Tajemnice Kamienic – Mikołów, Rynek 5

Kamienica, o której dzisiaj rozmawiamy, stoi w tym miejscu od czasów Wielkiego Pożaru w Mikołowie. To jest kamienica, która została murowaną właśnie po Wielkim Pożarze. W tym miejscu znajdował się warsztat kowala mikołowskiego Marcina Kozaka. W 1794 roku wiosna była dosyć gorąca, była jakaś fala upałów, przez dłuższy czas nie padał deszcz. Wszystko było przesuszone, a kowal troszkę nie dopełnił swoich obowiązków. Być może źle zagasił paleniska, być może jakaś iskra poleciała w nie z tą stronę co trzeba i zajął się cały warsztat. Od warsztatu zajął się drewniany wówczas dom, no i ta część rynku zupełnie spłonęła w krótkim czasie jednego wieczora.

Warto powiedzieć, że rynek wówczas w 1794 roku W połowie był murowany, a połowa domów była jeszcze drewniana. To był największy pożar, znany nam największy pożar w historii Mikołowa, dlatego że wówczas płonął nie tylko cały rynek, ratusz, wszystkie okoliczne domy i zabudowania, I w zasadzie ocalały tylko probostwo, stary kościół, który znamy bardzo dobrze w Mikołowa i niestety wraz z ratuszem zaginęła też cała dokumentacja, wszystkie dokumenty dotyczące miasta Mikołowa. To była wielka tragedia, dlatego że spaliło się wtedy ponad 100 budynków mieszkalnych, domów no i ponad 50 obiektów przeróżnego, innego przeznaczenia, obiektów gospodarczych.

Wielu wielu aptekarzy wywodzących się z tego miejsca zasiadało także w Radzie Miasta Mikołowa. Także był to taki ośrodek też bardzo samorządowy wpływający na rozwój czy na funkcjonowanie miasta. Był też okres, kiedy apteka była państwowa. Apteka oczywiście była prywatna do czasu upaństwowienia po II wojnie światowej, kiedy to otrzymała nazwę Apteki Społecznej numer 155 i stała się apteką państwową. Z tym domem wiąże się też pewna legenda, zagadka. Zagadka dla badaczy, być może do rozwiązania w najbliższym czasie. Otóż w 1845 roku w Mikołowie zamieszkiwał niejaki Władysław Wężyk. To był taki polski słynny podróżnik, który uciekał z Królestwa Polskiego, z Armii Carskiej przed przeróżnymi szykanami.

Dokładnie nie wiadomo, gdzie mieszkał. Podobno miał mieszkanie po mydlarce fuksowej. Prawdopodobnie z pewnych relacji wynika, że mógł mieszkać właśnie w tym domu, w mieszkaniu nad apteką, gdzie odwiedził go w 1845 roku jesienią sam Cyprian Kamil Norwid. Przyjechał tutaj na zaproszenie Władysława Węgrzyka jako jego przyjaciel, towarzysz podróży, spędził tu kilka tygodni. Obytności tutaj na rynku mikołowskim, czy w domu na mikołowskim rynku Cypriana Kamila Norwida. Dowiadujemy się z książki Jakuba Gordona, która opowiada o jego dezercji z carskiej armii i wędrówce przez Bieruń, Mikołów, no i potem na zachód. I właśnie tu w Mikołowie spotkał w mieszkaniu Węgrzyka Cypriana Kamila Norwida.

Na skutek pewnej przygody Gordon został napadnięty, okradziony i stracił wszystkie pieniądze. Odwiedziwszy Norwida, otrzymuje od niego zarówno wsparcie finansowe, jak i paszport. No, za ten paszport przyszło Norwidowi odpowiedzieć, dlatego że rok później na kilka tygodni trafił za to właśnie, między innymi za to, do berlińskiego więzienia. To też taki wątek historii Cypriana Kamila Norwida, który ma związek z Mikołowem właśnie.