Prof. Rotfeld: "Zderzenie racjonalnej Europy z irracjonalnym przywódcą Stanów Zjednoczonych"

tego typu jest więcej. Nasuwa mnie takie przypuszczenie, czy powiedzmy sobie taką próbę uogólnienia tego wszystkiego, że mamy, tak jak kiedyś pisał wybitny amerykański analityk, który pisał na temat zdarzenia cywilizacji, to tutaj mamy zdarzenie dwóch sposobów myślenia i postępowania, mianowicie Zderzenie racjonalnej Europy z irracjonalnym przywództwem Stanów Zjednoczonych, motywowanym emocjami i przekonaniem o własnej sile, która jest wszechogarniająca.

Mam wrażenie, że połączenie tych dwóch elementów racjonalizmu z irracjonalnym podejściem jest dość trudne. Ale mimo wszystko chciałbym do tego podejść w sposób taki analityczny i powiedzieć, że ani Stanów Zjednoczonych, ani Europy, ani Rosji, ani Ukrainy nie można ignorować. Mamy sytuację, która doprowadziła do tego, że Ukraina stała się ofiarą niczym niesprowokowanej agresji ze strony Rosji i świat Zachodu, który był przez Rosjan traktowany jako kolektywny Zachód, na którego czele stoją Stany Zjednoczone i główny atak propagandy Putina i całej elity politycznej współczesnej Rosji był skierowany przeciwko Stanom Zjednoczonym.

Otóż dochodzi w Stanach Zjednoczonych W wyniku wyborów 5 listopada do władzy człowiek, który traktuje jako głównego wroga nie Rosję, nie Putina, ale również nie Europę, nie Ukrainę, traktuje jako głównego wroga Bidena. To jest to, co on robi, to jest jak gdyby unieważnieniem polityki, strategii, jaką prowadził Biden. Czego ja zmierzam? Moja pierwsza teza jest taka, że konflikty rodzą się wewnątrz państw, a nie między nimi. Tę tezę po raz pierwszy sformułowałem ponad 30 lat temu, kiedy byłem dyrektorem Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem w Cyprim.

dotyka Wielkiej Brytanii, Francji. Innymi słowy, główne państwa Europy stają wobec problemu, że wyzwanie jest na przykład w Niemczech alternatywy Fyodor Szant jest większym zagrożeniem dla Niemiec niż wszystkie te konflikty zewnętrzne. Niemniej, ja bym powiedział, dojrzałość kasy politycznej w Niemczech polega na tym, że jakkolwiek różnice pomiędzy CDU, CSU, a SPD są fundamentalne. Niemniej oni uznali, że głównym zagrożeniem dla nich jest dzisiaj AFD, który nie wolno dopuścić do władzy.

Innymi słowy, ponieważ przedwczoraj dowiedzieliśmy się o śmierci Mariana Turskiego i trzeba powiedzieć, że On miał takie wyczucie, kiedy pięć lat temu, nie w ostatnim przemówieniu, tylko w tym, który wygłosił na 75. rocznicę wyzwolenia obozu Auschwitz, on ostrzegał przed obojętnością. Zmierzam do tego, że dla Europy potrzebny był wstrząs. I ten wsiąs nastąpił. Moim zdaniem ten wsiąs będzie pozytywny, bo jest prawdą, że Stany Zjednoczone jak gdyby dawały nie tylko taki parasol bezpieczeństwa wojskowego dla Europy, parasol nuklearny, ale nie tylko nuklearny, tylko w postaci tych licznych baz amerykańskich, które są na terytorium Niemiec, Włoch, Hiszpanii.

Zmierzam do tego, że Europa płaciła nieporównanie mniej, znaczy do NATO należy 30 państw, Stany Zjednoczone ponosiły 70% wydatków ogólnych. 30% przypadało na pozostałe 29 państw. Więc to nie jest normalne. Zwłaszcza, że Europa, ta Europa, która jest zjednoczona w ramach Unii Europejskiej, Tak powiem szczerze, że mogę coś na ten temat powiedzieć, ponieważ zdarzyło mi się, że uczestniczyłem w przygotowaniu strategii NATO na lata 2010-2020, kiedy szefem tej grupy, która przygotowywała tę strategię była pani Madeleine Albright.

porządek rzeczy. Tak przy okazji... Panie profesorze, ale właśnie, bo wspomniał pan też o tym, że jest to paradoksalnie szansa dla Europy. No, jak rozumiem, to jest taka szansa mobilizacyjna. gdy u sterów władzy w Białym Domu jest człowiek kompletnie nieobliczalny, człowiek, który w ogóle wywraca stolik, no to jak rozumiem, to jest jakiś impuls mobilizacyjny dla Starego Kontynentu, by się zjednoczyć. Być może tak się stanie, ale co może Europa? Po pierwsze uświadomić sobie, że ten czas,

nieodwracalnie minął ten, w którym Europa korzystała z dywidendy pokoju, ale ktoś za to płacił. Żeby tę dywidendę wypracować, to płacili Amerykanie. Otóż teraz Europa musi wziąć na siebie, wyciągnąć wnioski. Jeśli Polska, która jest biednym krajem w porównaniu do bogatych Niemiec, do bogatej Francji, Norwegii czy Wielkiej Brytanii, Polska zdobyła się na ten wysiłek, że płaci prawie 5% produktu krajowego brutto na swoją obronność. Otóż my nie oczekujemy, żeby Niemcy płaciły 5%, ale żeby Niemcy płacili 3%.

Mianowicie on powiedział, że jest prymat czasu nad przestrzenią, rzeczywistości nad ideami, pokoju nad konfliktem oraz całości nad częścią. Chcę powiedzieć, że to jest takie myślenie filozoficzne, ale w istocie rzeczy, jak się to czytać, to to daje odpowiedź na to, że my jesteśmy w momencie kształtowania nowych podstaw, nowych fundamentów. bezpieczeństwa Europy.