Pragmata

Ale wprowadza też coś bardzo świeżego do swojej rozgrywki. Nie trzymając was w niepewności, będziemy w dzisiejszym tutorialu rozmawiać o pragmacie. Czyli czymś, co zawojowało w ostatnim tygodniu, tak na dobrą sprawę, jeśli słuchacie W streamingu to w ostatnim czasie po prostu świat gier komputerowych. Nie wiem jak twoje media społecznościowe, ale mój Twitter, który służy mi głównie do obserwowania rynku gier komputerowych, głównym tematem ostatniego tygodnia była Pragmata, filmiki z Pragmaty, recenzje, wycinki streamów, doszukiwanie się innych rzeczy, pokazywanie reakcji na pewne wydarzenia w Pragmacie i ogólnie mówienie o tym, że ej, istnieje coś takiego,

Pojawiło się. Jeśli nie słyszeliście, to istnieje taki tytuł, na który warto zwrócić uwagę. No i stąd też my zwracamy na niego uwagę, a raczej ja tu zdecydowałem trochę tak męską ręką, po prostu wszedłem i powiedziałem, będziemy dzisiaj mówić o Pragmacie i nie ma innej opcji. No bo nie ukrywam, że jest to gra, która zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie. Czyli taki spoiler już. Którego się kompletnie nie spodziewałem, szczerze mówiąc, na początku. I myślę, że do tej pory mnie trzyma to Zaskoczenie tego, jak Pragmata jest dobrą grą. I o tej dobrej grze będziemy dziś rozmawiać. W dzisiejszym tutorialu bierzemy na tapet Pragmatę, która ukazała się na PlayStation 5, Xboksa, Switcha 2 i PeCeta.

Że gra stoi mechanikom, gra stoi grafikom, gra stoi otwartym światem, możliwością robienia rzeczy, znajdywaniem rzeczy, że coś się bardzo mocno wybija, a coś jest takie hmm, so-so, ale okej. Kapkomowi przy Pragmacie udało się stworzyć coś, co jest może nie unikatowe w dwóch kategoriach, ale co przykuwa twoją uwagę w więcej niż jednym aspekcie. Z jednej strony jest to historia, która z początku wydaje się dosyć prosta, ale w ramach jej przechodzenia okazuje się, że ona jest Naprawdę dobra. Tam jest sporo rzeczy, które chcesz odkryć, która cię wciąga niczym najlepszy film akcji w uniwersum, którego nie widziałeś, ale kochasz go od razu. W sensie tak jakbyś pierwszy raz znowu oglądał Star Warsy.

Czyli ona na przykład mówi ci, że tak, uważaj... Przepraszam, nie zapisałem sobie, jak to wygląda, ale czuję to u siebie w głowie, że to jest taki imersyjny punkt. W momencie, kiedy ona krzyczy watch out, to ty jakby wiesz, że musisz wcisnąć odskok. Super się to przydaje na przykład W walkach z większą ilością przeciwników, kiedy na tym ekranie pod koniec gry już naprawdę robi się hardo. Ta gra naprawdę jest challenge'em nie tyle trudności gry, ale złączenia wszystkich elementów, które musisz złączyć, żeby ci dobrze poszło. Więc jakby tu ten miks tego wszystkiego w Pragmacie, o którym powiedziałem w poprzednim wejściu, no on jest tak zbalansowany i tak idealny, że każda kolejna potyczka, każdy kolejny pokonany wróg, ty wręcz ich szukasz.

No więc jeśli miałbym się w Pragmacie do czegoś przyczepić, to przyczepiłbym się do tego, że ten główny wątek fabularny jest, tak sobie wyobrażam, może być też trochę zbyt skomplikowany. Okej, dobra. Nie wiem, czy tak jest, ale pomyślałem sobie, jak skończyłem Pragmatę i w ogóle jak sobie myślałem, bo zacząłem przechodzić drugi raz, jestem gdzieś tak w połowie drugiego przejścia, i pomyślałem sobie, Kurde, ale dużo rzeczy nie zauważyłem za pierwszym razem. W sensie nie wyłapałem pewnych aspektów. Więc jest to gra definitywnie do dwukrotnego przejścia, nie wiem czy nie więcej, ale fantastyczna jest ta fabuła. Ja się bawiłem naprawdę bardzo dobrze i bardzo mocno mnie wciągnęła, ale też zastanawiam się, czy nie jest aż za, wiesz, jakby na standardy fabuł w grach komputerowych, czy nie jest aż za dużo mięsa w mięsie.