Selfie na dachu. Rozmowa z Michałem Sikorskim

Co kto lubi. Jeżeli byśmy tak szli tropem, znaczy ja bym to bardziej odczytywał twoje pytanie, nie ładne tło, tylko po prostu jakieś ciekawe wrażenia. Ja lubię wrażenie na dachu na przykład. I warszawskie dachy myślę, że troszkę już schodziłem. No to tak myślę, że przyjemnie byłoby się udać na przykład, jednym z moich ulubionych na przykład, jakby ktoś do mnie przyjeżdża w gości i muszę mu tam pokazać cokolwiek. To lecimy sobie, mieszkam na Żoliborzu, więc blisko mamy, przy Arkadii jest taki biurowiec, nazywa się Forest, to jest Burekowska 14. Tam jest taki taras widokowy na siódmym piętrze, on jest w ogóle totalnie darmowy, dostępny z miejsca, nie trzeba się pytać ochroniarza o pozwolenie, więc można śmiało tam sobie wejść. I tam jest bardzo przyjemna panorama Warszawy, bo widzisz całe centrum, wszystkie wieżowce, robi to wrażenie.

Mam nadzieję, że nie będzie tłumów po tym, co powiedziałeś. Ja mieszkam też na Żoliborzu i nie znałem tego miejsca. Znałem ulicę Burakowską, więc bardzo dzięki za polecenie. Czyli tam można również się atrakcyjnie sfotografować. Jak najbardziej i odpocząć jednocześnie po tej całej trudnej robocie. Wróćmy do czasów, kiedy przyjechałeś do Warszawy. Opowiedz o twoich pierwszych takich wrażeniach związanych z tym, co chciałeś zobaczyć, czym cię to miasto zaskoczyło. Co było dla ciebie miłe, a co było niemiłe? Takie pierwsze wrażenia, które pamiętasz z Warszawy, do której przyjechałeś, żeby tutaj osiąść? Ja miałem takie ciekawe wejście w Warszawę, bo na pewno takie było dosyć... nazwał mnie takie niewielkomiejskie, bo przyjeżdżałem z Białej Podlaskiej, 60-tysięczne miasto.