ISHERWOOD & LAGERFELD (2024) - recenzja Tomasza Raczka
Moja ocena: 6/10
Taką firmą była firma Chanel. Chanel, która to firma dała mu sławę. I druga część jego kariery. Zresztą ta część, której nie pokazuje serial, to jest ten czas, kiedy on był dyrektorem kreatywnym i dyrektorem artystycznym, pierwszym projektantem firmy Chanel. Pod koniec życia wreszcie zgodził się na swoją markę. Mam wrażenie, że kiedy przeszedł na emeryturę, to ta marka się rozwinęła i teraz, kiedy on już nie żyje, marka ma się całkiem dobrze, niejako handlując jego wizerunkiem i jego projektami w jego imieniu. To jest bardzo ciekawy przypadek.
To jest barwny serial i to jest nieźle zagrany, przede wszystkim przez Daniela Bruyla i Theodora Pellerin, czyli tego Jacques'a de Bacher. W serialu oglądamy Lagerfelda głównie w latach 70., wtedy kiedy pracował jeszcze dla domu mody Cloe, a potem kiedy Szukał swojego miejsca i zdecydował się przyjąć propozycję marki Chanel, żeby stać się jej dyrektorem artystycznym, kreatorem i tam tworzyć kolejne kolekcje i robił to do końca życia. Miał także swoją markę, Karl Lagerfeld, która mam wrażenie i z latami stawała się coraz mocniejsza, a teraz, gdy Lagerfelda nie ma,
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnik do Berlina i jego odkrycie prawdy o sobie.
Opis postaci i kariery Carl Lagerfelda w świecie mody.
Analiza relacji między Lagerfeld a Saint Laurentem i ich konfliktów.
Opis roli i reprezentacji Marleny Dietrich w serialu, ocena jej wykonania.
Ocena generalna serialu, jego zalety i wady.
Podzielenie się osobistymi doświadczeniami z modą i pokazami mody.
Podziękowania i zakończenie rozmowy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Moja ocena: 6/10