O słabej fabule

To jest ten moment, w którym bohater Musi wyruszyć, jak pisze Joseph Campbell, po eliksir. I ten eliksir jest zawsze konkretny. I na drodze po eliksir zawsze stanie, pojawi się smog albo inna gadzina, czyli antagonista. Więc biernego bohatera należy koniecznie uruchomić. W jaki sposób? Po czym poznać w ogóle biernego bohatera? Bierny bohater to taki koleżka albo koleżanka, któremu się przydarza, któremu się ciągle przydarza. I takim biernym bohaterem pozornie może wydawać się Forrest Gump, któremu się przydarza. I tak i nie, dlatego że on ma bardzo konkretny cel i jego celem jest Jen.

Może to jest matka, dla której jedynym językiem miłości jest gotować i karmić? Jak nie zjesz mojego rosołku, nie kochasz mnie? Jak nie przyjdziesz na niedzielny obiad, lekceważysz mnie? To zależy od tego, jak ją wymyślimy. Ty i ja możemy wymyślić ją na milion sposobów. Załóżmy również, że wiemy, dlaczego matka chce, aby Anna nie wyjeżdżała nad morze, nie przeprowadzała się. Załóżmy, że znamy motywację antagonistki. Załóżmy również, że Anna ma sieć własnych sojuszników. Koleżankę z pracy, przyjaciółkę z liceum, mężczyznę, który ją wspiera, a może dorosłą córkę, która mówi, mamo, odpuść, ile można. Jakie niebezpieczeństwo pojawia się w tym momencie fabuły? Ano takie, że wokół konfliktu głównego mogą się kumulować mniejsze konflikty, które do niczego nie prowadzą, nie posuwają akcji do przodu, nie niosą zmiany, wciąż się kręcą wokół tych samych wątków i rozwiązań.

Anna na przykład rozmawia o wyprowadzce nad morze z koleżanką z pracy, a później z przyjaciółką matki, a następnie z wspierającym ją mężczyzną. W każdej z tych rozmów pojawia się wątek domu nad morzem, matki i Anny, Anna, która nie wie, co ma zrobić, żeby zrealizować swój cel. Albo wie, ale się boi. Nic się nie dzieje, chociaż pozornie owszem. Anna jest w jednym miejscu, żeby pogadać, w drugim miejscu, żeby pogadać i w trzecim miejscu, żeby pogadać. Zmieniają się lokacje i dekoracje kolejnych rozmów. Same rozmowy Ani trochę. Tu na marginesie wspomnę, że rozmowa jako taka, Nie zawsze jest wydarzeniem. Może być, ale nie musi. Dlaczego? Dlatego, że dialog, czyli rozmowa, jest częścią większej całości, jaką jest scena.