TW: Lisowska Marcin Żyla

Z drugiej strony miała poglądy mocno antyislamskie, antyimigranckie. Jakie masz przemyślenia na jej temat? Jedną z moich ulubionych książek Oriany Falaci to jest zbiór reportaży ze Stanów Zjednoczonych, które ona robiła w latach, czyli nie wywiady, nie ten słynny wyjazd z Khomeinim czy inne, tylko taka relacja z jej podróży po Ameryce w latach 60. Widać było wtedy już w jej pisarstwie fokus na takie tematy, które może dzisiaj byśmy określali, czy taką postawę, którą pewnie dzisiaj byśmy określali mianem, nie wiem, feministycznej. Równościowej, pokazującej też mniejszości, grupy wykluczone. Te reportaże są świetne. Pamiętam jeden z nich opowiadający o żonach, już chciałem powiedzieć partnerkach, ale wtedy to musiały być żony, bo NASA nawet miała taki wymóg astronautów, którzy udawali się na Księżyc.

Ona była jedną z pierwszych, myślę, osób, które zwracały uwagę na te tematy, które dzisiaj, nawet dzisiaj, wydają się nam dopiero po latach jakoś tak opowiedziane na nowo. Dzisiaj do nich wracamy. Dzisiaj mówimy o tym, że podróż na Księżyc byłaby niemożliwa bez dziesiątek tysięcy kobiet. Ich rola była przecież w NASA do tej pory właściwie nieopowiedziana. Więc jak pytasz o Falaci, to oprócz tych słynnych wywiadów przychodzi mi na myśl przede wszystkim ten reportaż, tej reportaże. Miałem pewien problem po 2001 roku, właśnie w czasie, kiedy ona bardzo, no tak agresywnie wręcz, drastycznie wypowiadała się na temat muzułmanów. No jej pogląd w skrócie przedstawiał się tak, że nie ma możliwości pogodzenia islamu z wartościami zachodu, czy to chrześcijaństwem, czy wartościami świeckimi.