Umyślnie #21 - O pułapkach samorozwoju (Kama Wojtkiewicz)

że mamy taki układ trochę zmiany stron mikrofonów, czyli będę rozmawiała z Kamą Wojtkiewicz, która kiedyś bardzo dobrze i miło i ciepło, wspominam, zaprosiła mnie do swojego podcastu Sznurowadła Myśli, który też Wam bardzo polecam. Niewiele podcastów w Polsce polecam, jest to kilka i właśnie między innymi Kamy Wciąż i Niezmiennie. A Kama jest ze mną dzisiaj dlatego, że przede wszystkim napisała myślę, że bardzo ważną, szczególnie dzisiaj książkę właśnie dotykającą tego tematu, o którym powiedziałam, czyli kultury terapeutycznej, tego samorozwoju o totalnie uważam trafionym w punkt i fajnie jakby zaakcentowanym tytule Sobą zajęci. Jest to książka, która właśnie w bardzo ciekawy sposób, bo jest tutaj bogata taka wnikliwa narracja Kamy o niej samej, o czym pewnie porozmawiamy, ale też przede wszystkim są to rozmowy z ludźmi, którzy właśnie wypowiadają się w ujęciu takiego...

krytycznego dialogu o tej kulturze samorozwoju, o tym, co nam to realnie robi z perspektywy osoby, z perspektywy całego społeczeństwa, z perspektywy tego, co właśnie jest nam wtłaczane. I dla mnie ta rozmowa też ma taki wymiar troszkę osobisty, bo bardzo się cieszę, że Kama zaprosiła mnie jako jedną z rozmówczyń, żeby zostawić parę słów właśnie w kontekście tego chronicznego rozwoju na temat słówka, którego nie lubię, ale biohacking, czyli wiecie, włamywanie się do własnej biologii, do własnego umysłu, właśnie z tym akcentem na to, co my sobie robimy, czy do końca robimy sobie dobrze i czy trochę nie chcemy oszukać biologii, która w sumie podkłada nam te wszystkie proste rzeczy i prawidła, ale my nie do końca to widzimy i próbujemy, teraz jest chyba taki trend

maksymalizować, maxingować wszystko, no właśnie gubiąc po drodze to, co w sumie jest takie bardzo o życiu i o tym, żeby czuć się dobrze w tym momencie, w którym jesteśmy. Więc Kama, ja Cię serdecznie witam, bardzo się cieszę, że udało nam się spiknąć, gratuluję Ci bardzo tej książki, no i fajnie, że będziemy mogły sobie troszeczkę wejść głębiej w to, o czym tam, ale też jakie Ty masz podejście w ogóle po stworzeniu tego dzieła. Bardzo się cieszę, że po raz pierwszy jestem w twoim podcaście i też się bardzo, Asia, cieszę z tej twojej obecności, bo ta nasza rozmowa, ona w trakcie spotkań autorskich jakoś się powraca, to znaczy bardzo dużo osób przy okazji rozmowy osobą zajętych pyta mnie o to, to w takim razie skoro nie pracować nad sobą, to jak żyć, jak żyć dobrze, jak żyć życiem satysfakcjonującym i wtedy trochę wracamy do tych wątków z naszej rozmowy, czyli do pradawnych, prostych, dostępnych, darmowych sposobów,

Ja osobiście uważam, że lepiej powiedzieć, że to zachowanie jest słabe, nie podoba mi się, wkurza mnie. Uważam, że będzie nam do siebie dużo bliżej, kiedy będziemy ze sobą w sposób taki naprawdę pozbawiony tej sterylności fachowej, a jednak podkoloryzowany takim żywym ładunkiem emocjonalnym. Kama, to co mówisz, z jednej strony się uśmiecham, z drugiej strony jestem taka też wręcz przerażona, bo Ja przyznam, że w swoim otoczeniu no nikt do mnie nie mówi, wiesz masz zachowanie tutaj borderowe z podwyższonym poziomem dopaminy i interleukina szósta ci się podwyższyła, bo boli cię ząb. No to dla mnie tak brzmi wręcz no jakoś po prostu komicznie, że w ten sposób znowu to jest wszystko wzięte z momentu intelektu, z poziomu intelektu i o ile Na przykład, kiedy ja gdzieś tam piszę, czy opowiadam o afektach, o tym jak ważne na przykład w momencie, kiedy mam potrzebę sięgnięcia po coś, ciągną mnie social media czy alkohol, nazywam proces, no bo kora przedczołowa nazywając coś nam daje refleksję, że mogę się zatrzymać.

poszatkowanej uwagi, hałasu, no naprawdę mało kto dzisiaj, ja mogę tylko powiedzieć, że jestem po prostu przeszczęśliwa i też zarazem dumna, że jakby podjęłam taką decyzję, trudną oczywiście, ale wyprowadzki z miasta na wieś, gdzie mam tą możliwość właśnie takiej postrzegania takiej głuchej ciszy, uczę się nudy, uczę się takiego czasami dyskomfortowego bycia ze sobą I powiem Ci Kama, że dopiero wtedy ja łapię rzeczy, typu kurczę zmęczona jestem, nie jestem w sumie głodna, poczytałabym coś innego, nie wiem, poleżę, nie czułam, nie byłam tak w kontakcie ze sobą w momencie, w którym non stop się coś działo. Wspaniałego, super, wiesz, ekscytującego, ale nie sposób, żeby nasz mózg i nasze ciało odebrały na tej autostradzie to swoje po prostu przekaźnictwo, jeżeli jesteśmy cały czas stymulowani.

Oczywiście. Puszczanie kontroli to jest jedna z moich jakby domen w opowieściach, bo też sama staram się właśnie jako osoba uporządkowana, umysł ścisły, typu nie wiem, wstaję o 6 rano, piszę, przy czym okazuje się, że kompletnie to nie jest ten moment na pisanie i między obiadem, a spacerem z psem usiądę na pół godziny i napiszę dużo więcej, bo właśnie puściłam kontrolę i to życie się zadziało, więc to dokładnie to jest to, o czym mówisz, ale wiesz Kama, jeszcze chciałam Cię zapytać tak z takiej bardzo właśnie, no wiadomo, Twojej, czyli subiektywnej perspektywy, która z rozmów, bo jakby siedzisz w tym temacie i też wiedziałaś, o co będziesz pytać swoich ekspertów, ekspertki i ludzi, którzy po prostu gdzieś tam dzielą się swoimi przemyśleniami, która z rozmów, która po prostu z narracji była dla ciebie jakaś taka najbardziej, nie wiem, poruszająca, czy też taka, która, wiesz, coś w tobie zaklikało, że faktycznie, może spojrzę na to, wiesz, coś innego, no bo wiele z tych aspektów było dla ciebie już znanych, ale czy jest jakaś rozmowa, która była taka właśnie najbardziej poruszająca?

że to wszystko jest tak bardzo płynne, że dzisiaj naprawdę wydaje mi się najmądrzejszą odpowiedzią w wielu środowiskach jest po prostu nie wiem, albo że to zależy, albo że tu jest komponenta i wypadkowa mnóstwa różnych czynników i totalnie wydaje mi się też, że tak jest w kontekście zdrowia psychicznego, na przykład doboru psychoterapii i tutaj już kwitując jeszcze raz podkreślę super ważnego elementu wspomagania zdrowia psychicznego, ale też cielesnego, bo pamiętajcie, że psychoterapia Realnie, idąc za Kandelem, Erikiem Kandelem, wybitnym, jednym z moich ulubionych neuronaukowców, który właśnie ożenił biologię z psychologią i zawsze podkreślał, że psychoterapia realnie zmienia mózg. Dlatego tak ważne jest to na przykład, jakiego specjalistę wybieramy. jak w ogóle obywamy się z całą tą psychoterapią, jak długo jesteśmy w tym procesie, czy dajemy się prowadzić, ale że to wszystko się nie zadzieje bez tych wszystkich elementów, które stanowią jakby o samej naszej jednostce, na przykład w społeczeństwie, z tym przypięciem do innych ludzi, o czym Kama powiedziała.

Tak, ja zachęcam właśnie, że tutaj można poznać też swoją miłość na przykład, albo jakiegoś bliższego ziomka, więc pełna zgoda. Kama, ja Ci bardzo dziękuję za tą rozmowę, za naprawdę wiele mądrych kwestii, które tutaj padły i też przede wszystkim za książkę, za to, że zechciałaś podjąć ten temat, za te wszystkie wspaniałe rozmowy. Już tutaj, moi drodzy, przyznam, że też przed nagraniem Kamę zagaiłam o coś kolejnego, co tam tworzy i bardzo czekam. Więc... Cóż, Was bardzo zachęcam do lektury, przede wszystkim bardzo zachęcam Was tak, do lektury sobą zajętych, do tego, żeby słuchać Sznurowadeł, bo uważam, że jest to jeden z lepszych podcastów w Polsce, wspaniali goście, bardzo ważne tematy, mądre rozkminy, lubię po prostu polecać też tutaj nasze lokalne podwórko podcastowe.