„Zbyszko Siemaszko. Fotograf Warszawy”
Warszawa Zbyszka Siemaszki z lat 50. i 60
Zdjęcia neonów. Tak, tak. No właśnie, jakby neonów, czyli takie rozświetlone, jakieś piękne Warszawy, które pamiętamy z okresu PRL-u jednak. Jako dosyć takie ciemne i smętne miasto, zwłaszcza nocą. Także tym fotografiom poświęciliśmy oddzielną salę z lightboxami, żeby się tak zanurzyć w ten klimat. Także to jest pytanie, na które nie ma jednoznacznej odpowiedzi, prawda? Co tu jest dokumentacją, co tu jest kreacją, bo te zdjęcia są do czytania, do oglądania, do odbierania na bardzo wielu poziomach. I dlatego tak lubię te fotografie i widzę, że ludzie też ją lubią, bo jest ogromny odzew na tę wystawę i widzę, że ludzie łapią też ten rodzaj energii, jaka tam jest, bo mimo, że to były takie trudne czasy, określony system polityczny, bieda, ta powojenna trauma, to on łapie tą energię
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, który krzywdził ją jako dziecko, i o jej próbie odkrycia, że ten sam człowiek nadal organizuje obozy dla dzieci.
Katarzyna Madoń-Mitzner opisuje wystawę Zbyszko Siemaszko, fotografa Warszawy, i opowiada o trudnościach w zgromadzaniu jego prac.
Katarzyna Madoń-Mitzner szczegółowo opisuje dorobek fotograficzny Zbyszka Siemaszki, jego role w dokumentowaniu odbudowy Warszawy i nowoczesnej Warszawy.
Katarzyna Madoń-Mitzner omawia zdjęcia z okresu PRL, ich estetykę i znaczenie w dokumentowaniu nowoczesnej Warszawy.
Katarzyna Madoń-Mitzner opowiada o komentarzach pod zdjęciami, które dodają głębi i kontekstu do wystawy.
wystawa, którą można oglądać w Domu Spotkań z historią
Katarzyna Madoń-Mitzner podaje informacje o otwarciu wystawy i jej dostępności.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„wystawa, którą można oglądać w Domu Spotkań z historią"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.