ANORA / SEBASTIAN / BABYGIRL (2024) - recenzja Tomasza Raczka

Trzeci film to Baby Girl. Znowu film autorski. Autorką scenariusza i reżyserką jest Halina Rein i film jest amerykańsko-holenderski dla odmiany. W rolach głównych mamy gwiazdy, bo jest Nicole Kidman, jest Antonio Banderas, ale i tak moim zdaniem Oboje aktorów znanych przyćmił trzeci wykonawca głównej roli, który nazywa się Harris Dickinson i gra, to jest znowu młody chłopak, gra Samuela, stażystę w firmie, której szefową jest Nicole Kidman, a właściwie grana przez nią Romy Mattis.

Na czworakach, idź na czworakach i pij mleko z miski. Mówi do naszej Romi, pani szefowej, dyrektor, pani prezes, mówi Samuel, grany przez Harrisa Dickinsona, młody, bezczelny, przystojny, seksowny facet, a ją to podnieca. A ją to podnieca, ale tam ma rodzinę, kochającego męża. I tam ma teatr, bo on reżyseruje akurat sztukę Hedda Gabler, o ile pamiętam. W ogóle są liczne nawiązania do dramaturgii Henryka Ibsena, Hedda Gabler, Nora. A to dlatego, że pani Halina Rein, która jest autorką scenariusza, reżyserką, to także z zawodu jest aktorką.

Holenderską aktorką. I ona przez lata grała w dużym teatrze właśnie między innymi główne role także Hedda Gabler i Psena. Czyli takie wielkie role, pełne dramatyzmu i napięć wewnętrznych, gdzie nagle osoba wydawałoby się w takim uregulowanym, konwencjonalnym świecie, nagle potrzebuje szaleństwa i robi rzeczy wyobrażalne, niszcząc całą swoją dotychczasową pozycję. Więc niewątpliwie te nawiązania do Ibsena w scenariuszu Haliny Reyn są. Jak w to wchodzi Nicole Kidman?

Pozornie dobrze, ale to by było dla niej zadanie. Jakby Nicole Kidman zagrała tę rolę, co zagrała Halina Reyn w teatrze w Holandii, Hedy Gabler albo Onora Ibsena, To z tym warsztatem, co pokazuje w filmie Baby Girl nie miałaby czego szukać, bo ta jej perwersja i ten jej dramat jest strasznie powierzchowny, strasznie powierzchownie zagrany. Ja widzę, że ten film w ogóle wywołuje bardzo mieszane uczucia, bo jednym on się nie podoba, ale innym się strasznie podoba, szczególnie młodym ludziom strasznie się podoba.

To, jak pokazuje Halina Rein perwersję dominacji, Jest właśnie bardzo powierzchowne, nawet powiedziałbym życzeniowe. I dlatego być może na mnie to tak nie działa. Być może dlatego Nicole Kidman bardziej mnie denerwuje niż zachwyca. Bo wiem, ile można by z tego tematu wyciągnąć. No przykład daję. Trochę inny, ale też rozegrany na zasadzie ta kobieta powoli przekwitająca, Ale pragnąca jeszcze, żeby przeżyć coś, co ją prawie ominęło, ale nie chce, żeby ją ominęło. Emma Thompson. Dwa lata temu.

Ale uważam, że gdyby był lepszy scenariusz, gdyby był staranniejszy montaż i gdyby była taka trochę bardziej intensywna praca aktorska Haliny Reyn, która ma swoje własne doświadczenia aktorskie przecież z Nicole Kidman, która owszem jest gwiazdą i jest dobrą aktorką, ale tę rolę mogła zagrać naprawdę dużo lepiej. No i ja w związku z tym oceniam ten film trochę Niżej niż wielu z widzów, z którymi już rozmawiałem. Uwaga, teraz będzie misa tybetańska, żebym powiedział prawdę. Ale łupnąłem.