Ile razy można umrzeć z miłości? [Poetycki piątek]
O wielowymiarowej poezji Haliny Poświatowskiej (m.in. autobiograficznej „Opowieści dla przyjaciela” oraz wierszach takich jak „Wietnam 1965” i „Wszystkie moje śmierci”) rozmawiamy z dr Agnieszką Zgrzywą z Pracowni Biografistyki Collegium Polonicum Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
I to jest chyba pierwsza poetka, która o tym miała odwagę pisać. I w ogóle pierwsza kobieta, która miała odwagę pisać o cielesności kobiecej. Jak to napisał Grochowiak, To jest, w niej objawił się taki fenomen autentycznego erotyzmu kobiecego. Pani Stefona? No niesafona. No naprawdę niesafona. I proszę zobaczyć, co się później działo. Już nie wymieniajmy wszystkich, zwłaszcza, że kobiety o miłości pewnie nie pisały tak jak mężczyźni, ale nawet jak pisały, no to to było romantyczne, to był jakiś sztafaż, to było pseudonimowane, no albo chociaż rymowane, a jej były rymy do niczego niepotrzebne.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kaja opowiada o swoim doświadczeniu z Pawłem, organizatorem kolonii, który krzywdził ją w dzieciństwie.
Kaja opisuje trudności związane z szukaniem pomocy oficjalnymi kanałami i decyzję o prowadzeniu własnego śledztwa.
Podsumowanie sytuacji i wyzwania związane z kontynuacją śledztwa.
Informacja o podcastu Misja Kaja i zaproszenie do słuchania.
Podsumowanie i przełączenie na rozmowę z Agnieszką Zgrzywą o Halinie Poświatowskiej.
Agnieszka Zgrzywa czyta i komentuje wiersze Haliny Poświatowskiej, skupiając się na tematyce miłości.
Krytyka i analiza poezji Haliny Poświatowskiej, skupienie na tematyce miłości do żonatych mężczyzn i ironii w jej twórczości.
Podsumowanie rozmowy i dziękowanie gości za udział w programie Poetycki piątek.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.