Inspirujące początki 5 ludzi w branży Cyber Security

Cześć Maciej. Cześć Sebastian, dzień dobry drodzy Państwo. Oprócz Macieja jest z nami Patryk Bogdan. Cześć, hej. Mamy także Natalię Zielonkę. Hej, witam wszystkich serdecznie. Jest także Marcin Bednarczyk. Hej, hej, dzień dobry. I last but not least Magdalena Powałowska. Dzień dobry, witam serdecznie. Cześć. Słuchajcie, jest nas sporo. Rozmawialiśmy sobie chwilę przed wejściem, że to będzie pewnie bardzo intensywna rozmowa i pełna przeróżnych perspektyw, bo jesteście w tej branży już jakiś czas. Rozmawialiśmy sobie, że niektórzy z was dopiero chwilę, niektórzy od kilku lat. Na pewno macie całą masę przemyśleń i ja myślę, że

Tak, to jest taki white hat. Czyli z białym kapeluszem i bardzo się cieszę, że mogę to robić legalnie i mam papiery na to, mogę się połamać do firmy, czego wcześniej bym nie mogła zrobić. Mogę normalnie próbować dostać się przez bramki i jest taka adrenalina jak na tych wszystkich filmach, więc ja lubię bardzo testy fizyczne, zwłaszcza, że kobiety mają lepiej, bo kobiet się nie podejrzewa, że one chcą wleźć do tej firmy i coś tam nabroić albo chcą wejść do sieci, więc muszę przyznać, że pod tym względem kobiety mają dużo lepiej, żeby się Trochę łatwiej, żeby się włamać, bo nie są o to podejrzewane po prostu. Super. Ale to jesteś doskonałym przykładem na ten success story od początku do momentu, w którym jesteś teraz. Ale o tym sobie jeszcze porozmawiamy. A teraz może Marcin nam opowie, jak to było z nim.

Nie pamiętam. Pamiętam, że się do tego odbiłem. Tak na początku stwierdziłem, że nie, raczej nie będę próbował. Więc... No i tak mnie nakłaniali. Oczywiście moja siostra, 10 lat starsza, bo ja mam kolegę, który robi w CyberSec'u i on w ogóle robi w jednym dużym banku i Marcin, ty słuchaj, bo on to siedzi na wakacjach praktycznie non stop i jeszcze co dwa miesiące bierze sobie samochód z salonem. No dobra, jest to inspirujące, ale... No sorry, raczej chyba jeszcze nie ten poziom. Więc nie no, jakby nie udało się aż tak fajnie polecieć. No ale dalej się, że tak powiem, i tak tego uczyłem. Mówię, nie odpuściłem. Może kiedyś coś się zmieni, może kiedyś, że tak powiem, Moja branża siądzie, czy nie wiem, mi się nada podetchnie, nie wiem, coś w tym guść, a może jednak pójdzie w ten cybersec, no i poszło.

I poszło. No właśnie Marcin, ja tak się śmieję tutaj, bo mamy chyba w trzech przypadkach pana informatyka, który jest zamieszany w wybór tej przyszłości, nie? Nie ma przypadków, są tylko znaki. Dzięki. Natalia, powiedz jak u Ciebie, Ty zdaje się masz najświeższe spojrzenie na całą sytuację, prawda? No możemy powiedzieć, że najświeższe, ale ja tu widzę, że jest pewien schemat i ja poszłam schematem Magdy oczywiście, czyli u mnie to też nie było na zasadzie pan informatyk jakiś zły, był może w szkole którejś. Nie, akurat ja trafiałam albo na dobrych informatyków, albo na na tyle niekompetentnych, że tam Nie dało się nic zrobić ani nabroić, bo wszystko było odblokowane, po prostu się nudziliśmy.

Nic na siłę. Tak musiało być. Patryk, jak było w twoim wypadku? Jakie masz spostrzeżenia, sugestie, pomysły? Wiecie co, skończyłem w moim przypadku na tym gimnazjum i jakoś tak po omacku docierałem się z jakąś wiedzą na temat bezpieczeństwa komputerowego i wylądowałem następnie w technikum z jakąś już garstką wiedzy, że tutaj podobnie jak Marcin już był ten admin na sieci w przeciągu tego tygodnia, tygodnia dwóch i ja się wywodzę z małej miejscowości. ...relatywnie małej, gdzie wówczas ich prawdopodobnie nic się nie zmieniło od tego czasu.

Trzeba robić research i jeżeli ktoś po prostu nie jest gotowy na to, żeby się uczyć cały czas i jakby wchłaniać nową wiedzę, Czy szukać innych sposobów, czy podchodzić do danej dziury w inny sposób, jak już oni załatają tą dziurę, to trzeba znaleźć jakiś inny sposób na daną aplikację, czy dany problem, no to jeżeli nie mamy tego otwartej, tej otwartości i tego mindsetu na to, żeby faktycznie Takiego ciągłego pościgu, takiego głodu, takiego chęci, chęci rozwoju w tym wszystkim, to pieniądze w pewnym momencie to już nie będzie wszystko, bo to nie wystarczy po prostu. Jasna sprawa. Super Magda, dzięki. Ja jestem ciekawy teraz, co nam powie Marcin, bo tutaj była ta motoryzacja, też bliska mojemu serduszku, więc jestem ciekawy, jak z tego wybrnąłeś, że jesteś w miejscu, w którym jesteś?

I ten gościu w tym momencie jakby z całego tego stresu taki, no właśnie to nie. No i jakby zadowolony, już zrobiłem mu dzień, wygrał ze mną. Pospatrzyłem się na dyrektora, popatrzyłem się na tego menadżera, na tą rekruterkę, mówię no... No nie udało mi się, no co mam Państwu powiedzieć, nie? No dobrze, no trudno, no to jeszcze pomyślimy, no i tak ma Pan pracę, no i to załatwiono i tak dalej. No mam, także tak to wyglądało. To ciekawe doświadczenie. Ale to Marcin, z tego co mówisz, to generalnie bardzo dużo w takim razie dały ci te trzy miesiące, czyli to samo zaparcie, nadgonienie tego i dopasowanie się do tego, co ten rynek jednak od ciebie wymagał. Czy też tak to oceniasz? Tak, tak. Właśnie to dopasowanie, bo to był jakby błąd, który może nie można tego nazywać błędem, bo ja wcześniej nie uczyłem się typowo pod pracę, tylko uczyłem się, bo chciałem, bo było dużo tematów, które mnie interesowały.

No a w momencie, kiedy odpala się ogłoszenie i widzi konkretnie już kto, co by sobie życzył, no to powiem szczerze, douczyć się pod to jest dużo łatwiej. Jasne, masz już wtedy też jakąś wiedzę, bazę, a to są rzeczy, które tam pewnie trzeba doszlifować, ale wymaga to też samozaparcia i determinacji, nie ma się co oszukiwać, nie? Domyślam się, super. Nie będę oszukiwał, że bolało. Jasne, dzięki Marcin. Natalia, last but not least, jak było z tobą? Tak, no za mną chyba było najłatwiej tutaj, bo ja szukałam pierwszej pracy jeszcze w trakcie studiów z cyberbezpieczeństwa i z racji dużego miasta, no to też tych ogłoszeń było sporo. Też trafiłam w dobry okres, kiedy nie było takich problemów, że tych ogłoszeń było sporo, juniorów

Tak, dokładnie, bo to, no wiadomo, nie wszystko będzie pokazane tak ładnie, ale czasami pewne rzeczy, pewne kwestie widać. Ale ja tutaj też bym chciała się odnieść co do tego, co Patryk i Magda powiedzieli, że trochę w przeciwieństwie do tego, co Marcin powiedział, czyli odnośnie samego zainteresowania cyber i takim Poszukiwaniu swojej też pasji czy chwytaniu się jakiejś, no taką zabawą powiedziałabym, cyberbezpieczeństwem. Bo to co Marcin mówił, czyli już doszukanie co dokładnie konkretna oferta pracy, co konkretny pracodawca od nas chce i dopasowanie się do oferty jest świetną sprawą, jak się wie co dokładnie chce się robić. A jak jest po pierwszym jakimś tam kursie czy drugim i szuka się, co ja w ogóle chcę w tym cyberbezpieczeństwie robić, ofert jest tyle, ścieżek jest tyle w tym cyberbezpieczeństwie i nawet nie mamy świadomości, jak to będzie wyglądać jeszcze, tak?

Natomiast słuchajcie, chciałem to wszystko podsumować, całą naszą rozmowę. Czas nam tutaj uciekł. Natomiast ja myślę, że te historie są bardzo interesujące, są bardzo podobne. Są różne oczywiście optyki, jest różna optyka na nie. Natomiast te wnioski będą brzmiały pewnie dość Dość może nie kiepsko, ale to będą takie oczywistości, ja myślę, bo tak można wyciągnąć takie wnioski. Trzeba przede wszystkim robić to, co się lubi na pewno. Na pewno trzeba doszkalać się w tym, wybierać jakiś kierunek, jeżeli będziemy w stanie ten kierunek wybrać i przede wszystkim się nie poddawać. Tak jak Marcin, który przez trzy miesiące bardzo mocno męczył temat, tak jak Magda i Natalia, gdzie

Ta decyzja u was pojawiła się troszeczkę później, ale to absolutnie niczym nie przeszkadza, okazuje się, prawda? Bo nie zabrakło tej determinacji i chęci zmiany, więc wnioski są oczywiste, myślę, że można tak powiedzieć. Trzeba po prostu chcieć to robić, a cała reszta pewnie przyjdzie zupełnie przy okazji. I myślę, że tym akcentem zakończymy nasze dzisiejsze spotkanie. Bardzo wam dziękuję. To były bardzo inspirujące historie z waszej strony. Mam nadzieję, że naszym słuchaczom się przydadzą. I co? Mam nadzieję, że słyszymy się wkrótce. A na pewno słyszymy się wkrótce, więc bardzo wam dziękuję za ten odcinek. Waszym rozmówcą był Maciej, Patryk, Magdalena, Marcin i Natalia. I także przesłuchujący się Daniel.