Pragmata

I wsadził to w kontekst Dead Space'a, wszystko by się zgodziło, nie? W sensie klimat jest zupełnie inny, ponieważ tam jest horrorowo sci-fi'owy, tutaj ten klimat jest bardzo mocno, no taki właśnie sci-fi sensu stricte, ale do tego momentu wszystko jest clear. Ciekawie zacznie się, drodzy Państwo, robić, kiedy porozmawiamy o mechanice walki, która jest najważniejszym elementem tej gry. I tu popełniłem pierwszy błąd. Ponieważ ona jest jednym z najważniejszych elementów tej gry, Ponieważ dziwnym trafem Capcomowi udało stworzyć się coś, co zazwyczaj w recenzjach gier komputerowych mówimy o mocnych stronach, nie?

Że gra stoi mechanikom, gra stoi grafikom, gra stoi otwartym światem, możliwością robienia rzeczy, znajdywaniem rzeczy, że coś się bardzo mocno wybija, a coś jest takie hmm, so-so, ale okej. Kapkomowi przy Pragmacie udało się stworzyć coś, co jest może nie unikatowe w dwóch kategoriach, ale co przykuwa twoją uwagę w więcej niż jednym aspekcie. Z jednej strony jest to historia, która z początku wydaje się dosyć prosta, ale w ramach jej przechodzenia okazuje się, że ona jest Naprawdę dobra. Tam jest sporo rzeczy, które chcesz odkryć, która cię wciąga niczym najlepszy film akcji w uniwersum, którego nie widziałeś, ale kochasz go od razu. W sensie tak jakbyś pierwszy raz znowu oglądał Star Warsy.