#14 Jak pomagać by nie skrzywdzić? Rozmowa z Joanną Sadzik

Dzień dobry. Przy mikrofonie Bogusia Łuka. Zapraszam do wysłuchania rozmów z cyklu Wokół pytań. Wokół pytań, bo to one uruchamiają zmianę. Nie od razu rewolucyjną, ale taką, która ma sens. Nie spieszy się z odpowiedziami. Wie, że pytanie jest jak fundament pod coś, co ma trwać. Jeszcze kawa i zaczynamy. Ja mam marzenie, że kiedyś nigdy nie będzie potrzebna szlachetna paczka. I to takie dwie drogi widzę. Pierwsza to taka, że nie będą potrzebni wolontariusze, żebyśmy się nawzajem pytali jak u Ciebie. Czyli wszyscy są wolontariuszami. Z Joanną Sadzik, prezeską Stowarzyszenia Wiosna, rozmawiam o pomaganiu.

Oczywiście. I o tym, że zaskakująco nie o przedmioty chodzi, a o... No właśnie. Zapraszam do słuchania. Dzień dobry. Dzień dobry. Dzisiaj moją gościnią jest Joanna Sadzik, prezeska Stowarzyszenia Wiosna. To prawda, organizatora Szlachetnej Paczki i Akademii Przyszłości. O właśnie. No i będziemy rozmawiać oczywiście o pomaganiu. Pomaganie to jest taka rzecz, którą zajmujemy się w Stowarzyszeniu Wiosna na co dzień. Super. No właśnie, to w zasadzie czym jest to pomaganie? Pomaganie to jest dawanie innym tego, czego im brakuje do tego, żeby żyli w jakimś dobrostanie, żeby mogli być samodzielni, żeby mogli pomagać innym.

Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Nie jestem w takim w tym momencie stanie, że wystarcza mi wszystkiego, czy moich zasobów psychicznych, czy moich zasobów materialnych, czy jakichkolwiek innych zasobów do tego, żeby w tym dobrostanie być. Bo szlachetna paczka jako słowo kojarzy się bardziej z prezentem, z takim czymś fajnym.

Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Nie te wszystkie, oczywiście te rzeczy są bardzo ważne, ale że ta maszyna do szycia pozwoli jej tak naprawdę dorobić sobie i ona za rok, za dwa lata nie będzie potrzebowała szlachetnej paczki. Tam piękna historia, bo wolontariusze i darczyńca postarali się nie tylko o maszynę, ale też o pierwsze zlecenie. Tak. I to pierwsze zlecenie otworzyło drogę do tego, żeby tak naprawdę ona zupełnie inaczej żyła. Czasem to jest tak, że człowiekowi się wydaje, że paczka, czyli to będzie ten prezent, czyli to będzie takie jedno pudełko.

Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Straciły wszystko i zdarzyło im się, jak się słucha tych historii, to ma się takie wrażenie, że to jest film, że to jest niemożliwe w realnym życiu. Ile rzeczy może spaść na jednego człowieka? Najpierw się traci zdrowie, potem w związku z tym traci się pracę, potem traci się mieszkanie, w związku z tym traci się dzieci, człowiek już nie ma dlaczego żyć.

Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Jest równie ogromna, ale mniej widoczna na zewnątrz. I to są takie historie, gdzie przychodzimy do pani Stanisławy, która jest osobą, której nikt nie pomagał przez bardzo długi czas. Miała chorego syna, który zmarł. Miała męża, który zmarł. Od 10 lat żyje samotnie. Jej jedynym głosem jest radio. Takie stare radio, którego słucha w domu.

Albo mieszkasz w dużym mieście i generalnie mogłeś skończyć wyższe studia, ponieważ rodziców to w zasadzie nie kosztowało więcej niż twoje chodzenie do szkoły średniej. O tak miliona rzeczy to zależy. Od tego czy miałeś rodzeństwo, które było zdrowe czy chore. Ok, czyli to jest w zasadzie takie od samego początku. Uczymy się żyć w doskonałości. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Jejku, niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie podjął głupiej decyzji w swoim życiu.

No naprawdę, sobie myślę, że nie ma takiego człowieka. A jednocześnie od samych siebie wymagamy tego, żeby być takim do końca. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. I też to, czy ten wolontariat, tam była taka hipoteza postawiona, że wolontariat w ogóle wzmaga nasz dobrostan, no bo jeżeli komuś pomożemy skutecznie, no to odzyskaliśmy taką sprawczość i nie czujemy się bezradni, czyli tak naprawdę powinno to na nas podziałać pozytywnie.

No i okazało się, że to zależy. Czyli moje ulubione zdanie na każde pytanie, czyli to zależy. Okazało się, że te osoby, które przychodzą do wolontariatu, które mają w miarę poukładane swoje sprawy i które chcą pomagać, bo chcą się podzielić, dlatego że... Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Strasznie fajną, zdrową siostrę. Byłyśmy w tej edukacji wspierane.

I liderka, czyli taka osoba, która zarządza wolontariuszami na danym terenie, w danej dzielnicy dużego miasta albo w danej miejscowości. Liderka powiedziała, ale super, że zgłosiłaś tą rodzinę, bo ta rodzina to jest taka naprawdę paczkowa, czyli naprawdę potrzebuje tej naszej pomocy. I ja się jej pytam, no ale co w tym takiego super? Wiadomo, zgłaszamy rodziny. Ona mówi, nie słuchaj, mam taką wolontariuszykę, która jest pierwszy raz wolontariuszką, która jest bardzo fajną dziewczyną i która już... Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci.

Tam mądrą pomocą było po prostu powiadomienie służb i powiedzenie tej pani, nie jesteś sama w tym. Rozmowa z dzielnicowym, który nie zdawał sobie sprawy z tego, nikt mu nigdy tego nie zgłosił, że jest taka sytuacja. I to było mądrą pomocą dla tej pani. Więc współpracujemy z służbami i bardzo często informujemy osoby, które trafiają do szlachetnej paczki o tym, Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci.

A myślisz, że kiedyś ta praca... Czy masz marzenie, że ta praca się kiedyś skończy? Ja mam marzenie, że kiedyś nigdy nie będzie potrzebna szlachetna paczka. I to takie dwie drogi widzę. Pierwsza to taka, że nie będą potrzebni wolontariusze, żebyśmy się nawzajem pytali jak u Ciebie. Czyli wszyscy są wolontariuszami? Tak naprawdę jest mnóstwo takich cudownych historii, gdzie taka moja historia, którą często opowiadam, o tym jak zadziałała wspólnota sąsiedzka w Krakowie, w centrum, na Starym Mieście. Pani żyła w kamienicy. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci.

Pani miała taką toaletę na półpiętrze, nieogrzewaną i miała w mieszkaniu taki żeliwny zlew przytwierdzony do ściany i kran z zimną wodą. I ona rachunki za prąd miała ogromne, ponieważ miała bardzo starą płytę na prąd do gotowania. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci.

I tak naprawdę wokół mieszkali sami ludzie tacy o połowę młodsi od niej. Pani około 80 lat, to były takie małżeństwa około 40 z dziećmi. Co się stało? Stała się rzecz cudowna. Jak zaczęliśmy od tego, że wolontariusze stwierdzili, że najpierw to, co zrobią, to jeszcze przed paczką w ogóle grudniową odmalują Pani mieszkanie i w ogóle szybko poskładali się, kupili nową pościel, jakieś takie rzeczy, które były naprawdę na pierwszy rzut oka, po prostu im się płakać chciało, to uruchomili się sąsiedzi i się okazało, że tak naprawdę nie zdają sobie z tego sprawy, że ta Pani żyje w takim Rozmowa z Joanna Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci.

Rozmowa z Joanną Sadzik, Fundacja Uniwersytet Dzieci. I ta wspólnota tam zadbała o tą panią. Wcale nie... Tak naprawdę to, co zrobiła Szlachetna Paczka, to wolontariusze po prostu pokazali, słuchajcie, hello, tu jest taka pani. Czyli zaczęło się tak naprawdę od zauważenia. Tak. Okej, a gdyby tak pomyśleć... Ja lubię myśleć o edukacji, jak o inwestycji w naszą przyszłość. Gdyby tak pomyśleć od małej rzeczy, którą możemy zacząć od początku. Od, nie wiem, przedszkola, szkoły.

I myślę, że to jest taka rzecz, czy jesteśmy... Czarni, czy jesteśmy biali, czy mówimy z akcentem ze wschodu, dlatego że urodziliśmy się na Ukrainie i do Polski przyjechaliśmy dopiero 3 lata temu, bo ktoś zbombardował nasz pokój z zabawkami. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci.

Rozmowa z Joanną Sadzik, Stowarzyszenie Wiosna, Akademia Przyszłości, Fundacja Uniwersytet Dzieci. Czyli zostaniem wolontariuszem, godzinami po prostu. Czy finansami, bo stać nas ma trochę więcej. Czy swoimi kompetencjami, bo umiemy coś, co dla kogoś może być bardzo cenne, to żebyśmy po prostu to robili. Zauważali drugiego człowieka i te jego potrzeby i zastanawiali się, czy a, całemu światu nie pomogę, ale panu Adamowi mogę.