KABARET vs. STAND-UP | Epizod 13 - Typowy Podcast
Dzisiaj trochę o kabaretach i o wiele więcej bo stand-up'ach. Nasze zdanie o kabaretach jest dość podobne, ale więcej szczegółów przedstawiamy w odcinku. Nie zabrakło wymienienia naszych ulubionych grup kabaretowych oraz stand-up'erów, a także przedstawienia typowych, stereotypowych cech polskich kabaretów i stand-up'ów. Nie zabrakło też rozkmin o tym, czy życie stand-up'era jest faktycznie takie kolorowe.
Z rodzicami byłem. No to oczywiście, wiesz, najśmieszniejsza rzecz na świecie. Ale no ciężko było. No to było... Ja nigdy nie lubiłem... Jedyny kabaret, który lubię, to jest... No powiedz to. Powiedz ten sam, co ja. Kuźwa, teraz żeby się nie pomylić, nie? Kabaret... czekaj, Młodych Panów? Nie. Ci, co robili te kabarety... Neonówka! No, ja to samo, ja to samo. To jest jedyny kabaret, który szanuję, nie? Oni są dobrzy. Jak oglądałem sobie parę tych kabaretów, jak na YouTube rzucali odcinki, to były spoko.
No już mało, mało. To już jest taki na wymarciu jednak trochę. Już nie oglądam, ale ogólnie występy cały czas prowadzą. Neonówka na przykład cały czas robi występy i wyprzedają się cały czas bilety na Neonówkę. A bilety chodzą po stówę. No bo oni tacy na topie chyba są jednak, nie? A też wiesz, takich jeszcze Januszów jest trochę w Polsce. Znaczy Januszów, no. No nie wiem. No jednak to takie bardziej pokolenie tych pięćdziesięciolatków wzwyż to ogląda. Ale właśnie jak jemy na neonówce, to tak jak wiesz, masz tego chłopa za babę, nie? Przebrane. U wszystkich jest to takie kurwa żenujące wręcz.
Tak kur... nie wychodzi, nie? Że oni tam próbują może coś głos zmienić, jakoś ten, nie? Tu jakieś sztuczne cyce, wiesz, tu duże cyce, tu duża dupa, nie? Wiesz, takie... Takie po prostu absurdalne rzeczy, nie? Natomiast... Natomiast Neonówka właśnie robi to w taki fajny, satyryczny sposób, że wiesz, że ta postać jest babą, Ale on nie próbuje udawać baby jakoś mocno, nie? Wiesz, on niby założył perukę, gdzie ma troszeczkę dłuższe włosy, nie ma żadnych cyców, nie ma żadnej dupy, nie ma jakichś innych właśnie tych rzeczy, które by przypominały kobietę, ewentualnie troszeczkę zmieni głos, ale bardziej jak taki męski kastrat, niżeli udawana kobieta, nie?
To jest jednak chyba dla mnie najgorsze w tej całej, tych wszystkich kabaretach. Bo jak jeszcze to jest raz pokazane, no to okej. Ale tak jak mi się kojarzy, że jak gdzieś tam kiedyś oglądałem... Neonówka właśnie miała ostatnie kabarety. Ma taki sketch. No jak one są... Oni tam tak w miarę jeszcze ze smakiem, że to niby nawiązuje do polityki, ale właśnie nawiązuje, że to tak nie mówi tobie bezpośrednio. Nie, to może o innym sketchu mówisz, bo jest jeden sketch, gdzie tak bezpośrednio jest mówione wszystko. Znaczy nie jest mówiony jaki rząd, ale jest po prostu rozmowa syna z ojcem przy wigilijnym stole. A to wiem, to oglądałem. Ale to mimo wszystko jakoś tak jest zrobione, że to nie jest tak, aż tak może tak bezpośrednio w tą politykę nie uderza.
Przystanek Opolek, Kabaret Moralnego Niepokoju i Ada Borek. 22 miliony. Ale to wszystko, ale to wszystko są stare. To przyszedł paru lat dobrych. No, tak. 6 lat temu, nie? No bo jak patrzę na te najnowsze, no to one mają po paręset tysięcy, no ale nic tutaj miliona nie przebija. No i to po tytułach można wiedzieć, czego się spodziewać po tym kabarecie. Kabaret Młodych Panów, Erotomanii Gawędziarzy. Ale na przykład Neonówka, przychodzisz sobie na ten, mają kanał i mają 500 tysięcy subskrypcji i ostatni kabaret, Wandzia i Ksiądz, 3 miliony, potem 2,5 miliona, potem 6 milionów, potem 14 milionów, 8 milionów, tylko że oni publikują czysto swoje skecze, nie?
Tego aż tak w tych kabaretach, przynajmniej jak ja, bo kabarety z reguły jest jakiś scenariusz, nie? Oni mają jakiś sketch i oni ten sketch odgrywają, to jest z reguły jakaś opowieść. W neonówce na przykład tak się przerwę, że nie. W neonówce zazwyczaj gadają z ludźmi. Właśnie z publicznością. Tam się pytałem, jak mają na imię, skąd jest, nie? I na przykład tak 30 minut później, nie? Jest właśnie sketch, gdzie oni mogą po prostu pozmieniać te scenariusze i wtrącić w to te osoby, z których się pytały, nie? I wiesz, i wtedy wszyscy z widowni się śmieją, bo mówią o tej osobie, którą przed chwilą gadali, nie? Pan Wojciech z Warszawy, nie? Na przykład. I tak dalej. No, no to nie wiem, bo ja tak bardziej bazuję na tych kabaretach, co kojarzę z telewizji, to nie kojarzy mi się, żeby mieli jakiś kontakt z publicznością.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Autor opowiada o swoim doświadczeniach w trzech kabaretach, w tym o grupie Paranienormalni.
Autor opisuje grupę Paranienormalni i najbardziej pamiętny moment z ich występów.
Autor porównuje kabaret Młodych Panów do innych grup, podkreślając swoje doświadczenia.
Autor porównuje kabaret do stand-upu, podkreślając swoje preferencje i doświadczenia z obu form artystycznych.
Autor omawia popularność stand-upu w Polsce, porównując liczby subskrybentów i wyświetleń.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Dzisiaj trochę o kabaretach i o wiele więcej bo stand-up'ach. Nasze zdanie o kabaretach jest dość podobne, ale więcej szczegółów przedstawiamy w odcinku. Nie zabrakło wymienienia naszych ulubionych grup kabaretowych oraz stand-up'erów, a także przedstawienia typowych, stereotypowych cech polskich kabaretów i stand-up'ów. Nie zabrakło też rozkmin o tym, czy życie stand-up'era jest faktycznie takie kolorowe.