piąte spotkanie

Trzech facetów po pięćdziesiątce. Różne światy, różne doświadczenia, różne spojrzenia, ale jedno ich łączy. Nie chcą się zatrzymać. Wciąż pytają, obserwują, komentują. Gadają szczerze, czasem ostro, czasem z dystansem. O tym, co ważne i co głupie. O tym, co nas wszystkich dotyczy. To jest podcast TRZECH FACETÓW. Czy jesteście gotowi? Tak, jestem gotowy. Ready or not, you can hide. Ale coraz więcej rzeczy na stole. Książka, kartka, telefon, okulary, woda. A na początku były tylko trzy mikrofony. Boże, jaka rozpusta. Był również mój telefon zauważony przez ciebie, że niby z niego czytam. Rozpusta. Dobrze. Trzeba rozpocząć to kolejne piąte spotkanie.

To już się bałem kupić od tego człowieka kolejny bilet. Ja pamiętam awanturę, jaką mi zrobił mój brat w Wenezueli, bo była taka historia, czy awanturę, no był zdenerwowany, bo byliśmy na takim... ...lokalnym lotnisku w Parku Narodowym Kanaima i stamtąd się samolotami leci, no bo jazda autobusem trwa kilka dni, więc nawet takimi małymi jawionetkami się wylatuje. Nie zapomnę takiej historii, że jakiś, wiesz, my mamy jakiś bilet, nie możemy znaleźć, coś tam, jakiś pilot wziął ode mnie ten bilet i mówił, o, komu ty dałeś ten bilet? Ja mówię, no facetowi, który, a skąd wiesz, on tu przyjdzie? Ja mówię, no chłopie, spokojnie, on uśmiechnięty, my uśmiechnięci. Przyszedł za trzy minuty, wsadził nas do Cessny, odlecieliśmy. Ja mówię, po co te nerwy? Ale nie wolno dawać biletu, bo wiecie, Wenezuela wtedy też już była takim krajem, gdzie mówiło się, że okradają, kradną. A Wenezuela to jest ten kraj, w którym prezydent zmienił datę świąt Bożego Narodzenia?

Tak, ostatnio przedłużył, tak, i święta już zaczęły się w październiku, tak, Maduro, tak. Ale wtedy był Chavez jeszcze prezydentem, jak ja byłem. Wtedy tak, ale ten jest właśnie takim... No, jego kierowca. Maduro był chyba kierowcą Chaveza. No, tak wiecie, władza została przekazana. Jestem ciekaw, kiedy będą najnowsze, najbliższe święta Bożego Narodzenia. Pewnie w lipcu. A, myślałem, że u nas, że coś się też zmieni w tej materii. Może się zmienić. Kto wie? Wakacje marzeń, chłopaki, to jak na koniec chyba, no bo już widzę, że się temat... Ale co się wyczerpał? No nie wyczerpał się. No gdzie byś chciał pojechać? Do willach. A ja, nawet gdyby tam się odbywał festiwal piosenki kościelnej, to do Nowej Zelandii. Tomek, do Nowej Zelandii. Grzesiu, nie, poważnie. Serio? Serio. Wakacje marzeń.

Niech się jedna osoba dziennie da złapać. A jest niby wszyscy wiemy, że tak, nie wolno przez telefon podawać czego? Imienia i nazwiska, PSL-u, żadnych kodów, które do ciebie przychodzą. Niby każdy bank w tej chwili mówi Ci, że jak zauważy... Nie wiem, czy Wy rozmawiacie ze swoim bankiem przez telefon często? Jak dzwonią, to tak. Nie, nie, nie. Ja mówię, że nie dzwonię, bo ja czasami dzwonię. Nie, to nie. Też nie? Nie dzwonię. No, ja dzwonię. I co? No i każą Ci podawać jakiś kod? No, nie. Weryfikują mnie według tam tych, Boże, haseł różnych. Lub każą się zalogować do aplikacji w telefonie. Jak miał na imię Twój pierwszy pies, no nie? Na przykład. A mnie zawsze mówią, proszę się teraz zalogować do aplikacji w telefonie. Ja mówię, no już tego. Tak widzę, że pan to pan. Nigdy nie wiem, ale myślę sobie, no dobra. Ponieważ nie chcą ze mną na jakiś temat rozmawiać, bo ja tam chciałem zablokować kartę.