LALKA (2026) | recenzja Tomasza Raczka

Właśnie nam się rozpoczęła lalczana jesień, bo będziemy mieli teraz lalek do rozpuku. Mamy już lalkę, serial według Bolesława Prusa zrealizowany, ale w dość dowolny sposób przez Netflixa. Właśnie wszedł film do kin, zrobiony w zupełnie inny sposób przez Macieja Kawalskiego w jego reżyserii. Mamy też wspaniale wydaną kolejną edycję Lalki. To jest akurat wersja wydana przez wydawnictwo Agora z reprodukcją plakatu zaprojektowanego przez Andrzeja Pągowskiego właśnie do tej kinowej wersji Lalki, która

Dzisiaj też jest wszystko o lalce. Zaczęliśmy od lalki książkowej. Jesteśmy przy lalce w formie stand-upu krytyczno-filmowego na Blastcast 10 października. Czas na lalkę kinową w reżyserii Macieja Kawalskiego. Prawie trzygodzinny film, na który czekali szczególnie ci, Którzy narzekali na serialową lalkę w Netflixie mówiąc, że jest zbyt unowocześniona, że pozwala sobie na ingerencję zarówno w treść jak i język, którym posługiwał się Bolesław Prus w tej powieści. No i generalnie, że to nie będzie wystarczająco bliskie powieści Prusa, żeby na przykład oglądanie

Czy ona wzbudza nasze emocje? Otóż to jest mój pierwszy i jeden z dwóch głównych zarzutów do tej wersji. Dla mnie nie jest emocjonująca, dla mnie jest trochę nudnawa. Ale to tyle, no co ja będę dłużej udowadniał, dla jednego coś jest nudne, dla drugiego nie, więc tutaj w to się nie będę wdawał dalej. Pozwólcie, że teraz zastanowię się i przytoczę wszystko to, co mi przychodzi do głowy na plus dla filmu LALKA w reżyserii Macieja Kawalskiego i według scenariusza napisanego przez Macieja Kawalskiego i Piotra Sobocińskiego juniora, czyli operatora, bo Piotr Sobociński junior także jest autorem zdjęć do tej lalki i w ogóle z zawodu jest operatorem.

Tu widzimy go W postaci współscenarzysty, w roli współscenarzysty, zaś sam Maciej Kawalski, który jest stosunkowo nowym nazwiskiem w polskim świecie filmowym, jest również lekarzem. Nie tylko lekarzem, dyplomowanym lekarzem, ale także jest doktorem medycyny, który zarazem jest bardzo oryginalnym twórcą filmowym. On ma w tej chwili Około czterdziestki, więc jest bardzo młodym człowiekiem, któremu udało się na przykład w tym roku wyprodukować największy polski film, to znaczy największą produkcję filmową, jaka powstała w Polsce. Nie wiem, czy jednocześnie pracował w szpitalu z pacjentami, ale jest faktem, że takie połączenie na mnie

Na dziecku lekarza robi duże wrażenie. Kawalski podjął się bardzo trudnego zadania, bo wielka produkcja zrobiona za pieniądze pozbierane przez prywatnego producenta oszalałego na punkcie lalki. Radosław Drabik jest człowiekiem, który postawił sobie za punkt honoru, że lalkę wyprodukuje. Miał już umówionych producentów Ale jeden z największych z nich, Telewizja Polska, w pewnym momencie wycofał się z tej produkcji i wydawało się, że film nie powstanie. Ale Drabik powiedział, o nie, nie, nie, ze mną takie numery. Udało mu się pozbierać pieniądze i jednak wyprodukować film, nie idąc na zbyt daleko posunięte kompromisy, bo zrobił produkcję wielką, do której zaangażował, no właściwie

I jakie mam samopoczucie w ogóle w trakcie oglądania filmu. To są wszystko elementy składające się na te drugie 50% odbioru filmu i finalnie na to jaką ocenę każdy z nas wystawia filmowi. Więc Miso spraw, żebym nie kłamał. Uwaga! Lalka w reżyserii Macieja Kawalskiego. Lalka wyprodukowana dla kin i w kinach do oglądania tej jesieni. Ode mnie 6 na 10. Dobra, powyżej średniej ocena, ale zabrakło mi tutaj blasku, zabrakło mi tu wyrafinowania. Zabrakło mi tutaj scenariuszowego prestidigitatorstwa, czyli takiej niesłychanej sprawności w zaplataniu, przeplataniu i wytwarzaniu cudu w dziedzinie opowiadania historii.

Piosenkę Izabel śpiewa Inka Ink, czyli wykonawczyni wirtualna stworzona przez Macieja Pichlaka i wyprodukowana przez firmę Metascope Music. To jest szczególny rodzaj komentarza i do lalki Prusa i do tego pojedynku dwóch lalek serialowej lalki Netflixa i kinowej lalki Kawalskiego. Tutaj mamy jeszcze YouTube'ową lalkę Pichlaka, która bardzo historycznie do tego podchodzi, bo jak twierdzi autor INKING, to jest wokalistka co prawda wirtualna, więc nieistniejąca, Ale w świecie wirtualnym ona żyje 90 lat wcześniej, czyli w roku 1936.