ŚCIEŻKI ŻYCIA (2024) + ARTEKINO FESTIVAL | recenzja Tomasza Raczka

Oni są małżeństwem. Rainer Wynne – ona i Moth Wynne – on. Jego gra Jason Isaac. Ją gra Gillian Anderson. Gillian Anderson bardzo chciała zagrać tę postać i kiedy spotkała się z Rainer Wynne, no bo w przypadku prawdziwych bohaterów może dojść do spotkania pierwowzoru z odtwórcą pierwowzoru w filmie, więc doszło do spotkania między Gillian Anderson a Rainer Wynne i były obie sobą bardzo zaskoczone. Reiner Winn powiedziała, że nie spodziewała się, że tak wrażliwa i delikatna osoba, jaką jest Gillian Anderson, będzie mogła ją zagrać, ją twardą.

I ten film się tak ogląda. Gillian Anderson gra fenomenalnie. Kiedy się oglądają w roli Rainer Winn, to ma się takie wrażenie, że moglibyśmy tam na miejscu Jasona Isaaca się znaleźć. No mówię o sobie, o mężczyznach w tym wypadku. Ale kto wie, dziewczyna też mogłaby świetnie koło Rainer Winn wylądować i udać się w tę wędrówkę. W tę wędrówkę otwierającą i zamykającą. Zamykającą strach i panikę. Otwierającą siebie nawzajem, na siebie.

Teraz myślę, że czas na ocenę tego filmu. Zobaczcie Państwo, mam nową, małą misę tybetańską, taką podróżną, że będę mógł zabierać ze sobą i ona trochę inaczej brzmi. Powiedzcie mi, czy podoba Wam się bardziej to brzmienie, które dzisiaj zaprezentuję, czy to, które było zwykle takie silniejsze. Uwaga. ŚCIEŻKI ŻYCIA w reżyserii Marian Elliot z Gillian Anderson i Jasonem Isaaciem w roli głównej. Ode mnie 7 na 10. Film moim zdaniem ciekawy, ważny, niewielki, ale jak na debiut bardzo udany.