Dlaczego Donald Trump ponownie został prezydentem Stanów Zjednoczonych?

Z jednej strony zagłosowały za tą inicjatywą. Inna sprawa, czy ona Została przegłosowana czy nie i czy dojdzie do takich ruchów, ale zagłosowały, a z drugiej strony być może przymknęły oko na Trumpa i na niego zagłosowały i takie też sygnały płyną, więc przede wszystkim jednak ta ekonomia się tutaj przewija i to, że partia demokratyczna nie rozumie, że straciła ten kontakt z klasą pracującą i nie czuje jakie są ich największe problemy. Mówi się, zetknąłem się z takimi opiniami kilkukrotnie, to to jeszcze po tej przegranej Trumpa w poprzednich wyborach, że tym ciosem dla niego decydującym w poprzedniej kampanii była pandemia i że gdyby nie pandemia, to prawdopodobnie miałby tę drugą kadencję.

Z wynikami wyborów i po tym co się wydarzyło i wykładowcy i studenci mogą taką darmową pomoc psychologiczną uzyskać. I jak się o tym dowiedziałem to szczerze powiedziawszy pomyślałem sobie, że rzeczywiście mamy kryzys demokracji nie tylko dlatego, że Trump te wybory wygrywa. Ale także dlatego, że przeciwnicy nie są w stanie przyjąć do wiadomości, że przegrał przeciwnik, że przegrał nie ich kandydat i reagują na to kryzysem, zamiast zastanowić się po prostu nad tym, co zrobiliśmy źle, jak to zmienić. No i też taki jest wyrok demokracji, trzeba to zaakceptować. Ludzie w Partii Demokratycznej zastanawiają się już, co zostało tutaj źle zrobione, jaki jest błąd.

Zresztą jest szuka niewinnego. Widać to w mediach amerykańskich cytujących anonimowych rozmówców z kręgów Partii Demokratycznej. Przede wszystkim Chyba po raz pierwszy tak wybrzmiało to mocno, że Partia Demokratyczna popełniła błąd, odkleiła się od klasy pracującej, między innymi także tej kolorowej klasy pracującej. Zresztą takie głosy były już w trakcie kampanii politycznej. Swego czasu rozmawiałam z konsultantem politycznym, który podkreślał, że demokraci cały czas są zatopieni gdzieś tam w zamierzchłych dekadach I myślę, że wystarczy obiecać Latynosom, że

Takie trochę odcieniające się od Donalda Trumpa. Natomiast potem, bach, przyszły pierwsze zarzuty w sprawie nowojorskiej i Trump odżył, zaczął zbierać duże sumy pieniędzy na kampanię, znów zmobilizował swoich zwolenników, więc ten wątek również się pojawia w tej dyskusji dotyczącej kondycji partii demokratycznej, co zrobiła źle. No i oczywiście ten podstawowy fakt, czyli to, że Kamala Harris jest wiceprezydentką u boku Joe Bidena i trudno jej było się odciąć od tego, od jego działań, od tej frustracji związanej z jego rządami, więc ta dyskusja co trzeba poprawić już się zaczęła.

Kamala Harris jednak mocno się tego obawiała. To nie było dla niej naturalne środowisko. No i można ją było postrzegać jako kolejną reprezentantkę establishmentu, a akurat alergicznie niektórzy wyborcy na to reagują. I to jest ta siła Partii Republikańskiej obecnie, czyli to, że potrafią dotrzeć do klasy pracującej i przedstawić im tę swoją wizję świata, która bardzo się wpasowuje i odpowiada na ich potrzeby. Natomiast to, czy Czy to jest tak duży, kardynalny błąd, który mógł doprowadzić do pogrążania kampanii Kamali Harris, czyli to, że skupiła wokół siebie... Jeden z wielu, jeden z wielu.

Tak, jeden z wielu. Nie wiem, czy aż taką wagę bym do tego przekładała. Oczywiście była wiara w to, że Taylor Swift jakoś ruszy, poruszy tym młodym elektoratem, a widać, że jednak nastąpiła jego erozja w kierunku Partii Demokratycznej. To były jednak nadzieje płonne. To nie jest tak, że każdy będzie żył tym, że wielka gwiazda muzyki poparła Kamalę Harris, więc musimy na nią zagłosować. Jasne. No dobrze, to może w tej ostatniej części rozmowy skupmy się teraz trochę nad tym, co nas czeka wszystkich. Przede wszystkim, co czeka Ukrainę i jak pani widzi tę kwestię Rosja-Ukraina, bo to ma też, jak sądzę, dla nas tutaj w Polsce fundamentalne znaczenie.

Z tej perspektywy patrząc tak, bo trzeba też wziąć pod uwagę, że jedno to jest ta retoryka kampanijna, a drugie w jaki sposób Trump będzie chciał realizować te swoje postulaty. W czasie jego pierwszej prezydentury oczywiście krytykował Europę, uważał, że powinna wziąć obronność w swoje ręce. Zresztą to nie jest novum. Zwolennicy Partii Demokratycznej, Partia Demokratyczna też miała takie oczekiwania, tylko nie była aż tak bezkompromisowa wobec Europy jak Trump. I pomimo tej całej retoryki atakującej NATO, w pewnym momencie zwiększył fundusze np. na wzmacnianie wschodniej flanki. Było też sporo takich sprzecznych sygnałów i takiego rozdźwięku między tym co mówi, a tym co robi.