Mentionsy Mentionsy
Zbrodnie Bez Cenzury
Zbrodnie Bez Cenzury

213. Morderca z ADHD

13.07.2025 ·23 min 52 s

Bardzo osobisty odcinek, posłuchajcie opowieści i mojej intymnej refleksji.

Morderca z ADHD Ta historia, jak wiele innych, nigdy nie powinna się była wydarzyć. Noc z 27 na 28 lutego 2021 roku. 69-letni Warren Barnes, mężczyzna w kryzysie bezdomności, ginie pod wiaduktem autostrady. Morderstwo, jakich zapewne wiele. Życie na ulicy jest niebezpieczne. Nikt takich osób nie szuka. Niestety czasami też nie żałuje. Dlatego sprawcy, zdając sobie z tego sprawę, są bardziej agresywni i zuchwali.

Przy takich sprawach ogarnia mnie bezsilna złość naszerząca się bezprawie nie tylko w Stanach. W Polsce do podobnych przestępstw doszło w ostatnich latach chociażby w Lublinie, Częstochowie i Grudziądzu. Ale od początku. Grand Junction, Colorado. Dość duże miasto w zachodniej części stanu. W mroźną noc z 27 na 28 lutego 2021 roku 69-letni Warren Barnes skrył się pod wiaduktem autostrady stanowej nr 340.

Warren uwielbiał tam spędzać czas. Z biegiem lat coraz częściej zasypiał nad książką. Jego sylwetka była coraz bardziej zgarbiona. Nigdy nie żebrał, o nic nie prosił. Był łagodny, cichy. Ludzie traktowali go z serdecznością i życzliwością, często obdarowując jedzeniem, kawą i książkami. Warren czytał, karmił ptaki, odwiedzał agencję pośrednictwa pracy każdego dnia, w południe kupował kanapkę. Wieczorami skrywał się pod mostem, patrząc na mury więzienia hrabstwa Mesa. Nie uciekał od pracy. Nosił towar do sklepów, sprzątał parkingi, wykonywał roboty dekarskie.

Odchylił prezent i dźgnął ofiarę w szyję. Zaatakowany zdążył krzyknąć, co robisz, dlaczego? Dlaczego ja? Nastolatek nie przestawał. Zadawał kolejne razy, wydając przy tym zwierzęce odgłosy. Warren nie miał szans. Zginął od licznych ciosów. Cochi nie poprzestał na morderstwie. Dźgał ofiarę również po śmierci i okaleczył jej twarz, poszerzając nożem uśmiech na wzór komiksowego wizerunku Jokera. Odciął głowę i ręce. Schował je do plastikowych toreb, które zaniósł do swojego auta. Następnie pojechał do domu, gdzie zmył krew z siebie, umył nóż i samochód.

Brian podał policjantom dane ofiary, pokazał narzędzie zbrodni i miejsce, w którym dokonał zabójstwa. Został zatrzymany i przesłuchany na posterunku. Był podekscytowany. Śmiał się, gdy opowiadał o szczegółach zbrodni. Przyznał, że specjalnie szukał bezdomnego, bo władze tak bardzo nimi się nie przejmują. Zamordował, bo był bardzo ciekawy, co czuje morderca. Śledczy znaleźli w jego telefonie zdjęcia tego, co zostało z Warrena. Po zakończeniu przesłuchania, dziewiętnastolatek został przywieziony do zakładu karnego hrabstwa Mesa, tego samego, na który wieczorami patrzyła zwykle jego ofiara.

Postawiono mu trzy zarzuty. Morderstwa pierwszego stopnia, manipulowania ciałem ofiary i manipulowania dowodami. Tego samego dnia, 1 marca, gdy stary Warren nie pojawił się pod sklepem, Monique Lanotti zgłosiła jego zaginięcie. Wbrew temu, co pomyślał Brian, Barnes nie przepadł bez wzbudzenia czujności przychylnych mu osób. Pracownicy agencji People Ready, która oferowała pracę tymczasową, również się zaniepokoili. Warren zaglądał do nich codziennie. Niepokój wzrósł, gdy znaleziono jego portfel nad rzeką Colorado. Lenotti na swoim facebookowym profilu wrzuciła zdjęcia starszego mężczyzny z prośbą o informację, gdyby ktoś go zauważył.

Post udostępniono 526 razy. Gdy policja rozpoczęła poszukiwania mężczyzny, matka Bryana zadzwoniła na 911. Kiedy wyszło na jabrze, że Warren został zabity, ludzie byli zszokowani. Niczym nikomu nie zawinił, nie zadawał się z innymi osobami żyjącymi na ulicy, unikał niebezpiecznych rewirów, nie odurzał się narkotykami, ale widywano go z butelką whisky. Szukał pracy dorywczej i ją znajdował. 17 stycznia 2023 roku ruszył proces Bryana. Wysoki, mierzący ponad 185 centymetrów wzrostu, szczupły blondyn w okularach pojawiał się na ławie oskarżonych, ubrany w czarny garnitur i czarną koszulę rozpiętą pod szyją.

Gdy mówię do was te słowa, 23-letni Kochie przebywa w więzieniu o średnim zabezpieczeniu w Buena Vista w Kolorado. Miejsce, w którym zginął starszy mężczyzna, zaśmiecają stare ubrania i nieczystości, choć przez jakiś czas po morderstwie zostawiano tam kwiaty i książki. Obok przejeżdżają samochody, w pobliżu pokładce dla pieszych przemieszczają się przechodni i rowerzyści. Natomiast w centrum miasta, miejsce, które Warren upodobał sobie za życia, ciągle o nim pamięta. Krzesło, na którym siedział, zostało spalone podczas małej ceremonii, w której wzięli udział życzliwi mu ludzie.

Jeszcze w listopadzie 2021 roku na zamówienie przyjaciółki Barnes'a postawiono brązowy pomnik ku pamięci zamordowanego za sklepem, gdzie zwykle przesiadywał i czytał. Na ceglanej ścianie umieszczono pamiątkową tablicę. Pomnik ma kształt repliki krzesła ofiary. Na nim ułożone są książki z brązu. Ta, która leży na wierzchu, ma przewrócone przez wiatr strony i napis na jednej z nich. I tobie też. Tymi słowami Warren zwykle odpowiadał na pozdrowienie mijających go ludzi, życzących mu miłego dnia. Nad krzesłem stoi zgięte od podmuchu metalowe drzewo. Zarówno artysta, który wykonał pracę, jak i miasto nie pobrało za to żadnej opłaty.

Sam żył kiedyś bez dachu nad głową. Wyszedł też z choroby alkoholowej. Zależało mu na wykonaniu zlecenia, bo w jakimś sensie czuł, że mógłby być na miejscu Warrena. Na jednej ze ścian agencji People Ready wisi mała kapliczka ze zdjęciem Warrena, jego pomarańczowy kask z nadrukowanym imieniem i dżinsowa kurtka. Nawet ptaki o nim pamiętały. Gołębie przez dłuższy czas przylatywały w miejsce, gdzie najczęściej je karmił. Szukając przez sześć miesięcy ofiary, morderca Warrena tak bardzo się pomylił. Ocenił po pozorach, szufladkując mężczyznę według własnego uznania.

Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.