GLADIATOR II (2024) - recenzja Tomasza Raczka

Lubię ten moment. Jesteśmy w strefie premium. I miałem opowiedzieć o filmie, który oglądałem jako ośmiolatek w latach 60. I który zrobił na mnie podobne wrażenie, jak dzisiaj zrobił Gladiator II. I teraz uwaga. Tamten film starsi widzowie mogą pamiętać. Młodsi mogą poszukać tego filmu, bo on jest cały czas do obejrzenia. Nazywa się Długie Łodzie Wikingów. To był film amerykański. W rolach głównych mieliśmy Richarda Widmarka i Sidneya Poitier. Który trochę był tym, kim dzisiaj jest Denzel Washington w filmie Gladiator II.

I tam to była opowieść o wikingach, którzy poszukiwali takiego legendarnego dzwonu odlanego ze złota. Który był skarbem poszukiwanym, ale dołączył się do tych poszukiwań pewien Maur. Wtedy Maurowie stacjonowali w Hiszpanii, którego grał właśnie Sidney Poitier. Wzajemnie sobie wchodzili w drogę, szukając tego dzwonu i w pewnym momencie ten nasz wiking, Norweg, główny bohater, grany przez Richarda Widmarka, wpadł w ręce Sidneya Poitier i tamten chciał z niego wydobyć, co on wie o miejscu,

Gdzie znajduje się ten dzwon? A tamten nie chciał powiedzieć i twierdził, że nie wie, że chce go znaleźć, ale nie wie. No i Sidney Poitier go chciał strasznie do tego zmusić i pokazał mu, co się z nim stanie, jeśli nie powie. I zaprowadził go, to jest taka scena, duża scena zbiorowa, widowiskowa, na taki wielki dziedziniec. W środku którego stała gigantyczna konstrukcja nazywająca się żelazna klacz. I to był taki jakby gigantyczny koń i grzbiet tego konia był żelazny i był jak brzytwa taki ostry.