ISHERWOOD & LAGERFELD (2024) - recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 6/10
Co przypominam w chwili, gdy za chwilę będę mówił o serialu poświęconym modzie i ubieraniu. No przecież to jest odwieczny problem Odwieczny problem literacki. Przypominam Witolda Gombrowicza i jego sławną Albertynkę w operetce. Przecież Albertynka chciała na gości, chciała prawdy w tym zakłamanym dookoła świecie, na gości, na gości chce, krzyczała Albertynka. A jej kochający się w niej mężczyźni, hrabia Szarm i baron Firulet, ubierali ją, kupowali jej drogie ciuchy i chcieli ją ubrać za wszelką cenę, a ona je zdzierała i krzyczała na gości, na gości chce.
No więc to było u Gombrowicza, ale to samo jest u Christophera i Sherwooda. Na gości chce i to robi, rozbiera się przed nami, pokazując jak trudny to jest proces. Ale jak boski to jest proces i jak ten proces potrafi uratować duszę. Dlatego tak lubię tę książkę Christopher i chłopcy w jego typie i dlatego ona zawsze leży na moim biurku, bo można się z niej uczyć. Nie brać dosłownie przykład z Christophera, ale na jego przykładzie poznawać pewne fazy, Dowiadywania się o sobie, ustalania prawdy o sobie.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnik do Berlina i jego odkrycie prawdy o sobie.
Opis postaci i kariery Carl Lagerfelda w świecie mody.
Analiza relacji między Lagerfeld a Saint Laurentem i ich konfliktów.
Opis roli i reprezentacji Marleny Dietrich w serialu, ocena jej wykonania.
Ocena generalna serialu, jego zalety i wady.
Podzielenie się osobistymi doświadczeniami z modą i pokazami mody.
Podziękowania i zakończenie rozmowy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 6/10