Dysfunkcyjne życie zakonnic

Mieliśmy trochę książek na temat zakonnic, artykułów też dość dużo, bardziej. To jest książka oczywiście Marty Abramowicz, Zakonnice odchodzą po cichu. Siostry Borkowskiej. Dwa takie przeciwstawne trochę bieguny. Myślę, że gdyby obie panie posadzić do stołu, to nie wiem, czy by się dogadały. Twoja książka jest nie jakimś zginnym promisem, tylko najdawniej taką książką środka. Bo z jednej strony są zakonnice, z którymi rozmawiasz, bo to jest książka zbudowana na rozmowach czynne. Z drugiej strony jest też perspektywa osoby spoza. Pierwsze pytanie mam takie do ciebie. Co osoba deklarująca się jako ateistka, no może nie jako wojująca ateistka, ale jednak ateistka robi w tym temacie, no bo siostry zakonne to raczej to się wydaje, że to jakiś temat albo dla jakichś właśnie wojujących ateistów, albo dla ludzi bardzo mocno zaangażowanych w życie Kościoła.

Ja kilka miesięcy z tym tematem chodziłam i on ze mną był. Więc pomyślałam, dobra czemu nie. Jak się domyślasz, to nie jest temat, w którym bierzesz internet, znajdujesz sobie numery telefonów do rzeczniczek zakonów i dzwonisz, dzwonisz, mówisz cześć, chciałabym porozmawiać, one mówią dzień dobry, zapraszamy, tylko musisz wysłać ileś maili w próżnię, odebrać ileś SMS-ów. Dysfunkcyjne życie zakonnic. Dysfunkcyjne życie zakonnic. I chcę ze mną usiąść do stołu i porozmawiać, bo to co powiedziałeś na początku o Marcie Abramowicz i siostrze Małgorzacie Borkowskiej, no pytanie czy one w ogóle by chciały ze sobą porozmawiać.

No być może to zależy, to wiesz, rozmawialiśmy o tym, że są różne książki i różne teksty na temat zakonnic i różne dziennikarskie śledztwa i książka Justyny Kopińskiej i teksty Justyny Kopińskiej i zamknięta niedawno sprawa siostry Bernadetty, która się znęcała nad podopiecznymi i opisana przez Szymona Jadczaka i nie tylko jego, bo on jest słodkim. Takie rzeczy się zdarzają i to nie jest tak, że my tu się teraz spotykamy, a ja mówię kolorowy obraz zakonu, że to nie jest zamiast, to jest obok. To co chciałam trochę tą historią pokazać, bo we mnie nie ma do końca zgody na to, żebyśmy pokazywali w mediach tylko siostrę Bernadette, bo to nie jest prawda. I we mnie nie ma do końca zgody na to, żebyśmy czytali tylko książkę Zakonnice odchodzą po cichu Marta Abramowicz, Bo to jest część prawdy, tak? We mnie jest przeświadczenie, że kobietom, które dokonały takiego wyboru z własnej nieprzymuszonej woli, o czym mówią, nad którymi się nikt, wyobraź sobie, nie znęca, mogą być zakony, w których są sensowne matki przełożone i one po prostu tak żyją i dajmy im do tego prawo.