TW: Lisowska Marcin Żyla

Tak też można. Przez kilkanaście lat pracowałeś dla Tygodnika Powszechnego, który uchodzi za tak zwane medium kościoła otwartego obok więzi czy obok magazynu Kontakt. Spotkałam się często, zwłaszcza w ostatnich miesiącach, z takimi stwierdzeniami, że Tygodnik Powszechny jest mocno proizraelski, prożydowski. Czy ty to podzielasz? Też widziałam takie zarzuty, że Tygodnik Powszechny, ja akurat widziałam, że ty pisałeś od początku o tym sytuacji w Strefie Gazy już jesienią 2023 roku, ale na przykład takie teksty dotyczące Strefy Gazy w ogóle, przynajmniej ja nie zauważyłam, żeby były wrzucane na Facebooka, na profil Tygodnika, Więzi czy magazynu Kontakt.

Ile ty jesteś w stanie tekstów, nie wiem, podcastów, materiałów wypuścić w ciągu miesięcznej pracy? Ile to jest twoim zdaniem optymalnie? No to bardzo zależy od tego, jak one mają być długie i czego dotyczyć, jak bardzo być informacyjne, a jak bardzo być na przykład z jakiegoś miejsca. W ostatnim miesiącu, kwietniu, maju, co zrobiłeś, co opublikowałeś? Wróciłem z Kurdystanu kilka dni temu, z irackiego Kurdystanu i jest do odsłuchania mój reportaż z obozu uchodźców właśnie tam niedaleko Jirmilu, w raporcie o stanie świata. Wcześniej robiłem też taki materiał o Nowej Kaledonii, gdzie był chwilowy, już zażegnany w tym momencie, spór z Francją. Oczywiście do Nowej Kaledonii nie poleciałem, ale nawet kontakt z ludźmi stamtąd przez telefon jest pewnego rodzaju nowością, jakiegoś rodzaju odkryciem.

Wymieniając się tym, co w naszych życiach się dzieje. Tradycyjne listy. Tradycyjne listy. Po angielsku? Tak. Ona mi kiedyś, pamiętam, wysłała, ona była w wojsku, w zasadniczej służbie wojskowej, pamiętam, kiedyś otwierał kopertę i wysłała mi takie swoje zdjęcie już właśnie z zagolaną głową. Bardzo fajne to było. Potem nam się ten kontakt urwał, ale tak nawet ostatnio myślałem, żeby jeszcze raz do niej spróbować jej nie znaleźć w internecie i napisać. I wiesz, faktycznie jakoś tak ta Finlandia, także przez to, że to jest region, gdzie wciąż mieszkają rdzenni mieszkańcy, czyli Samowie, i w Finlandii, i w Norwegii, i w Rosji, i w Szwecji, ale jakoś ta fińska, ta północna część Finlandii, Jest mi bliska. Czasem jak tam jestem, no nie jestem znowu tak często, ale byłem już dwa razy nad takim pięknym jeziorem Inari, które no zimą zamarza i wtedy do tych wsi jest znacznie bliżej niż byłoby naokoło.