Marcin Gortat. Tata był jaki był 

I mieszczę z tym, kto to był, bo to nie o to chodzi. Powiedziałeś o tym, że to jest trochę też święto panów żołnierzy. To jest wspaniałe, że my, i sprawdzałem dzisiaj badania, 84% Polaków szanuje, uważa, że żołnierze, jako, krótko mówiąc, grupa zawodowa, to są ludzie, którym my ufamy i to jest wspaniałe, Tak, to jest fantastyczna rzecz i bardzo ważne jest też w tym... My ten projekt zaczęliśmy wiele, wiele lat temu, bo sześć jestem na emeryturze już, sześć na emeryturze, dwanaście w MBA i zaczęliśmy osiemnaście lat temu. Ty, czterdziestolatek, mówisz, że sześć lat na emeryturze. Tak, szczęśliwy sześcioletni emeryt. I nie ukrywam, że zaczęliśmy tą promocję wojska czy szacunek dla mundury.

Zacząłem szkolenia z moim dobrym instruktorem, przyjacielem, panem profesorem Darkiem Polakiem, weteranem jednostki GROM. I wtedy mogłem, że tak powiem, odkręcić już na całego, bo nie miałem kontraktów MBA, które mi blokowały pewne rzeczy. Karta kredytowa miała na wszystko, co jest militarne, jest unlimited i dla mnie i po prostu poleciałem. A jaki miałeś największy kaliber w momencie największego szaleństwa? Co miałeś prywatnie w domu? Największy kaliber, no to miałem 50-50. Miałem Desert Eagle'a, ale to znowu powtórzę, bo do czego dążę. I po tym pierwszych szkoleniach z Darkiem wróciłem do Stanów Zjednoczonych, wszystkie te bronie, które kupiłem, wrzuciłem jednego wora. Pojechałem i powiedziałem, poproszę najprostszy karabinek natowski 5.56 i poproszę zwykłego Glocka 9 mm, taki najprostszy tam za 400-500 dolarów, a miałem karabinki, miałem pistolety po parę tysięcy.