ZAPLECZE CXXVIII

Zaczęliśmy Americaną, oczywiście Angelo Badalamenti. Jest rok 1805. Długo jeszcze przed przemówieniem wodza Josepha Wodza plemienia Neperse, które to przemówienie zaczęło, to ZAPLECZE. Jest rok 1805 i na tereny zachodnie w Stanach Zjednoczonych, które jeszcze nie są zaanektowane, przybywają podróżnicy, globtroterzy, masoni, przyjaciele prezydenta Thomasa Jeffersona. Celem Korpusu Odkrywców, bo tak się nazywają, jest poznanie tych terenów w zakresie takim topograficznym, jak i duchowym.

I bardzo szybko się ukazuje, że dla jednego z nich, dla Meriwethera Lewisa, który był wielką nadzieją amerykańskiej polityki, który był szykowany przez Jeffersona mentalnie na następcę, na prezydenta Stanów Zjednoczonych, jeden z najświetniejszych umysłów tamtego czasu, popada w dziwny stan podczas tej podróży.

Meriwether chce poznać tę kulturę, chce poznać świat Indian i dostaje w sakiewce od wodza skręcone włosy, tak się nazywa wódz, dostaje w sakiewce nefrytowy Zielony pierścień. Od tego czasu korespondencja Louisa z przyjacielem i z prezydentem, również przyjacielem Thomasem Jeffersonem, zaczyna się gubić, listy przestają dochodzić, a jeżeli dochodzą już jakąś drogą tajemną, to w tych listach Zamiast wypowiedzi oświeconego człowieka dostajemy skrawki jakiejś impresji, jakiegoś przeżycia przypominającego narkotyczne przeżycia.