„Zbyszko Siemaszko. Fotograf Warszawy”

Misja Kaja. Słuchaj na Spotify, Apple Podcasts i YouTube. Kultura osobista. Dzień dobry, przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska, gościnią Kultury Osobistej. Jest dzisiaj Katarzyna Madoń-Mitzner, współkuratorka wraz z Krzysztofem Wojcikiem wystawy Zbyszko Siemaszko. Fotograf Warszawy, którą mogą Państwo oglądać w Domu Spotkań z Historią przy ulicy Karowej w Warszawie. Zbyszko Siemaszko, postać zapomniana? Czy może niewystarczająco przypominana? Jak oglądałam te zdjęcia na wystawie, myślę sobie, znam te zdjęcia, ale chyba nie znam ich autora. No właśnie, na tym polega ten paradoks, prawda?

Nie można go nazwać zapomnianym fotografem, ale właściwie znane są jego konkretne zdjęcia, często ilustrujące jakieś tematy warszawskie. Nie zawsze wiadomo, kto je zrobił. I ogólnie jest jakieś takie wrażenie, że on po prostu Zbyszko Siemaszko, Warszawa. Trochę w oderwaniu od autora. My robiliśmy już jedną wystawę plenerową jego zdjęć, którą nazywaliśmy Sen o mieście, bo kiedy przeglądaliśmy ten ogromny dorobek, taki bardzo zróżnicowany, to uderzyło nas, jak on wspaniale fotografował miasto, a właściwie jakąś swoją też wizję tej Warszawy, która się powoli odradzała.

Podjęliśmy decyzję, że to będą lata 50. i 60., mimo że on oczywiście był dłużej aktywny jako fotograf, ale uważamy, że to były najlepsze lata w jego dorobku. Zbyszko Siemaszko można powiedzieć, że miał szczęście, bo jego spuścizna fotograficzna została zdigitalizowana. Jest i podzielona, bo część jest w Agencji Fotografików Forum, a część w Narodowym Archiwum Cyfrowym. Więc można powiedzieć, że i tak jest opracowana, dostępna, nie zaginęła. Plus ciągle się znajdują nowe zbiory. Zajmuje się też rodzina Zbyszka Siemaszki. Aktualnie przede wszystkim wnuk Filip Siemaszko z żoną Anną. Oni ciągle coś odkrywają, coś do nich dociera. Był autorem ponad 200 okładek tygodnika Stolica. Kilkadziesiąt zobaczymy na wystawie.

Że to miasto się na nowo rodzi, że jest tam energia, że staje się nowoczesną metropolią. I myślę, że jego zdjęcia to wspaniale pokazują. Czy uległ fotografii, idei, propagandy? Myślę, że on miał jakąś taką swoją wizję. Ja w ogóle bardzo lubię ten motyw, że właśnie on nie był warszawiakiem, nie pochodził z rodziny warszawskiej. Urodził się w 1925 roku w Wilnie w rodzinie znanego fotografa Leonarda Siemaszki. Był właściwie przygotowany do tego, żeby Zbyszko Siemaszko. Fotograf Warszawy. Names mentioned. Zbyszko Siemaszko, Warszawa.

Zbyszko Siemaszko, Warszawa. Samochody, tramwaje, autobusy, bo to wszystko wtedy było wow, nie? To było czymś zupełnie innym niż teraz. To był znak, że to miasto odradza, żyje się, że jest naprawdę stolicą europejską. Też no niesamowicie piękne są te zdjęcia nocne.

Wśród prac znajduje się to jedno z najsłynniejszych zdjęć Siemaszki, czyli fotografia ulewy. Na ulicy Puławskiej z września 68 roku. Tam widać taką biegnącą dziewczynę. Podobno na wernisażu była pani Grażyna, jedna z bohaterek zdjęcia w deszczu. Tak, to zdjęcie nie dość, że jest takie w ogóle ikoniczne, to też jest ciekawe, że on zrobił całą serię. Był to po prostu temat miejski, że była nagła burza, ulewa, pozalewały te ulice. Jest tam dużo zdjęć różnych scenek, a w tym to zdjęcie, które jest takim trochę dla mnie zdjęciem Zbyszko Siemaszko, Warszawa.

Zbyszko Siemaszko, fotograf Warszawy. To jest, proszę Państwa, wystawa, którą można oglądać w Domu Spotkań z historią przy ulicy Karowej do 8 września. Współkuratorka wystawy Katarzyna Madań-Mitsner była dzisiaj gościnią Kultury Osobistej. Bardzo dziękuję. Dziękuję i podkreślam, że jest wstęp wolny na wystawę. A ja państwu bardzo polecam tę podróż z fotografią Zbyszko Siemaszki. Marta Perchuć-Burzyńska, do usłyszenia. Tomaszowi Kopce, wydawcy programu, bardzo dziękuję i informacje.