THE BEST OF "W CIENIU SPORTU". NAJLEPSZE FRAGMENTY

Ja bym go wynajął. Co ono będzie stało? Ja widzę, że ono stoi po prostu. Płaciłbym panu dwa tysiące złotych, naprawdę. On tak na mnie patrzy w ogóle takie oczy, uśmiecha się, no widzi, że ja normalnie, jakby nie to, że ja chamem jakimś jestem, ja tak do niego, wiesz, bardzo grzecznie, z szacunkiem, z dużym, ja widzę, że no poważny człowiek, jakby zrozumiałem. On tak do mnie słucha, no ty mi imponujesz naprawdę, że tak i grzecznie, ale tak nie mogę ci odmówić. Dobra, przeprowadzaj się, nie? Ja przeprowadziłem się do tego mieszkania, ale dalej już pytanie, jak mi te pieniądze, jak mi ten kredyt otrzymać. Poszedłem do pana Andrzeja Wasilewskiego, umówiłem się na spotkanie przez sekretarkę czy coś, bo nie mieliśmy wtedy aż takiego bliskiego kontaktu. Spotkałem się z nim, mówię, dzień dobry, panie Andrzeju, co tam, Fiodor, co się stało, jak treningi, bla, bla, bla.

Ja mówię, poważny temat. On, słucham, ja mówię, chcę otrzymać kredyt, chciałbym tak, żeby pracować tutaj i tak dalej. On mówi, Fiodor. A co ty tam tego, co ty już kombinujesz? Ja mówię, no kredyt i tak dalej. Mówię, wyobraźcie sobie, tak i tak spotkałem takiego pana, mówię mu imię, nazwisko. On tak na mnie patrzy, co ty, skąd, ty z nim się widziałeś? Ja mówię, no tak, już umówiony jestem, już podpisałem umowę, że ten kredyt... Ja tam mieszkam! Ja już tam mieszkam, panie Andrzeju! On tak po prostu mówi, niewiarygodnie, Fiodor, co ty robisz i tak dalej. Ja chyba nawet później zadzwonił do niego, oni mają kontakt czy coś, że to jest mój Fiodor i tak dalej, że jeszcze mi to ułatwiło sprawę. I oczywiście wszystko mi pomogło. Później otrzymałem kredyt, zaprosiłem go na walkę i od tamtej pory mamy super kontakt z nim, z jego dziećmi, z rodziną całą, super.