Kulinarna podróż do Chin

Jak Chiny długie i szerokie, szczególnie w okresie letnim, turystów, ale i mieszkańców, głównie z przyczyn kulinarnych, przyciągają nocne targi. Nie sposób je przeoczyć, albo raczej przewęszyć, bo króluje na nich inny, jednak już dostępny na każdą kieszeń rarytas. Tak zwane chou dofu, śmierdzące tofu, bo to dosłowne tłumaczenie nazwy tej potrawy. Chou Dofu to rodzaj sfermentowanego tofu, który mimo swojej mogącej odstraszać nazwy jest ceniony przez smakoszy za intensywny smak i zapach. Porównywalny do wydzielających największy aromat serów pleśniowych z Europy. Spożywanie posiłków w Chinach wyznacza rytm życia, dnia, świąt, tradycyjnego kalendarza, a nawet uroczystości państwowych. Kto był w Chinach ten wie, że punkt 12 pustoszają biura, a przeciągnięcie na czas obiadu jakiegokolwiek spotkania biznesowego to jawny znak jego niepowodzenia.

O tym, że legendy w Chinach traktowane są niezwykle poważnie. Niech świadczy pan Cheng Hsiao. Sprzedaż liści bambusa i kleistego ryżu gwałtownie rośnie wraz ze zbliżeniem się Święta Smoczych Łodzi. Średnio około tuzina zapakowanych liści bambusa i 5 kg kleistego ryżu powinno wystarczyć dla jednej rodziny. Wrzesień to czas księżycowych ciasteczek powiązanych oczywiście z inną chińską legendą. I choć nie pochodzą z kosmosu, to ciasto nadziewane kukurydzą, zielonym groszkiem czy czerwoną fasolą to największe rarytasy święta środka jesieni. Co więcej, sprzedaż tego specjału właśnie ruszyła. Testuję nowe, egzotyczne smaki. Jeden z pieprzem i solą, a drugi z wieprzowinią z grilla. Chcę spróbować jak najwięcej.