Jak trauma wpływa na Twoje wybory?

I Miłosza tak zatrzymało i mówię, ale co się w ogóle stało? Co się stało? I ja do Miłosza wtedy powiedziałam, to już też jakby przez lata robienia tej pracy, i ja do Miłosza wtedy powiedziałam, zaczekaj, daj mi trzy minuty, bo totalnie mi się coś odpaliło. To jest totalnie nie o tej sytuacji. I ja rzeczywiście wzięłam te 3 minuty czasu i tak patrzę, Boże co się dzieje? Gdzie to jest? Gdzie Ty jesteś, ta część Ci zraniona? Co się tu zadziało? I nagle wychodzi mi obraz, obraz spod powiek Marianki, mnie, która siedzę przy biurku nad książkami od matematyki i nad książkami od chemii i fizyki. To były takie trzy przedmioty, z którymi miałam ogromne problemy, szczególnie matematyka, bo tam była też bardzo surowa nauczycielka, która wiedziała, że ja tej matematyki nie umiem i w pewien sposób jej to sprawiało przyjemność, że może mnie pytać pod tablicą.

Czyli wtedy, jeżeli tą wrażliwą naszą zranioną częścią, czyli tą, która doświadczyła traumy, jest właśnie ta część, która była przytłoczona ilością opieki nad rodzicem, czy rodzicami, czy atmosferą w domu rodzinnym, czy opieką nad alkoholem ojca, czy opieką nad depresją matki, czy opieką nad młodszym rodzeństwem, czy opieką nad finansami jakby, albo opieką nad emocjonalnością rodzica. Mój Boże, jeżeli mamy jednego rodzica na przykład nieobecnego, drugiego rodzica, który jest non stop napięty, to kto będzie tam dorosłym? Więc być może Ty, jako dziecko, byłaś jedyną osobą, która poprzez oczywiście zamrożenie i poprzez właśnie dokładnie strategię przetrwania, Ty byłaś w semi-regulacji, czy też jawiłaś się jako najbardziej zen, najbardziej om, najbardziej ugruntowująca wszystko to, co było non stop chwiejne w domu rodzinnym, tak?