęp: Destiny by Darren-CurtisIntro: Journey's Reflection by Darren-CurtisTło: Soul's Departure by Darren-Curtis | https://soundcloud.com/desperate-measurezMusic promoted by https://www.free-stock-music.comCreative Commons Attribution 3.0 Unported Licensehttps://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

0:00 · Wprowadzenie 2

Według innej od razu pojechała w stronę Błaków, a po drodze wstąpiła do szewca po buciki, które oddała mu do naprawy. Do domu nie wróciła. Henryk Sperling zaczął szukać córki na własną rękę. Bezskutecznie. W końcu postanowił zgłosić sprawę odpowiednim organom. Udał się na posterunek Policji Państwowej w Miedzichowie. Kiedy dokładnie złożył zawiadomienie, nie wiadomo. Według jednych wersji kilka dni po zaginięciu Clary. Według innych czekał aż dwa tygodnie, łudząc się, że zniknięcie dziewczyny ma swoje logiczne wytłumaczenie, a sprawa szybko sama się wyjaśni.

Jeżeli podejrzany szewc coś ukrywa, to właśnie na tym obrębie powinni się skupić. Wnęk protestował, ale niewiele mu to dało. Policjanci zaczęli kopać. I trafili w dziesiątkę. Przy fundamencie stodoły od strony północnej na głębokości około 70 cm odkopali ciało zaginionej Clary Sperling. Na jej szyi tkwiła mocno zaciśnięta chustka. Kawałek dalej zakopany był rower, na którym wyjechała z domu. Po siedmiu tygodniach od zaginięcia Sperling Główna została odnaleziona. Jeszcze nie było do końca jasne, co tak naprawdę się przydarzyło, choć wszystkie elementy powoli układały się w jedną całość.

10:00 · Śledztwo i Znalezienie zwłok 2

Ale ta niekaralność niekoniecznie szła w parze z jego temperamentem, bowiem według ludzi, którzy mieli tę niewątpliwą przyjemność obcować z wnękiem, to nie był on człowiekiem, z którym chciałoby się zadzierać. Do 1927 roku mieszkał w Lubieniu, czyli tej samej wsi co Clara. Poznali się w roku 1924 i wtedy też zaczął się ich romans. W 1927 roku Wnęk się ożenił. Tyle że nie z Klarą, a z inną kobietą. Nowożeńcy zamieszkali w Błakach. To jednak nie oznaczało, że relacja ze Sperlingówną się zakończyła. Klara często przyjeżdżała do Błak, a Wnęk najwyraźniej nie widział w tym żadnego problemu.

Legalnie zabieg mógł zostać wykonany jedynie przez lekarza i tylko wtedy, gdy ciąża zagrażała zdrowiu kobiety albo była skutkiem przestępstwa. Czyli bardzo podobnie do tego, jak funkcjonuje to obecnie. To nie była zwykła przysługa, ale czynność obarczona ogromnymi konsekwencjami. Gdyby sprawa wyszła na jaw albo Clara straciła życie w wyniku powikłań wnękowi groziło wieloletnie więzienie i całkowita utrata reputacji. Stwierdził, że nie będzie aż tak ryzykował. Znalazł własne rozwiązanie. Postanowił Clarę zabić. Na początku lipca zwierzył się Kubiakowi ze swoich trosk.

17:30 · Wnęk i Kubiak 5

Dlatego stwierdził, że lepiej będzie dziewczę zakopać. I tak nikt nie będzie jej u niego szukać. A przewiązana chusta? Z ust Clary wypływały stróżki krwi. No to postanowił je obwiązać. Zauważcie, jak zgrabnie w tej opowieści ojcem dziecka został jakiś mężczyzna, a cała odpowiedzialność spadła na Clarę. Na nią i na tajemniczą kobietę od buteleczki. Problem w tym, że nic się tutaj nie zgadzało. Badanie chemiczne nie wykazało w żołądku żadnej trucizny. Na chustce, którą wnęk rzekomo tamował krew, nie było ani jednej plamki.

Zainteresowanie było ogromne. Kilkanaście minut przed otwarciem rozprawy na sali nie było już ani jednego wolnego miejsca. O 9.15 weszli sędziowie, wiceprezes Sądu Sosiński jako przewodniczący, sędzia Karczewski i asesor Pogorzały. Oczywiście wprowadzono też oskarżonych. Obaj odpowiadali za to, że działając wspólnie, umyślnie zabili Clarę Sperling, czyli za zbrodnię z artykułu 225, paragraf pierwszy kodeksu karnego. Groziła za nią kara śmierci. Prokurator poprosił, żeby jako pierwszego przesłuchać Kubiaka. Nie chciał, żeby pomocnik dopasował swoje zeznania do tego, co powie jego szef. Szef w cudzysłowie oczywiście.

Tak jak w śledztwie, twierdził, że Klara zmarła, bo wypiła jakieś lekarstwo, żeby pozbyć się ciąży. Wszystkiemu, co powiedział Kubiak, zaprzeczał. W sprawie wypowiedziało się również kilku świadków. Pierwszy zeznawał Henryk Sperling, ojciec Clary. Podobno powiedział sądowi wiele o życiu córki. Szkoda tylko, że znajdujący się na miejscu korespondent nie zapisał z tego ani jednego słowa. Może życie ofiary nie było aż tak interesujące. Przodownik Lewandowski, który prowadził pierwsze dochodzenie, przedstawił jego wyniki. Zapytany, jaką opinią cieszył się wnęk, odpowiedział, że we wsi znano go z pijaństwa i niemoralnego prowadzenia się.

Siostra Klary, 29-letnia Elza Grocholewska, zeznała, że Klara bardzo często zachodziła do wnęka. Czy łączyło ich coś więcej? Tego nie potrafiła powiedzieć. Potem przyszła kolej na teścia oskarżonego, Wilhelma Wernego. I tu zrobiło się ciekawie. Werne zapewniał, że był z zdjęcia bardzo zadowolony. Pamiętał też, że 13 lipca Klara przyszła do wnęka po trzewiki. Przewodniczący zapytał, skąd po pół roku tak dobrze pamięta akurat ten dzień. Werne odpowiedział, że właśnie wtedy zaczął żniwa, więc data utkwiła mu w pamięci. Brzmi logicznie.

Z tym, że sędzia miał przed sobą jego zeznania złożone w trakcie śledztwa. I wynikało z nich coś zgoła innego. Mówił, że z zięcia wcale zadowolony nie był, a jego córka nie była w tym małżeństwie szczęśliwa. I jeszcze jeden drobiazg. W śledztwie Werne podał, że żniwa zaczęły się u niego 20 lipca, czyli tydzień po zaginięciu Klary z Berlingówny. Na koniec zeznawało pięciu mężczyzn. Michał Barłuk, Jan Kostrzewa, Władysław Sałagaj, Józef Sałagaj i Karol Zielisko. Wszyscy zgodnie twierdzili, że 13 lipca po południu przejeżdżali przez błaki i widzieli, jak Kubiak pracuje w polu.

23:20 · Proces i Zeznania 1

Przekonywał, że to jego klient mówi prawdę i prosił o uniewinnienie albo przynajmniej o łagodną karę. Obrońca Kubiaka wobec przyznania się klienta prosił o karę możliwie najniższą. W ostatnim słowie obaj oskarżeni prosili o uniewinnienie. Wnęk do końca twierdził, że Clary nie zamordował. Sąd naradzał się pół godziny. Punktualnie o 17.30 odczytano wyrok. Jan Wnęk został skazany na karę śmierci i pozbawienie praw obywatelskich i honorowych na zawsze. Franciszek Kubiak dostał 15 lat więzienia z zaliczeniem aresztu śledczego. W uzasadnieniu sąd napisał, że Wnęk był inicjatorem i motorem zbrodni, że obmyślił wszystko z góry i działał z pełną premedytacją.

Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.