Rewolucja Francuska
Rewolucja francuska była wydarzeniem bezprecedensowym, które już na zawsze zmieniło kwestię postrzegania innego człowieka na Starym Kontynencie. Na jej genezę złożyły się zasadnicze sprzeczności panującego w XVIII wieku we Francji ustroju politycznego i społecznego. Jak zawsze, tak i w tej kwestii można mówić o przyczynach pośrednich i bezpośrednich. Dlatego też warto przyjrzeć się jej dokładniej i prześledzić, jak przebiegały jej poszczególne etapy. BIBLIOGRAFIA: https://historykon.pl/rewolucja-francuska/ SOCIAL MEDIA Facebook: https://www.facebook.com/podcasteum Youtube: https://www.youtube.com/@podcasteum8038
Podcast prowadzi Bartłomiej Gawryszewski. Zapraszam. Francja do czasu wybuchu rewolucji była monarchią absolutną, której władza należała do monarchy powoływanego z Bożej łaski. Na arenie międzynarodowej traktowana była jako mocarstwo, a jej kultura i język upowszechniały się w całej Europie. Jednak ogromny wysiłek wojenny z czasów króla Ludwika XIV nadwyrężył gospodarkę i drogo kosztował całe społeczeństwo francuskie. Od lat 30. XVIII wieku na najgroźniejszego przeciwnika Francji wyrastała stopniowo Wielka Brytania, która w wyniku wojny siedmioletniej przyczyniła się do zahamowania jej zamorskiej ekspansji.
Te tradycyjne obciążenia i zależności budziły w nich opór. Swoistego narzędzia do sformułowania dążeń wszystkich niezadowolonych dostarczyła myśl oświecenia. Ponadto załamanie się Skarbu Państwa na skutek kryzysu z lat 80. XVIII wieku doprowadziło do upadku autorytetu pary królewskiej Ludwika XVI i Marii Antoniny. Na powstałą w tym czasie sytuację, sprzyjającą rodzącemu się nastrojów opozycyjnych i rewolucyjnych, złożyły się takie kwestie jak zasadnicza sprzeczność interesów poszczególnych grup społecznych z zasadami monarchii absolutnej, rozpowszechnienie idei oświecenia, trudności gospodarcze i finansowe państwa, a także nieudolność ludzi sprawujących władzę.
Istnieją także teorie, że dużą rolę w doprowadzeniu do wybuchu rewolucji odegrało wolnomularstwo, czy masoneria. Król szukając nowych źródeł dochodów w 1787 roku zwołał zgromadzenie notablów składające się z przedstawicieli wszystkich stanów wyznaczonych przez niego samego. Odmówiło jednak ono uchwalenia nowych podatków, a w zaistniałej sytuacji Ludwik XVI musiał ogłosić, że w 1789 roku odbędą się Stany Generalne, których nie zwoływano od 1614 roku. Z czasem ustalono, że stan pierwszy i drugi wybierze po 300 przedstawicieli, a trzeci 600.
Tydzień później król zezwolił na połączone obrady trzech stanów, a nowe zgromadzenie przyjęło w lipcu nazwę Konstytuanty. W międzyczasie Ludwik XVI rozpoczął przygotowania mające na celu stawienie oporu, w czym pomóc miały mu zebrane pod Paryżem kilkunastotysięczne oddziały żołnierzy. Rozbudzone w trakcie kampanii wyborczej oczekiwania na zmiany oraz pogłoski, że król zbiera wojsko, jeszcze bardziej pogłębiły ferment, szczególnie wśród przedstawicieli głodującej biedoty. Na koniec czerwca w stolicy Francji, elektorzy, którzy wybierali członków stanów generalnych, otworzyli nowe władze miasta. Zorganizowano Gwardię Narodową, na czele której stanął Marie-Joseph de Lafayette.
Latem 1791 roku król Ludwik XVI podjął próbę ucieczki do habsburskich posiadłości w południowych Niderlandach, które zakończyła całkowitym zawieszeniem go w czynnościach i praktyce uczynieniem go więźni. Natomiast we wrześniu, cztery miesiące po polskiej konstytucji 3 maja, uchwalona została ustawa zasadnicza wprowadzająca we Francji ustrój monarchii konstytucyjnej. Równość wobec prawa nie miała być równoznacza z równością praw. Prawa polityczne uzależniono od posiadanego majątku, a obywatele płacący określoną kwotę podatku, tzw. czynni, uzyskiwali prawa wyborcze, a pozostali, czyli tzw. bierni, mieli być ich pozbawieni.
W grudniu tego samego roku rozpoczął się proces króla, czyli, jak potocznie mówiono, obywatela Ludwika Capeta. Monarcha został uznany za winnego, a wniosek natychmiastowego wykonania kary śmierci uchwalono w jawnym głosowaniu. 21 stycznia 1793 roku Ludwik XVI został ścięty przy pomocy gilotyny, która była wynalazkiem wprowadzonym w okresie rewolucji, bojącej uczynić bardziej humanitarnymi metody zadawania śmierci. Egzekucja władcy stała się bezpośrednim powodem utworzenia koalicji państw europejskich do walki z Francją. W jej skład weszły poza Austrią i Plusami także Wielka Brytania, Holandia, Rosja, Królestwa Sardynii i Neapolu, Hiszpania oraz Portugalia.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Przedstawienie sytuacji politycznej i społecznej we Francji przed rewolucją, w tym monarchia absolutna i podział społeczeństwa na trzy stany.
Opis wybuchu rewolucji, zgromadzenia Stanów Generalnych i powstania Narodowego Zgromadzenia.
Opis zburzenia Bastylii i wybuchu rewolucji w Paryżu, a także wprowadzenie dekretów i deklaracji praw człowieka.
Opis reform i zmian wprowadzonych w 1790 roku, w tym zniesienie ciężarów feudalnych i wprowadzenie nowego systemu praw obywatelskich.
Opis konfliktu z królem, próba ucieczki i uwięzienie Ludwika XVI, a także uchwalenie ustawy zasadniczej.
Opis powołania Konwencji Narodowej, uchwalenia republiki i procesu królewskiego, a także egzekucji Ludwika XVI.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Rewolucja francuska była wydarzeniem bezprecedensowym, które już na zawsze zmieniło kwestię postrzegania innego człowieka na Starym Kontynencie. Na jej genezę złożyły się zasadnicze sprzeczności panującego w XVIII wieku we Francji ustroju politycznego i społecznego. Jak zawsze, tak i w tej kwestii można mówić o przyczynach pośrednich i bezpośrednich. Dlatego też warto przyjrzeć się jej dokładniej i prześledzić, jak przebiegały jej poszczególne etapy.
BIBLIOGRAFIA:
https://historykon.pl/rewolucja-francuska/
SOCIAL MEDIA
Facebook: https://www.facebook.com/podcasteum
Youtube: https://www.youtube.com/@podcasteum8038