Znikając. Reportaże o matkach

Myślę, że w jakimś sensie to jest prawda, że my jesteśmy po prostu jako matki Eksploatowane. Że to jest rodzaj, nie chcę powiedzieć wyzysku, bo my wychowujemy nasze dzieci, kochamy je, ale jeżeli spojrzymy na to z perspektywy społecznej, jak jesteśmy traktowane, jak traktowane są kobiety, które te dzieci mają i ten ogromny trud, jak pisze zresztą Rachel Kask, to jest praca na całe życie. To jest praca, która się nigdy nie kończy. To jest drugi, trzeci i piętnasty etat. Więc apoteoza macierzyństwa jest wyłącznie jakąś taką fasadą, którą uważam, która została tak stworzona na potrzeby ochrony i lepszego funkcjonowania patriarchatu tak naprawdę.

Jest bardzo dużo i takich, które właśnie zmagają się z jakimiś swoimi demonami, być może z dzieciństwa, być może cierpią na jakieś zaburzenia, być może dopiero w ciąży zaczęły na przykład chorować czy z czymś się zmagać. I teraz tak, te kobiety nie mają prawa się skarżyć, a tu nawet nie chodzi o skargę, one nie mają nawet prawa powiedzieć, Że nie są zachwycone swoim stanem, że to nie jest żaden stan błogosławiony, że jest potwornie trudno. To jest zresztą to, o czym właśnie pisze Rachel Kass, którą chętnie cytuję, bo to jest książka, która właśnie uważam, że naprawdę powinna być przepisana z kwasem foliowym. Jest niezwykła i pokazuje właśnie, odziera to macierzyństwo z tego mitu, takiej cudowności, wady cukrowej itd. Tak, że ta miłość wszystko wynagradza.