TILL i CHLEB I SÓL (2022) - recenzja Tomasza Raczka

Coraz częściej, a nawet w przypadku tych tańszych taksówek to właściwie prawie zawsze, są cudzoziemcy. Są Ukraińcy, bo ich jest najwięcej, ale są też ludzie z Białorusi, są ludzie z Gruzji, są Ormianie, są ludzie z Turcji, są ludzie z Syrii, są ludzie z Gany, bo ich spotkałem, są ludzie jeszcze z innych państw afrykańskich, są ludzie z Azerbejdżanu. Bardzo duża rozmaitość. I kiedy jeżdżę taksówkami, to mam taki zwyczaj, że staram się parę słów chociaż z kierowcami zamienić. Kiedy zamawiam taką taksówkę, to przychodzi informacja, że to będzie samochód taki a taki, no i że kierowca nazywa się tak a taki.

Czasem to są imiona i nazwiska prawie nie do wymówienia, takie dziwne. Więc zwykle pytam, a z jakiego kraju pan do nas przyjechał? Oni wtedy nie czują się komfortowo, bo jeszcze nie wiedzą kim ja jestem i nie są pewni czy ja czasem nie chcę ich zaczepić, czy ja czasem nie chcę im powiedzieć czegoś przykrego, więc widzę w lusterku takie sprawdzające spojrzenie. Ale odpowiadają, że na przykład, że jestem z Gany, kiedyś powiedział pewien chłopak, albo z Indii, powiedział inny, bo też są z Nepalu kierowcy.