Pragmata

Z jednej strony spodziewaliśmy, a z drugiej strony się nie spodziewaliśmy. I tutaj od razu nawiązując do historii, żeby szybko to wszystko rozwikłać, pierwsze pogłoski o tym tytule od Capcomu dostaliśmy już w 2020 roku. Tak. I wszystko wskazywało na to, że po pierwsze, to się nie wydarzy, że Capcom po prostu zrezygnował z tego projektu, który w momencie jego ogłaszania, przypomniałem sobie i prześledziłem serwisy growe, mówiło się o tym, że fajnie. Że ciekawie, że będzie na co czekać, że tu wygląda to całkiem fajnie. Ja gdzieś tam się dokopałem, że niby w 22 ma się ukazać. Tak i w ogóle były też pogłoski o tym, że wygląda to trochę jak Exclusive dla PlayStation. To też będzie dosyć istotne w kontekście tego, jak się skończyło.

No i jesteśmy 6 lat później, w momencie, w którym tak na dobrą sprawę wszyscy trochę zapomnieli o tym tytule, a on sam sobie o nim przypomniał, znaczy Capcom sobie nie tyle o nim przypomniał, co po prostu wyciągnął go z szafy. No grzebał sobie tam po drodze przez 6 lat i... Takie sześć, znaczy tak, nie wiemy ile dokładnie Capcom czasu spędził nad developmentem tej gry, aczkolwiek nie czuć tego, żeby to była gra z roku 2020, ani z 22, ani nawet z 24, czuć, że jest to gra roku 2026. O tym dlaczego, to pewno przez kolejne minuty tej audycji będziecie się przekonywać o tym, że ona łączy sporo też elementów takich, które są nie tyle archaiczne, ale jakby czerpie z takich klasyków tworzenia gier komputerowych po prostu do swoich mechanik.

Więc mit, że będzie to ekskluzywność na PlayStation runął od razu. Wydaje mi się, że, bo to nigdzie nie było powiedziane, że to będzie Exclusive, a wydaje mi się, że klimat tej gry po prostu jest taki, że sugerował, że jest to gra dla Sony. Nie wiem dlaczego, ale ja nadal mam i też myśląc w ogóle o tej grze, mam też takie dziwne przeświadczenie, że to jest coś, co pasuje po prostu do tej konsoli. Nie wiem dlaczego, jest to bardzo cudaczne, ale bardzo się cieszę, że ta gra trafiła na wszystko, bo wszyscy mają szansę w Pragmatę zagrać, a warto. I teraz tak, Mamy Capcom, który odpowiada za Resident Evil'a, Monster Hunter'a i ogólnie ma takie swoje uniwersa, ale też uniwersa, które w ostatnim czasie robią furorę na rynku gier komputerowych, mimo swoich bardzo wąskich pudełek.

Bo z jednej strony mamy grę horror, z drugiej strony Monster Hunter'a, który jest taką grą eksploracyjną, ale z bardzo mocno tym JRPG-owym zacięciem, czyli granie dla wszystkich, a tu Stawiamy na zupełnie nowy świat, zupełnie nowe IP, które jest pokazywane nam przez Capcom. No i sytuacja jest dosyć prosta. Wkraczamy w świat science fiction pełną gębą. Tutaj nie ma żadnej mowy o niczymkolwiek innym, nie będziemy się rozdrabniać na cokolwiek innego, jest to science fiction. Jest to science fiction w pełnym wymiarze. Jesteśmy załogą statku kosmicznego, która w jakiejś odległej nam przyszłości wybiera się z misją na Księżyc, na którym to już zbudowana jest gigantyczna baza zbudowana przez ludzi, na której to jest taki bardzo

I wsadził to w kontekst Dead Space'a, wszystko by się zgodziło, nie? W sensie klimat jest zupełnie inny, ponieważ tam jest horrorowo sci-fi'owy, tutaj ten klimat jest bardzo mocno, no taki właśnie sci-fi sensu stricte, ale do tego momentu wszystko jest clear. Ciekawie zacznie się, drodzy Państwo, robić, kiedy porozmawiamy o mechanice walki, która jest najważniejszym elementem tej gry. I tu popełniłem pierwszy błąd. Ponieważ ona jest jednym z najważniejszych elementów tej gry, Ponieważ dziwnym trafem Capcomowi udało stworzyć się coś, co zazwyczaj w recenzjach gier komputerowych mówimy o mocnych stronach, nie?

No i do tego mamy cały ten arsenał, o którym wspomniałem, na który składają się zarówno bronie, możliwości hakowania, które będą pojawiać się w tych drzewkach, które Dajana będzie mogła przemierzać hakami, które też robią różne rzeczy, typu właśnie stanowanie, odkrywanie na dłużej wrogów, nie wiem, przejmowanie kontroli nad nimi, że oni będą atakować jednak boty, a nie nas. I tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. Sporo jest tych rzeczy też. I znowu, jest ich wystarczająca ilość. Nie jest to przekombinowane, jest ich Nie za dużo, nie za mało. Jest okej. Wiesz, naprawdę nie wiem jak, chyba Capcom podpisał stary pakt z diabłem na tę grę. Bo naprawdę ciężko jest się tu do czegokolwiek przyczepić.

Nie wiem, czy jest to majstersztyk, nie? No ale myślisz, że ona na przykład nam wyznaczy jakieś teraz nowe standardy? Wiesz co, nie wiem. Szczerze mówiąc, nie wiem, czy uda się to gdziekolwiek indziej niż poza tym uniwersum. Wiem, że powstanie kolejna część tej gry. Jestem tego... 99% jestem pewien, że to się wydarzy, bo to jest za fajne, żeby z tego zrezygnować. Ale czy komukolwiek, gdziekolwiek indziej uda się coś takiego? U, nie wiem. Jeśli 6 lat pisano scenariusz do tej gry, poczekam kolejne 6 lat na coś tak dobrego. Bo ta mechanika zobowiązuje Capcom do tego, żeby tego nie zabić. Nie wiem, czy w jakiejkolwiek innej grze to by przeszło. Wątpię, szczerze mówiąc. No dobrze. Pragmata, z tym was zostawiamy trochę dzisiaj dłużej niż zazwyczaj, no ale temat godny omówienia.