[#9] TOMATO - Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski - Wspomnienia chałturzystów

Te plakaty postawiłeś specjalnie? A to już nagrywamy? Tak. Nie, przypadkiem. Pomyliłem się. A skąd ty masz te plakaty w ogóle? To są plakaty, które nawiązują poniekąd do naszego... Nawet pokąd, nie nie poniekąd. Do tematu naszej rozmowy, czyli jak to jest żyć w trasie chałturząc. No dobrze, to zaczynamy od serialu, bo w tej chwili wszedł, niedawno wszedł na HBO Max drugi sezon serialu Hugs. Ja go zresztą recenzowałem Videorecenzja jakiś czas temu dotyczyła pierwszego sezonu. To był sezon i serial nagrodzony nagrodą Emmy, najlepszy serial komediowy i tam główną rolę i też nagrodę dostała Jean Smart, taka aktorka, która

I co robi? I mówi. Mówi do widzów. Kawał opowiada. Właściwie to nie są kawałki. To są śmieszne przemówienia, nazwijmy to tak. Taka jest nadzieja osoby, która występuje. One wymagają tego, żeby publiczność co jakiś czas wybuchała śmiech. No jak się nie śmieje, to jest masakra. No to jest masakra, to znaczy, że stand-up się nie udał. No i ona jest jedną z pionierek tego stand-upu. Debora jest gwiazdą. Ta postać, którą gra Jean Smart nazywa się Debora. Tak, Debora jest wielką gwiazdą, która właśnie już tak pomału zachodzi. Las Vegas miała przez lata swoje sezony w najlepszym teatrze. Casino. No ale przy kasynie są najlepsze teatry, wiesz, na przykład Celine Dion.

I w ogóle nie rozumiem, dlaczego ludzie się z tego śmieją. Ja się też zastanawiałem nad tym. To jest specyfika, myślę, Ameryki i ich poczucia humoru, ale... Dało mi do myślenia to, co ty powiedziałeś, że ta jej postać jest na kim wzorowana? Na Joan Rivers. Na Joan Rivers. Ja nie znam Joan Rivers. Znaczy wiem, kto to jest, ale jakby no w ogóle... Znaczy ja ją poznałem... To niewątpliwie jest na jej karierze oparty serial i odwołujący się do niej. I widzowie w Stanach Zjednoczonych to wiedzą. Dla nich to jest oczywiste. Nie trzeba nawet tego mówić. Ja Joan Rivers znałem... Znaczy ona była gwiazdą telewizji. I wtedy, kiedy ją poznałem, to prowadziła bardzo popularne talk shows. To nie było takie częste, bo to była jeszcze epoka sprzed Opry Winfrey, więc nie było takie częste, żeby kobieta prowadziła talk shows.

Polakom. Oprah Winfrey, Donahue i Joan Rivers między innymi. I Santa Barbara. Santa Barbara to był serial. I Bold and Beautiful, czyli Modę na sukces. Nie, tego nie kupiłem. Ale ci proponowali. Proponowali mi i ja powiedziałem, że Polska publiczność jest za inteligentna na to, żeby kupić coś takiego jak moda na sukces, to by wszyscy wyśmiali. Tak, a oni mi mówili tam w Ameryce, proszę pana, dobrze, niech pan sobie to mówi, ale my panu mówimy, że na pewno to się spodoba. Różne są kraje, różni są ludzie, różne są kultury. My w kinach, w socjalizmie mieliśmy najlepsze kino. Fellini, Buñuel, my się na tym wychowywaliśmy. Kurosawa. Wobec tego polscy widzowie są wyrafinowani.

Ale we wszystkich krajach na świecie, gdzie się pojawi serial Bold and Beautiful, czyli moda na sukces, staje się przebojem. Ja mówię, no to w Polsce go nie będzie, bo ja go na pewno nie kupię. No ale jak powiedziałem, byłem tylko około roku na tej pozycji, bo mój następca kupił modę na sukces, która jest wyświetlana zdaje się do dzisiaj. Chyba tak, moja babcia uwielbiała ten serial. No, w każdym razie ci sprzedający mówili mi, że w momencie, kiedy zadebiutuje serial Moda na Sukces, to mogę być pewien, że będzie on emitowany do końca świata, chyba że przestaną go produkować. A może jakbyś wtedy Modę na Sukces kupił, a nie tą Joan Rivers, to do dzisiaj byś pełnił taką... Nie, ja odszedłem sam z tej funkcji w momencie, kiedy przyszli tak zwani Pampersi, czyli takie mocno katolickie pokolenie młodych, agresywnych ludzi.

Nie, w ogóle. Jestem zaniepokojony, zasmucony. I te jej prywatne takie historyjki z życia właściwie są bardziej takie rozdzierające niż zabawne, które ona wygłasza na scenie. Przede wszystkim one są niezabawnie opowiadane. Dlatego nie rozumiem, bo pamiętam Joan Rivers i wtedy mnie śmieszyło to, co ona mówiła. Tylko ja tutaj sobie przypomniałem jedną rzecz, bo też tak sobie myślałem właśnie, że no, że to nie działa. Ale przypomniałem sobie właśnie rodzaj stand-upu, Aktorki, która stworzyła taki program, w którym się obnażyła i opowiedziała o swojej rodzinie w taki przekomiczny sposób, chociaż tak naprawdę było to dramatyczne, rozdzierające. I ja w dodatku oglądałem to niemalże z wypiekami na twarzy i śmiałem się jak nie wiem, dlatego że poczułem związek.

Drugi sezon fajniejszy. Jean Smart gra znakomicie. Nie stara się być podobna do Joan Rivers. To jest inspiracja. Stworzy własną rolę i naprawdę to się ogląda z taką lekkością, a także Jest pewne pozytywne przesłanie w tym serialu, mianowicie takie, że jak ktoś chce, jak ktoś ma silną osobowość, to zawsze potrafi się wybronić z najtrudniejszej sytuacji. I jeszcze jest druga ukryta myśl, która mi się zresztą najbardziej podoba w tym serialu. Nie oceniajmy ludzi po zewnętrznych przejawach ich charakteru, bo czasem ktoś kto wydaje się nieprzystępny, ktoś kto wydaje się wredny i złośliwy, ktoś kto jest taki odpychający,