Przyjemności jesieni '25

Więc zacznę od reportażu krótkiego, bo do niego mam mniej komentarzy, w sensie jest po prostu dobry, jest to bardzo ciekawa pozycja. I to jest Hiroshima Johna Hershaya i to jest reportaż z 1946 roku. który redaktor naczelny ówczesny New Yorkera uznał za tak ważny i tak dobry, że z numeru usunął wszystkie inne artykuły, wszystkie felietony, wszystkie rubryki i w tym jednym New Yorkerze ukazał się tylko ten reportaż. A okładka w ogóle nie wskazywała na to, że on będzie tak poważny. I w ogóle nie wskazywała tak naprawdę, o czym to będzie. Więc powiem wam, że bardzo dobrze, że ta książka została wznowiona i ten reportaż, zwłaszcza, że ma oryginalną okładkę, taką jak New Yorker w 1946. Jest taka opinia w ogóle, że to jest najważniejszy reportaż XX wieku i naprawdę jest bardzo dobrze napisany, ale też opisuje przede wszystkim losy konkretnych osób.

Słuchajcie tego, przed wybuchem było w Hiroshima 150 lekarzy, wybuch przeżyło i było zdolnych do pracy 30. Pielęgniarek przed wybuchem było 1780, a przeżyło ich tylko 170. Ludzie nie ginęli jedynie od ran i poparzeń. Oni ginęli, bo nie było jak im opatrzyć ran i jak im pomóc. Nie było materiałów, żeby im pomóc. Nie było wystarczająco dużo rąk, bo nawet lekarze i pielęgniarki byli przecież pokrzywdzeni i ranieni. gdy zginęło 90% lekarzy i 93% pielęgniarek, nie dało się pomóc innym. No i ta sama historia ma miejsce obecnie w gazie, więc to uważam bardzo aktualna książka i bardzo dobrze, że została wznowiona akurat teraz, niedawno. Więc Hiroshima Johna Herseya bardzo polecam.