MORDERSTWO DLA ROZRYWKI - ALEXA BARTELL

Ustalono, że telefon nastolatka znajdował się wcześniej na parkingu Walmartu, czyli tam, gdzie sprawcy zaopatrzyli się w kamienie ogrodowe, a następnie przemieszczał się tą samą trasą, na której rzucano kamieniami samochody. Tydzień później aresztowano Koeniga oraz jego dwóch rówieśników, Nicolasa i Zakary'ego Kwaka. Podczas przesłuchania Nicolas początkowo zaprzeczył udziałowi w atakach Jednak później przyznał, że to on namawiał znajomych do rzucania kamieniami w jadące auta. Powiedział, że boi się, że zrobił coś, co może zrujnować mu całe życie. Wspomniał, że gdy zobaczył samochód Alexy, towarzyszyło mu złe przeczucie i poczucie winy. Wyjaśnił też, że początkowo rzucali kamieniami w zaparkowane auta, ale później zaczęli celować w te w ruchu.

Rzucił tym kamieniem. i rzucił kamieniem prosto w szybę nadjeżdżającego z naprzeciwka Chevroleta. Huk przypominał wystrzał z armaty. Nicholas Karolczyk, który wcześniej mówił, że Koenig był dla niego jak brat, początkowo wskazał na Zakarego jako sprawcę. Później jednak zmienił wersję wydarzeń i obwinił Josepha, przyznając, że wcześniej, po rozmowie z nim, zgodził się zrzucić winę na kolegę.

Była pomocna i empatyczna. Nieraz zdarzało jej się kupować komuś lunch, pomagać osobom w kryzysie bezdomności i wspierać potrzebujących. Jeden z członków rodziny ofiary stwierdził podczas jednej z rozpraw, że świat potrzebuje więcej takich osób jak Alexa. Sędzia skwitował wtedy, że nie padły w tej sali bardziej prawdziwe słowa. Świat rozpaczliwie potrzebował więcej takich ludzi, a zamiast tego ma o jedną osobę mniej. I to właśnie jest w tej sprawie tak tragiczne. W maju 2024 roku Zachary Quack zawarł ugodę obrończą i przyznał się do napaści pierwszego stopnia. Tydzień później Nikolas Karolczyk przyznał się do morderstwa drugiego stopnia oraz popełnienia przestępstwa z użyciem przemocy.

Nicholas został skazany na 45 lat więzienia, a Zachary na 32 lata pozbawienia wolności. Podczas procesu Josepha Koeniga zeznawali także inni kierowcy, których pojazdy zostały tej nocy trafione kamieniami. Nathan Tipton opowiedział, że około 22.15 nagle w jego furgonetkę uderzył kamień. Usłyszał potężny huk. Samochód lekko zjechał z toru jazdy, a po chwili zobaczył, że dwie tylne szyby zostały wybite. Max Müller wracał z treningu, gdy usłyszał jakby wystrzał z armaty. Spojrzał w dół i zobaczył kamień leżący na jego kolanach i poczuł szkło na twarzy. Chwilę wcześniej dostrzegł rękę lub sylwetkę wychylającą się z pick-upa, z którego rzucono przedmiot.