TOMATO świąteczne 2025 | Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski rozmowy

Ale ja jestem skupiony teraz na tym, co ci wy... No dobrze, lukier wyskakuje. To ja też, czekaj, to ja też muszę coś takiego zrobić jak ty i będę już mógł wtedy rozmawiać. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski

Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. No, tylko, że wiesz co, dla staruszków, które mają dzieci albo wnuki, bo najpierw jest tak, że starsi urządzają święta dzieciom i sobie też przy okazji, ale argument jest taki, że dzieci kochają święta i dzieciom trzeba prezenty i że dla dzieci choineczka i że ubrać i że dzieci to będą na całe życie wspominały te dziecięce prezenty pod choinką, więc dla dzieci wszystko jest.

I mama była jedynaczką, a ojciec nie był jedynakiem, ale jeden brat zginął w obozie koncentracyjnym, a z drugim nie lubił utrzymywać kontaktów. Więc w sumie też był jedynakiem. I więc nie miałem ani wujków, ani cioć, ani dziadków, ani babć. Była tylko mama, tata i ja. Więc bardzo się kochaliśmy. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Natomiast nienawidzę wszystkiego, co wiąże się ze słaniem łóżka. A szczególnie właśnie Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Ze mną, nie ja się z nim kłóciłem, bo ja nie byłem przez gubernantkę uczony, tylko w szkole. A on nie wychodził wtedy, jak się zaczynali z nim kłócić? Tak, ja go dorwałem raz, bo raz w życiu się z nim pobiłem, ale to ja się rzuciłem na niego w drzwiach wyjściowych. A czemu się na niego rzuciłeś? Nie miałeś argumentów już? Nie pamiętam, byłem chłopcem, który się buntował. O co chodziło? Nie wiem, na pewno coś mi kazał zrobić, a ja nie chciałem.

Poza tym, jak jest logo zrobione? Logo serialu? Tak. Wiesz, że ja nie wiem, jakie jest logo serialu. No właśnie. Pluribus jest i zamiast i jest jedynka. Jedynka, jedyna, jedyna. Pluribus, czyli wielość, a jednocześnie jest jedynka zamiast i. A to nie jest, że pierwszy sezon? Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. A z kolei w inwazji porywaczy ciał, no to był, ja najbardziej lubię te wersje z Donaldem Shetterlandem i z Brooke Adams z lat 70-tych, to bodajże był 78 rok. Najbardziej lubię ten film. Później jeszcze był z Nicole Kidman, ale to mi się w ogóle chyba nie podoba, o ile dobrze pamiętam. W ogóle nie lubisz Nicole Kidman. Nie, znaczy ja ją lubię i nie lubię, ale są filmy, które... Ja ją lubiłam, ale już nie lubiłam.

To był bardzo fajny pomysł, w ogóle taki godny naprawdę najwybitniejszych autorów science fiction. W serialu Pluribus mamy to samo. Sygnał z adopcji cywilizacji, który nie wiemy, co oznacza, ale postanowiliśmy go zrealizować, ponieważ w tym sygnale jest recepta na coś. Coś trzeba zrobić. A drugi jest taki, że cała ludzkość staje się właściwie Nie staje się obcymi, tylko chodzi o to, że cała ludzkość staje się jednością. Wszyscy są połączeni. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Zawsze byłem przeciwny tego, mimo że byłem olimpijczykiem i bardzo dobrym uczniem, to zawsze byłem w konflikcie z polonistami, bo kwestionowałem te ich podstawowe narzędzia działania Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. No. Też jesteś skoncentrowany na treści. Ja po prostu wypowiedziałem się tylko odnośnie tego, jak ktoś, kto lubi science-fiction może to odebrać. To była pierwsza warstwa, ale też na to patrzę szerzej. No, ale to jest generalnie... Dokładność z jaką to opowiedziałeś pokazuje jak bardzo... Bo ja bardzo lubię science fiction, ja również jestem tym takim zwyczajnym pożeraczem kina, szczególnie komercyjnego, które bardzo lubię i kina science fiction, które też bardzo lubię.

Może się okazać, że cały dorobek cywilizacyjny nasz nie tyle przestaje istnieć, ile przestaje mieć znaczenie. Przestaje, przestaje. I to potem z każdego odcinka na odcinek staje się coraz bardziej ciekawe, bo ten scenariusz jest inteligentny. On nie ma tego, co wiesz, jak oglądałem film taki pod tytułem to. Witaj w Derry. I miałem takie wrażenie, o Jezu, same schematy. Po prostu zęby mnie bolą od tego, że wszystko jest takie samo. Jestem w stanie przewidzieć, wymyślić ten kień Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

On jest po prostu inteligentnie napisany. Nagle czuje ten ludzki intelekt, że warto walczyć. Gdyby wszyscy robili filmy jak Stevena Kinga, to szkoda walczyć. Taką ludzkość, która jest taka nudna po prostu. I wszyscy się tym podniecają. Czym się tu podniecać? To jest powtarzalne, to jest... To jest taki gatunek filmowy, a nie inny. A gatunek sam w sobie jest czymś... Po co jest science fiction? Jest zmniejszający wartość powieczeństwa. Dobrze, dobrze. Po co jest science fiction? Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Wiesz co, przy okazji tego Pluribus czytałem komentarze na Filmwebie. Właśnie, nie czytałem żadnych komentarzy. Takich uczestników. Rozumiem. Nie krytyków. I jeden komentarz był dla mnie, a propos tego co powiedziałeś, niesłychanie ważny. Mianowicie, a propos głównej bohaterki. Co za obrzydliwa baba. Mam ochotę, nie mogę się doczekać, żeby ją zczyścić w okupacji. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. I to była bardziej dla mnie wizja, jaką przekazywali twórcy serialu, niż AI, chociaż to, co powiedziałeś, to jest też bardzo trafne.

AI niewątpliwie jest w dużo większym stopniu tematem tego serialu, aczkolwiek to, co mówisz, to też zwróciło moją uwagę. Tylko, że to nie jest żadne science fiction. To jest nasza rzeczywistość i to w dodatku taka odchodząca trochę, bo mam wrażenie, że ta cała moda na poprawność polityczną, że nie wolno ci powiedzieć mocnym głosem, bo kogoś straumatyzujesz. I że ten ktoś będzie zdenerwowany, bo ty... przemoc po prostu. Przez to, że wybuchłeś, że coś powiedziałeś, to to jest przemoc, ten ktoś jest straumatyzowany i popełni samobójstwo na pewno. To jest szantaż, jaki jest na nas. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Ale dla tych wszystkich, którzy lubią kino gatunkowe i którzy nie szukają tego wyrafinowanego smaku w pączku z Dunkin Donut. Marcin lubi takie ochy. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Tomasz Raczek.

Kolejny odcinek Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Właściwie to ja już tak jakby skończyłem, ale... Ja też jakby, tylko mnie wyszedł bardzo gatunkowy piernik. No wyszedł mu ten domek, to jest jakby przekrój domku, który byłby istotą żywą i miałby szkielet w środku. Ja cały czas gadam coś na kino gatunkowe i wykonałem piernik gatunkowy. Tak. Oznacza, że nie należy zbyt poważnie traktować tego, co ja mówię. Tak. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski, Marcin Szczygielski, Marcin Szczygielski Polecamy serial Pluribus.

Od strony takiej wizualnej bardzo dobrze zrobione. Męka, wszystko wtórne, wszystko wtórne, schematyczne, taśma produkcyjna, fabryka. Ale Ty nie oglądasz nigdy nic dla przyjemności. Jak to? Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Ja mam tak, że do mnie różnie bliscy i niebliscy ludzie piszą i mówią, koniecznie musisz zobaczyć to, a zajrzyj jeszcze tamto, o to powinieneś zrecenzować.

Nie jestem pewien, czy on sam nie brał udziału w tworzeniu tego serialu. Wszystko, w czymkolwiek brał udział sam Stephen King, zawsze jest najgorsze. On kompletnie nie ma wyczucia kina. On lubi swoje rzeczy, są zawsze slopami. To jest komplet nic. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. Ale nie ona jedna. Iwona Petry po Żuławskim leczyła się jego żona ówczesna czyli Braunek.

Znaczy ja uważam, że biorąc pod uwagę całą sytuację... Mówimy o Tańcząc w ciemnościach. Tak, o Tańcząc w ciemnościach, Larsa von Trier'a. Biorąc pod uwagę to, że Bjork była osobą jakkolwiek silna by nie była i artystycznie niewiarygodnie oryginalna, to jednak osobą, która nie była wyposażona w tarcze, w jakie wyposaża aktora szkoła aktorska, przynajmniej do tej pory wyposażała. Teraz się mówi, że nie powinna, ponieważ wyposażając w tarcze uszkadza. Tak, bo podczas tego procesu zaszczepiania Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

I teraz pytanie, czy on zrobił dobrze? Bo gdybym ja na przykład... Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski. No takie to było, takie było podejście. Teraz myślę, że trochę wygląda ono inaczej. Zresztą rodzice by prawdopodobnie takiego trenera nie krzykiem próbowali doprowadzić, tylko by go po prostu tak, albo na miejscu by go tam po prostu zdekapitowali. Co, raczej by go oskarżyli i wysłali mu rachunek za twoje leczenie psychiatryczne.

Więc pożegnamy się. Pomysł jest taki, że dzisiaj się żegnamy. Autentycznym, własnym wyrobem Marcina, który napisał tekst piosenki, stworzył wizualizację, czy w ogóle teledysk, który polega na tym, że cały świat bajkowy rozgrywa się w bombce, która jest jakby jednym wielkim domem lalek. I do tego dał skomponować muzykę Selenowi, czyli... Sztucznej Inteligencji, która jest Marcinem Sztucznej Inteligencji. Ten teledysk jest zrobiony przy użyciu narzędzi AI. I jeżeli chodzi o animację, jeżeli chodzi o kompozycję i o muzykę, tekst jest tylko mój.

I ten tekst po prostu potem został przetworzony na piosenkę. I jeszcze tylko kończąc o AI, ponieważ jest całe mnóstwo ludzi, którzy od razu na sam hasło, że coś zostało zrobione przy użyciu AI, to od razu mówią, że to jest okropne, bo to nie jest ludzkie. AI to jest narzędzie zrobione przez człowieka. Jeżeli korzystając z narzędzia AI robi się jakąś rzecz, która jednak jest kontrolowana przez człowieka, jest moim zdaniem jak najbardziej wytwór ludzki. To tak jakbyśmy powiedzieli, że jeżeli ktoś maluje płaskim pędzlem obrazy, a nie okrągłym, to jak jest namalowany płaskim pędzlem, to to już nie jest prawdziwy obraz. Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski, Marcin Szczygielski.

Już pociemniało niebo, śnieg, pruszy i mróz nas szczypie w policzki i w uszy. Nie słychać kroków twoich i moich, już niedaleko tam nasz dom stoi. Nad nami gwiazdy raz lśnią, raz gasną. Gdy ozłoceni latarni blaskiem idziemy w ciszy przez puste miasto ulicą białą, ulicą jasną. Wesołych świąt dla ciebie, dla mnie Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.