95. Morderczy duet znany z NETFLIXA

I nie wiadomo, gdzie jest Sally. Jest październik 2002 roku. Eric Hill, 27-letni pracownik Wydziału Opieki Społecznej w Urzędzie Hrabstwa Alameda w Kalifornii, prowadzi ułożone, spokojne życie. Być może nawet nieco nudne i przewidywalne, ale cieszy się, że może realnie pomagać potrzebującym ludziom na tak dużą skalę.

Z jednej strony dla Erika to kolejny krok do spełnienia jego marzeń o wielkiej, kochającej się rodzinie. Z drugiej zaś ogromny strach przed przyszłością. Ich sytuacja finansowa nie jest jeszcze wystarczająco stabilna, nie wspominając o tym, że pracując na dwa etaty nie mógłby poświęcać swojemu dziecku tyle czasu, ile powinien jako dobry ojciec. Stara się jednak myśleć pozytywnie i wierzy, że pierwszy potomek sprawi, że jego małżeństwo odżyje. Elizabeth Hill przychodzi na świat 21 czerwca 2006 roku i natychmiast skrada serca wszystkich, ale szczególnie Sally, babci Erika. Starsza kobieta zakochuje się swojej pierwszej prawnuczce bez pamięci. i chce być obecna podczas najważniejszych chwil ich życia.

Raczkowanie, pierwszy krok, pierwsze słowo. Sali znów tryska energią, zupełnie jak przed ślubem Erika i Rosy. Świeżo upieczony tata jest, delikatnie mówiąc, przerażony swoją nową rolą, ale robi wszystko, by nie zawieść rodziny. Wciąż pracuje na dwa etaty, przez co nie ma dla niej zbyt wiele czasu, a jego relacje z żoną, zamiast się polepszyć, przybierają coraz to gorszy kierunek. Jak twierdzi Erik i jego najbliżsi, Rosa stara się go separować od jego rodziny. Zabrania mu kontaktów z ojcem i babcią, a nawet Ryanem, jego najlepszym przyjacielem. Sygnały, że jest nieprzychylna tym spotkaniom, pojawiły się już wcześniej, na długo przed narodzinami Elizabeth. Jednak to właśnie teraz zaczęły się pogłębiać i stawały coraz bardziej wyraźne dla wszystkich wokół.

Erik, chcąc być dobrym partnerem i ojcem, ulega jej sugestiom i ogranicza kontakty z rodziną. To jednak nie wystarcza. Kłótnie ponownie stają się codziennością, a Rosa odsuwa się od męża, stara się go wręcz unikać. Pojawiają się też groźby rozwodu. W końcu kobieta coraz częściej jeździ z wizytami do swoich rodziców, zabierające sobą Elizabeth. Kiedy więc Eric wraca do domu między jedną zmianą a drugą, nie ma nawet szansy zobaczyć się z córką. Częstotliwość tych wyjazdów z czasem wzrasta, aż w końcu Rosa i Elizabeth praktycznie pomieszkują u May i Penga. Frustracja sytuacją w małżeństwie, chroniczne zmęczenie, problemy finansowe i tęsknota za córką przytłaczają Erika do tego stopnia, że wpada w ciężką depresję, z którą musi walczyć stosując odpowiednie leki.

Tak dramatyczny obrót sytuacji zmusza go, by poprosić o pomoc z sali, z którą od jakiegoś czasu ograniczał kontakty ze względu na Rosę. Obawia się, że babcia może mu odmówić, w końcu to on zrezygnował z pielęgnowania ich więzi. Sally jednak bez zastanowienia wyciąga pomocną dłoń i pozwala mu zamieszkać u siebie. Wierzy, że wnuk jakoś przeboleje ten trudny czas. W końcu ma dla kogo żyć. Ma Elizabeth, z której nie zamierza zrezygnować. Rosa ma jednak zupełnie inne plany co do obecności jej, niedługo już byłego męża, w życiu ich córki. Chce zupełnie zakończyć kontakt Erika z Elizabeth i uniemożliwić mu jakiekolwiek spotykanie się z nią. Miarka przebiera się w czerwcu 2007 roku, kiedy Rosa zabrania Erikowi przyjść na pierwsze urodziny dziecka.

Nie może jednak poradzić sobie z myślą, że ominęła go tak duża część jej życia. w tym jej pierwsze urodziny. Rosa z kolei nie zamierza poddać się bez walki i ani myśli zaakceptować decyzję sądu. Chociaż pozwala na spotkania zgodnie z orzeczeniem, ma już pomysł jak zniszczyć reputację Erika i tym samym pozbyć się go raz na zawsze. Rosa postanawia poinformować odpowiednie służby o swoich rzekomych obawach związanych z zachowaniem Erika wobec ich córki. W jej ocenie może nie sprawować nad nią opieki w sposób bezpieczny i adekwatny. Zgodnie z jej wersją wydarzeń, Elizabeth podczas jednej z kąpieli miała wskazać paluszkiem na swoje miejsce intymne i powiedzieć jej, że, tutaj cytat, tatuś zrobił ała.

Innym razem miała być świadkiem, jak Erik trzymał córkę na kolanach, mając wzwód. Jej zdaniem Elisabeth przed wizytą u taty miała też szepnąć jej na ucho – ratuj mnie mamusiu. Domniemane wykorzystywanie dziecka zawsze jest traktowane niezwykle poważnie, zatem zgłoszenia Rosy uruchamiają serię formalnych procedur. Elisabeth zostaje skierowana na badania i jest konsultowana przez pediatrów i specjalistów, którzy mają ocenić, czy sytuacja wymaga interwencji. Wnioski jednak nie potwierdzają żadnych nieprawidłowości w relacji ojca z córką. Co więcej, eksperci zaczynają dostrzegać, że to sama Rosa poprzez swoje emocjonalne reakcje i powtarzające się oskarżenia może destabilizować codzienne życie dziecka.

W efekcie jej działania zostają odwrócone przeciwko niej samej. W świetle tych ustaleń sąd uznaje, że działania matki, choć mogą wynikać z autentycznej troski, nie sprzyjają zdrowemu rozwojowi Elizabeth. Zamiast ją chronić, wprowadzają chaos i niepewność. W efekcie w kolejnych miesiącach Eric zyskuje coraz szersze prawo do kontaktów z córką. Początkowo są to dodatkowe godziny tygodniowo, następnie dni, aż w końcu sąd przyznaje mu pełną, wyłączną opiekę. Uzasadnienie tej decyzji jasno wskazuje, że choć Eric w przeszłości zmagał się z epizodami depresji, aktualnie jest pod stałą opieką psychiatryczną, przyjmuje leki i wykazuje chęć stabilizacji. Tymczasem Rosa, z każdym miesiącem coraz bardziej zrezygnowana i sfrustrowana, przestaje współpracować z instytucjami i staje się kłódliwa i wybuchowa.

Krótko mówiąc, wszystko wskazuje na to, że po tej długiej burzy dla Erika znów wychodzi słońce. Niestety te chwile szczęścia także okazują się ulotne. Sally Hill, babcia Erika, bardzo wspiera go w wychowywaniu Elizabeth. Chociaż przez ostatnie miesiące nieco podupadła na zdrowiu, wciąż stara się być pomocna. Sama też znalazła w kimś oparcie, w Lesterze, który jest jej partnerem. Oboje są już po dziewięćdziesiątce. Przez wszystkich są postrzegani jako urocza para staruszków, którzy odnaleźli się, gdy potrzebowali siebie nawzajem najbardziej. Oboje mają podobne doświadczenia. Ich długoletni partnerzy już zmarli, a zdrowie już też nie dopisuje tak jak dawniej.

Kilkanaście minut po 17 są już pod wskazanym adresem. Wychodzą z zaparkowanego samochodu i kierują się w stronę drzwi wejściowych. Z zewnątrz nie wygląda jakby ktoś był w środku. Światła nie są włączone, ze środka nie dobiegają też żadne odgłosy. Nie słychać włączonego telewizora ani Elizabeth. Pukają więc, ale nikt nie otwiera. Nie za bardzo wiedząc, co mają zrobić, postanawiają zaczekać na Erika, który niedługo kończy pracę i wkrótce powinien zjawić się pod domem. Tak też się dzieje. Po kilkunastu minutach pod domem parkuje Erik razem z córką, którą przed chwilą odebrał ze żłobka. Jeff podchodzi do niego, przedstawia się i krótko przedstawia powód swojego przybycia. Gdy dowiaduje się, że jego babcia nie zadzwoniła do Lestera, jak to zwykle miała w zwyczaju, od razu ma złe przeczucia.

Wchodzi więc do środka razem z małą Elizabeth, a Jeff i jego żona czekają przed domem. chociaż niektóre źródła podają, że również weszli do środka, ale zostali na parterze. Jest 17.45, gdy Eric kieruje się po schodach na górę. W domu wciąż panuje cisza, a po sali nie ma ani śladu, ani w jej sypialni, ani w łazience. Mężczyzna na początku myśli, że być może zasłabła, albo co gorsza, dostała nagłego ataku serca, ale po pobieżnym przeszukaniu domu nigdzie jej nie zastaje. Spotyka za to kogoś innego. Zupełnie nieoczekiwanego. Gdy Eric stoi w sypialni babci, starając się pozbierać myśli, nagle za nim coś się porusza.

Sądząc, że to Sally, odwraca się i w tym momencie blednie. To May, matka jego byłej żony. May nigdy wcześniej nie była w tym domu, jej obecność tutaj jest więc co najmniej podejrzana. Gdy Eric pyta, co tutaj robi, May odpowiada, że jego babcia do niej zadzwoniła i poprosiła o przyjazd. Twierdzi, że czeka na niego w garażu. Erik prosi ją więc, by została z Elizabeth, a sam wychodzi z pokoju, by sprawdzić, co dzieje się z Sally. Gdy wychodzi na korytarz, drogę niespodziewanie zestawia mu Rosa, która nagle dosłownie wyskakuje z jednego z pokoi. Ubrana w długi czarny płaszcz, patrzy na niego, ale nie mówi ani słowa. Nagle wyciąga ku niemu dłoń, w której trzyma paralizator. Zaraz po tym Erik, rażony, pada na ziemię.

W tym samym czasie... May stążyła zaprowadzić Elizabeth do łazienki przylegającej do sypialni sali i sama dołączyła do córki. Eric nie stracił przytomności, więc May uderza go w tył głowy pałką teleskopową. Jeff i jego żona słysząc, że w środku dzieje się coś dziwnego, postanawiają pobiec do sąsiadów i poprosić, by zawiadomili policję. Sąsiedzi dzwonią pod numer alarmowy i przekazują, że w domu obok słychać było coś, co brzmiało jak wystrzały z broni, że Erik krzyczał i wołał o pomoc, a także, że w domu jest wciąż dwuipółletnia dziewczynka, której może grozić niebezpieczeństwo. Dyspozytor przyjmuje zgłoszenie i zapewnia, że na miejscu niedługo zjawią się policjanci i karetka. W tym samym czasie Eric leży na podłodze, a na wykładzinie pod nim zbiera się coraz więcej krwi.

Zza drzwi łazienki słychać płaczącą Elizabeth. Jest wystraszona i woła tatę. Mężczyzna jest obolały i wyczerpany, ale gdy mija moment rozkojarzenia po wielokrotnym porażeniu paralizatorem, udaje mu się zebrać w sobie i wyrwać May pałkę. Wstaje i zaczyna nią wymachiwać bez ładu, chcąc odepchnąć napastniczki. May i Rosa zostają kilkukrotnie uderzone i kopnięte, ale choć Eric jest od nich o wiele wyższy i cięższy, trudno mu się przeciwstawić. Jest oszołomiony. Nagle May udaje się z powrotem wyrwać pałkę i obie powalają go z powrotem na ziemię. Przykładają mu teleskop do szyi i przyduszają. Nagle Rosa staje nad nim i z kieszeni swojego płaszcza wyciąga broń.

May ustępuje od duszenia i obie kobiety zaczynają swoisty spektakl. Odgrywają swoje role już nie wściekłych agresorek, ale dobrej i złej policjantki. Rosa, celując do byłego męża, odbezpiecza pistolet, po czym May pyta, czy Eric zgodzi się oddać im Elizabeth. Powtarza to pytanie kilkukrotnie. Eric nie odwraca wzroku i wciąż obserwuje broń w rękach kobiety, którą kiedyś kochał. Kiedy przez dłuższą chwilę nie odpowiada, May pyta ponownie i zapewnia, że jeśli się zgodzi na oddanie córki, to ona uratuje go przed śmiercią z rąk Rosy. Wtedy Rosa podchodzi do niego i przykłada mu broń do klatki piersiowej. Erik nie chce rezygnować z Elizabeth, ale nie chce też umierać.

Nakazał jej wyjść, a następnie skuł również ją. Tym samym cała trójka została wyprowadzona z domu. May ma na twarzy wyraźne obrażenia, jest zakrwawiona. Zostaje więc zaprowadzona do zaparkowanej na trawniku karetki, gdzie zostaje jej udzielona pomoc. Eric natomiast zostaje posadzony na tylnym siedzeniu radiowozu. Po kilku minutach na miejsce przyjeżdża pracownik opieki społecznej, wezwany wcześniej przez funkcjonariuszy. Mała Elizabeth, przestraszona i zapłakana, zostaje wyprowadzona z domu i zabrana przez zupełnie nieznanego jej mężczyznę. Temu wszystkiemu jest zmuszony przyglądać się Eric. Jest oszołomiony i przerażony tym, co się wydarzyło w ciągu ostatnich kilkunastu minut, a teraz widzi, jak zdezorientowana jest jego córka.

Po tym jak May zostaje opatrzona, obie zostają przeszukane. W płaszczu Rosy funkcjonariusze znajdują broń. Dodatkowo ich zachowanie wzbudza podejrzenia policjantów, więc postanawiają porozmawiać z nimi na komendzie. Obie zostają aresztowane i przewiezione na komisariat, podczas gdy na miejscu trwają prace techników kryminalistyki. Jest wtedy druga w nocy. Pierwsza przesłuchana zostaje Rosa. Zgodnie z jej wersją wydarzeń, przyjechała z matką do domu sali, by porozmawiać z nią o dalszych krokach w celu wyrównania godzin opieki nad Elizabeth. Jak zeznaje, na miejscu jej nie zastała, a do domu weszła przez garaż. Kiedy Eric wrócił z pracy i zauważył ją w środku, miał wpaść w szał i rzucić się na nią. Powalił ją na ziemię.

Jedna z nich zawiera listę wrogów, są to trzy osoby – Sally, Eric i Gregory Hill, czyli cała najbliższa rodzina byłego męża Rosy, włącznie z nim samym. Zapiski zostały sporządzone dwoma różnymi charakterami pisma, co wskazuje na to, że obie od początku wszystko skrupulatnie planowały. Na ich podstawie śledczy ustalają, że kobiety od przynajmniej miesiąca planowały pozbycie się Erika i jego rodziny, by przejąć opiekę nad Elizabeth. Tę specjalną operację okrzyknęły kryptonimem Opieka. Śledziły Erika i obserwowały dom Sully, by znaleźć moment, w którym najlepiej będzie uderzyć. Zakupiły niezbędną broń i specjalnie nauczyły się nią posługiwać.

Na ich prywatnych laptopach znaleziono historię wyszukiwania takich haseł jak jak zabić człowieka, jakie trucizny nie zostawiają śladu, czy samobójstwo bez śladu. Ich dokładnie przemyślany, chłodno wykalkulowany plan zakładał, że za morderstwo Sally winą obarczy się Erika. Wszystko miało zacząć się od jego rzekomego wybuchu agresji, która miała eskalować i zakończyć się pobiciem własnej babci. Powodem miały za to być oskarżenia Sali o niestosowne zachowanie Erika wobec Elisabeth. Do tego wszystkiego miał przyznać się w liście pełnym wyrzutów sumienia, do którego napisania Rosa zmusiłaby go, celując do niego z broni. Po tym obie miały pozbawić życia także jego i upozorować to na samobójstwo.

Ta wersja wydarzeń posypała się jednak na sali sądowej. Tak naprawdę żadna z oskarżonych nie miała sensownych argumentów, żeby wybronić się przed ławą przysięgłych, ale co ciekawe, nie tylko one zostały postawione w stan oskarżenia. Mąż May, a ojciec Rosy, Peng Li, także usłyszał zarzuty, włamania i pomocnictwa w przestępstwie. Jego proces został przeprowadzony oddzielnie, ze względu na brak dowodów na udział w samym morderstwie. Z kolei proces May i Rosy... rozpoczął się w marcu 2011 roku. Rosa została oskarżona o morderstwo pierwszego stopnia swojej teściowej Sally Hill, usiłowanie zabójstwa swojego byłego męża Erika, napaść z użyciem niebezpiecznej broni oraz spisek w celu popełnienia zbrodni wspólnie ze swoją matką.

Sąd uznał ją winną morderstwa drugiego stopnia, bo w jego opinii kobiety nie włamały się do domu z zamiarem zabójstwa, a było ono efektem zastania jej w środku. Rosa została również uznana za winną usiłowania zabójstwa Erika oraz napaść z bronią. Jej matka z kolei została uznana za winną usiłowania zabójstwa Erika, napaść z bronią oraz udział w spisku. Obie w swojej linii obrony twierdziły, że działały w desperacji, przekonane, że chronią Elizabeth przed zagrożeniem ze strony jej ojca. Została im zasądzona kara dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością ubiegania się o zwolnienie po 25 latach. Peng Li został skazany na karę czterech lat pozbawienia wolności.

Rosa także dobrowolnie poddała się badaniom psychiatrycznym, ale te nie wykazały żadnych nieprawidłowości ani zaburzeń, jedynie trudności adaptacyjne, co z kolei może tłumaczyć jej dziwne zachowanie podczas poznawania rodziny Erika. Co więcej, pediatra, który badał Elisabeth, nie znalazł jednoznacznych śladów nadużyć na jej ciele, ale też nie wykluczył takiej możliwości, co pozostawiło tę kwestię otwartą. Życie straciła niewinna kobieta, matka, babcia, prababcia i, jakkolwiek dziwnie to nie zabrzmi, dziewczyna. Po pogrzebie partner Sali, Lester, poprosił Erika o odsypanie części jej prochów, by mógł mieć ją jeszcze przy sobie. Gdy jego choroba nowotworowa zaczęła gwałtownie postępować, schorowany znajdował pociechę w jej obecności.

Siadał przed urną i zwyczajnie do niej mówił, jak gdyby mogła go wysłuchać. Zmarł na raka pęcherza niecały rok po śmierci swojej ukochanej. Elisabeth trafiła pod opiekę ojca. Jako dziecko często miewała koszmary, które z czasem ustąpiły. Dziś jest już pełnoletnia. Więź, jaką zbudowała z ojcem i dziadkiem, jest nierozerwalna. Źródła nie podają czy utrzymuje jakikolwiek kontakt z matką. Kochani, na dziś to już wszystko. Dziękuję Wam za wysłuchanie tej smutnej historii do końca. Będzie mi miło, jak zostawicie po sobie łapkę w górę, komentarz i zaobserwujecie kanał. Pamiętajcie też o opcji wsparcia kanału. Linki znajdziecie w opisie. Tymczasem uważajcie na siebie i do usłyszenia.