TOKSYCZNI RODZICE [TRZEBA UWAŻAĆ]

Próbowaliśmy po dobroci, próbowaliśmy stawiać granice, próbowaliśmy w ostateczności się odcinać. Po drastycznych środkach następowała poprawa zerowtrącania do momentu, aż nasza czujność się uśpiła i wtedy kolejne pierdolnięcie. Czy jest dobre rozwiązanie w takich relacjach? Odciąć się tak w stu procentach i powiedzieć dzieciom, że nie widujemy się już z babcią, bo puszczać takie sytuacje mimo uszu i udawać, że nic się nie stało, ignorować się bez perspektywy na zmianę. Stawiamy granice, jak już dochodzi do jakichś sytuacji, ale co z tego, jeśli wiemy, że jak nie za tydzień, to za miesiąc, jak nie za miesiąc, to za dwa nastąpi kolejny zgrzyt. Hehe, xd. Cóż, ta rozchmina towarzyszy mi od ośmiu lat i raczej nieprędko sobie pójdzie. Hahaha. To mam wrażenie, że po tej całej historii to na pewno. Czy istnieje piekło na ziemi? Tak, nie, nie wiem. Niesamowita historia.