Ivan Milat - Zabójca Autostopowiczów. ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara

Ale policjanci zignorowali jego opowieść, podziękowali mu za kontakt i tyle. Wkrótce potem z mundurowymi skontaktowała się również Joan Berry, dzięki której Paul uciekł od porywacza. Ale i jej historia nie spotkała się z zainteresowaniem ze strony funkcjonariuszy. Trzeci, jeszcze ciekawszy sygnał, napłynął od kobiety, której partner pracował z mężczyzną budzącym jej wątpliwości. Mieszkał niedaleko lasu, w którym znaleziono ludzkie szczątki, a w domu posiadał sporo broni. Nazywał się Ivan Milat. Problem polegał jednak na tym, że mundurowi otrzymywali każdego dnia dziesiątki, a nawet setki zgłoszeń.

Przeanalizowanie ich zajmowało mnóstwo czasu, a system komputerowy, do którego wprowadzono dane, nie potrafił poradzić sobie z taką ilością informacji. Wreszcie policjanci zdecydowali się na osobne sprawdzenie każdego zgłoszenia. I dokładne przeanalizowanie nawet najmniejszych zawartych tam detali. W ten sposób ponownie zauważono zgłoszenia Paula, Joanne, a także kobiety, która podejrzewała Ivana Milata. Zbierając razem wszystkie zawarte tam informacje, Mundurowi zdecydowali, że przyjrzą się mężczyźnie. Ustalili, że Milat i jego brat Richard pracowali przy budowie dróg.

Obaj specjaliści mieli jeszcze raz przeanalizować zebrane dowody, by przygotować dokładny profil psychologiczny mordercy. Doktor Basham przekonywał, że za zbrodniami stało co najmniej dwóch sprawców, najpewniej braci. Policjanci utwierdzili się w swoich podejrzeniach, że rodzina Milatów może mieć związek z tymi brutalnymi zbrodniami. W 1994 roku trwało intensywne zbieranie dowodów przeciwko Ivanowi. Policjanci ustalili, że dwa miesiące po odkryciu ciał Joannie Caroline mężczyzna sprzedał swój samochód. Był to srebrny Nissan z napędem na cztery koła.

Łącznie 13 osób. I choć minęły cztery lata, Onions nie miał żadnych wątpliwości. Mężczyzną, który go porwał, a później mu groził, był numer cztery. Ivan Milat. Policjanci nie kryli radości. Dzięki zeznaniom Brytyjczyka mieli podstawy, by aresztować Ivana. Wystąpili też o nakaz przeszukania jego domu. Ponieważ podejrzewano, że mężczyzna miał wspólników, podobny nakaz wystosowano również wobec trzech braci Milata, Richarda, Waltera i Billa. 22 maja 1994 roku o godzinie 6.36 policjanci skontaktowali się z Ivanem.

Funkcjonariusze wchodzili po kolei do każdego pomieszczenia. W jednym z nich odnaleziono pocztówkę, na której ktoś napisał Cześć Bill. Śledczym od razu przypomniały się słowa Paula Onyonsa, który mówił, że porywacz przedstawił się jako Bill. W szafie w sypialni znajdowały się z kolei dwa turystyczne śpiwory, a w torbie roboczej Ivana znaleziono nóż pasujący do tego, którym zadawano ofiarom liczne ciosy. Co ciekawe, w domu znajdowało się też zdjęcie partnerki Ivana. Miała na sobie bluzkę taką samą jak ta, którą w dniu zaginięcia nosiła Caroline Clark. W garażu Milat przechowywał domowej roboty tłumik.

Wcześniej biegli wykazali, że pociski nosiły ślady właśnie po prowizorycznym tłumiku. Wkrótce potem pod dachem znaleziono torbę, w której znajdowały się elementy karabinu Ruger. W trakcie przesłuchania Milat do niczego się nie przyznawał. Na każde pytanie dotyczące zabezpieczonych dowodów odpowiadał, nie wiem, to nie moje, nie mam pojęcia jak się tam znalazło. Próba wyciągnięcia z niego jakichkolwiek informacji trwała godzinę i zakończyła się fiaskiem. Ivan został oskarżony o napad i usiłowanie zabójstwa Paula Onyosa. Tymczasem przeszukania w jego domu trwały i z każdym kolejnym ruchem śledczych odnajdowano nowe dowody,

Były to taśma izolacyjna, liny, opaski zaciskowe, sprzęt turystyczny, który, jak później ustalono, należał do Simone Schmidl i Caroline Clark. A do tego mnóstwo broni. Milat posiadał pistolety, karabiny, a nawet kusze i miecz. Badania potwierdziły, że turyści, których szczątki odnaleziono w lesie, zostali zastrzeleni właśnie z broni Ivana. Nikt nie miał już jakichkolwiek wątpliwości, że to właśnie Milat był poszukiwanym seryjnym mordercą. Teraz policjanci musieli ustalić, dlaczego właściwie odbierał niewinnym ludziom życie. Ivan Milat przyszedł na świat 27 grudnia 1944 roku.

Jego ojciec, Stjepan Marko Milat, był chorwackim imigrantem. Matka, Margaret Piddlestone, była z kolei Australijką. Małżeństwo doczekało się łącznie czternaściorga dzieci. Ivan urodził się jako piąty. Chłopiec wychowywał się na farmie niedaleko Sydney. Później rodzina przeniosła się do Liverpoolu. Stjepan wychowywał dzieci twardą ręką, choć jak przekonywał jeden z braci Ivana, Boris, nie był agresywny. Kiedy byliśmy dziećmi, mieliśmy ogród warzywny i drób. Tata był raczej cichym człowiekiem. Od czasu do czasu krzyczał, ale nie był surowym człowiekiem. Pochodził z małej wyspy u wybrzeży Jugosławii. Był bardzo, bardzo pracowitym człowiekiem.

Bardzo szybko reagował, gdy walczyliśmy między sobą. To mu się nie podobało. Wszystkie pociechy Milatów uczęszczały do katolickiej szkoły. I choć rodzina miała spore problemy finansowe, Stiepan i Margaret starali się, by ich dzieci ukończyły naukę. Małżeństwo miało łącznie dziesięciu synów, o których wychowanie szczególnie dbał ojciec. Od małego oswajał ich z bronią. Uczył, w jaki sposób powinni posługiwać się nożami, a w ogrodzie pozwalał im strzelać do tarcz. Spośród wszystkich dzieci, Ivan szczególnie rzucał się w oczy. Już we wczesnych latach zaczął przejawiać niepokojące zachowania. Atakował zwierzęta maczetami, miał też ogromne problemy w szkole.

Ostatecznie w wieku 17 lat trafił do ośrodka dla nieletnich. To potem, jak dopuścił się kradzieży. W kolejnych latach włamania stały się jego sposobem na życie. Wielokrotnie trafiał za to do aresztu. Rodzina szybko stała się obiektem zainteresowania policjantów. Zauważono, że rodzice i ich dzieci stanowili zżytą i lojalną wobec siebie grupę, co było sporym problemem, gdy próbowano ustalić udział Ivana w przestępstwach. Bracia dawali sobie nawzajem alibi, a czasem nawet niektórzy brali winę na siebie, by pomóc Ivanowi uniknąć odpowiedzialności. Młody Milat mocno skupiał się na swoim wyglądzie.

Milat, w przeciwieństwie do swojego rodzeństwa, prowadził raczej samotny tryb życia. Nie miał bliskich przyjaciół, nikomu nie zwierzał się ze swoich sekretów. Był jednak miły i na ogół lubiany. Nikt nie podejrzewał go o brutalne zbrodnie. Nie zauważono też by miał jakiekolwiek problemy psychiczne czy emocjonalne. Lubił czytać książki, zwłaszcza o tematyce wojennej, ale sięgał też po komedie czy romanse. Jego rodzeństwo po latach przyznało, że Ivan nigdy specjalnie nie przejmował się innymi ludźmi. Nie był empatyczny, sprawiał wrażenie egoistycznego człowieka skupionego na ekscytujących przeżyciach.

W 1977 roku próbował zgwałcić i zamordować dwie kobiety, które podróżowały autostopem. Mniej więcej w tym samym czasie rozpoczął pracę przy budowie dróg, czym zajmował się aż do chwili zatrzymania. Ivan miał również żonę Karen Duck. Poznał ją, gdy miał 38 lat, ona miała wówczas zaledwie 16. Wcześniej urodziła dziecko kuzyna Milata. W 1987 roku Karen wystąpiła o rozwód. Zarzuciła Milatowi przemoc, mówiła też, że miał obsesję na punkcie broni. Według jej relacji najczęściej strzelał do kangurów.

Gdy młody mężczyzna upadł na ziemię, Milat skupił się na kobiecie. Uderzył ją tępem, narzędziem w głowę, niewykluczone, że kamieniem. Następnie zdjął jej rajstopy oraz bielizny i zgwałcił ją. Gdy skończył, zaczął z ogromną siłą dźgać ją nożem. Jak wynikało z późniejszych ustaleń, James był przytomny, gdy Milat mordował jego partnerkę. Gdy kobieta przestała oddychać, psychopata skupił się właśnie na nim. Zadał Jamesowi wiele ciosów nożem, a sparaliżowany Gibson nie był w stanie nawet się obronić. ZŁO Zbrodnia Łowca Ofiara

W samochodzie sterroryzował dwudziestolatkę bronią. Później wyciągnął ofiarę z pojazdu, zakneblował i zaciągnął w krzaki. Tam wbił jej nóż w kręgosłup, a gdy kobieta upadła na ziemię, zadał jej kolejne ciosy. Po zabójstwie przykrył jej ciało gałęziami i odszedł. W tym samym roku Milat zaatakował 21-letniego Gabora Neugebauera i 20-letnią Anię Hapschiedt. Para uwielbiała razem podróżować. Miała za sobą wyprawy po krajach Europy oraz Azji. W 1991 roku przyszedł czas na Australię.

Turyści byli przekonani, że to bezpieczny kraj, w którym nic im nie grozi. Gdy byli w okolicach Sydney, spotkali Ivana. Mężczyzna zaproponował im podwózkę. Podobnie jak poprzednie ofiary, również Gaboriania zgodzili się wsiąść do samochodu Milata. Gdy dotarli do lasu Belanglo, mężczyzna zatrzymał samochód, wyjął broń i zaczął celować młodych ludzi. By ich jeszcze bardziej przestraszyć, oddał strzał ostrzegawczy. Później skrępował Gaborę, a następnie wciąż, celując z broni, zaciągnął parę w głąb lasu. Ania próbowała uciec, ale Milat zdołał ją powstrzymać.

Gdy Gabor stanął w obronie dziewczyny, został brutalnie pobity. Następnie morderca go zastrzelił. Po śmierci 21-latka, Ivan chwycił za miecz, który miał przy sobie. Zmusił Anię, by uklękła i pochyliła się. Wtedy Milat zamachnął się i brutalnie ściął kobiecie głowę. Po wszystkim przeciągnął ciała w inne miejsca. To dlatego rzeczy osobiste Gabor'a i Ani znaleziono później w innej lokalizacji niż zwłoki. Ostatnimi znanymi ofiarami psychopaty były Brytyjki Joan Walters i Caroline Clark, które zamordował 18 kwietnia 1992 roku.

Na podstawie zebranych dowodów Milat został oskarżony o morderstwo siedmiu turystów. Śledcze byli pewni zebranego materiału, dlatego nie mieli wątpliwości, że mężczyzna powinien stanąć przed sądem. Choć jego bliskim nie udowodniono współudziału, dwaj bracia Ivana mieli odpowiadać między innymi za posiadanie narkotyków. Proces Milata ruszył z dużym opóźnieniem. Wszystko przez kwestie formalne związane z jego obrońcami. Ostatecznie morderca stanął przed sądem 26 marca 1996 roku. Prokuratorem, który go oskarżał, był Mark Tedeschi. Na wstępie wygłosił krótkie oświadczenie, w którym zapowiedział, że udowodni winę Milata, odpowiedzialnego za siedem okrutnych morderstw.

Jako pierwszy na świadka został wezwany Paul Onions. Mężczyzna od razu wskazał na Ivana mówiąc, że to właśnie on próbował go zabić kilka lat wcześniej. Milat nie spuszczał z pola wzroku i cały czas się przy tym uśmiechał. Później wzywani byli członkowie rodzin ofiar, którzy opowiadali o ostatnich chwilach swoich najbliższych. Milat nie okazywał jakichkolwiek emocji. Był całkowicie obojętny na przetaczające się przez salę sądową ból. Materiał przygotowany przez prokuraturę był niezwykle mocny. To łącznie 356 dowodów rzeczowych, które udało się zgromadzić na miejscach zbrodni, ale też w domu Ivana.

Gdy prokurator pokazał koszulkę Joan Walters, cała sala dosłownie zamarła. Wszystko dlatego, że na materiale widać było liczne ślady po cięciu nożem. Co pokazywało jedynie, w jakim szale Ivan zadawał młodej kobiecie śmiertelne rany. Jeszcze większy szok wzbudził miecz, który pokazał prokurator. Według biegłych, to właśnie tym ostrzem Milat odciął głowę Annie Hapsheet. Obrona zamierzała udowodnić, że tych wszystkich zbrodni tak naprawdę nie dokonał Ivan, a jego bracia, Richard i Walter. Zgodnie z tą teorią, to właśnie oni mieli podrzucać dowody do domu Milata, wrabiając go tym samym w te brutalne morderstwa.

Ale w tę wersję prokuratura nie uwierzyła, a Tedeschi w kolejnych dniach procesu przekonywał, że to Ivan był mordercą, a nie jego bracia. W swoim długim wystąpieniu podsumowywał wszystkie zebrane dowody, a także zeznania świadków całkowicie obalając rewelacje obrońców Milata. Wreszcie, 24 lipca, ława przysięgłych udała się na obrady, by zdecydować o losie mordercy. Dyskusja trwała łącznie trzy dni, aż wreszcie ławnicy oznajmili, że Ivan Milat był winny wszystkich stawianych mu zarzutów. Mężczyzna na tę decyzję odpowiedział krótko. Jestem niewinny.

By przyspieszyć procedurę, Milat wiele razy doprowadzał do samookaleczenia, łykając żyletki, zszywki, a nawet sprężynę. Decydował się również na głodówki, licząc na to, że wzbudzi litość sędziego i uda mu się opuścić więzienie. Tak się jednak nie stało. W późniejszych latach również głodówkami próbował wymusić chociażby zakup PlayStation do swojej celi. Skazanie nie zakończyło sprawy mordercy. Policja podejrzewała, że Milat odpowiadał za znacznie więcej zbrodni niż mu udowodniono. Łączono go z zaginięciami w sumie 58 osób.

Nie udało się ustalić przyczyny śmierci Roland, ale Milat miał się chwalić swoim kolegom, że w tamtym czasie, w tamtym miejscu kogoś zamordował, a ciało zakopał. Ivan był też jednym z podejrzanych w sprawie śmierci osiemnastoletniego Petera Lechera, który został wielokrotnie dźgnięty nożem w plecy i wykorzystany seksualnie. Młody mężczyzna zaginął w 1987 roku, a jego kości odnaleziono rok później. Milat mógł też odpowiadać za zabójstwo 29-letniej Diane Penaccio, której ciało znaleziono w listopadzie 1991 roku.

Co ciekawe, na zwłokach znajdowała się rana kłóta kręgosłupa, która doprowadziła do paraliżu ofiary. A przecież właśnie w taki sposób działał Ivan. Kobieta została również zgwałcona. Milat konsekwentnie nie przyznawał się do tych zbrodni, a także do innych, o które próbowali oskarżyć go śledczy. Stanowczo zapewniał, że nie miał z nimi nic wspólnego. Policja przesłuchiwała go nawet w ostatnich miesiącach życia. Łącznie osiem razy. Ale za każdym razem Milat milczał. Jeśli macie coś, o czym chcielibyście nam porozmawiać, to jesteśmy szczęśliwi. W 2015 roku jeden z braci Milata przyznał, że Ivan w wieku 17 lat przypadkowo postrzelił taksówkarza.

Doszło do tego podczas napadu. Mężczyzna został sparaliżowany od pasa w dół. Ivan nigdy za to nie odpowiedział, ale do więzienia na kilka lat trafił ktoś inny, choć prawdopodobnie nie miał z tą sprawą nic wspólnego. Według śledczych strzał oddał właśnie Ivan. W 2019 roku Milat trafił do szpitala. Zdiagnozowano u niego raka przełyku. Zmarł 27 października tego samego roku. Spodziewając się swojej śmierci napisał list z prośbą o pokrycie kosztów pogrzebu przez rząd. Jego petycja została jednak odrzucona.

Ostatecznie ciało Milata skremowano. Co ciekawe, wnuk Ivana, Matthew Milat, a także jego przyjaciel, Cohen Klein, zostali skazani w 2012 roku za brutalne morderstwo 17-letniego chłopaka. Matthew uderzył go siekierą, a jego kolega wszystko to nagrywał telefonem komórkowym. Milat został skazany na 43 lata więzienia. ZŁO Zbrodnia Łowca Ofiara.