Chcę móc być stara i brzydka. O pułapkach medycyny estetycznej

My najczęściej chodzimy na zabiegi, bo we własnych i często tylko we własnych oczach jesteśmy niewystarczająco ładne, a nie szpetne i mamy obiektywne mankamenty. I mamy wbite do głów przede wszystkim to, że kobieta musi być ładna. I o to też będę pytała. Czy serio my musimy być ładne? I są badania, na przykład takich badaczy jak Sylwia Ramirez, Clara Cullen, Rodney Atwood i Gunther Schertz. Oni sprawdzali, badali tę dziedzinę i wskazali konkretne problemy. Mówili o I pisali w swoim artykule, który można odnaleźć też w internecie. Mówili o komercjalizacji piękna, o konflikcie interesów, tak?

Notabene tu muszę się odnieść do tego szlagwortu, że kobieta się robi przezroczysta. Jak ja tego nie znoszę? Jak ja z tym walczę? Za jaki bullshit ja to uważam? W ogóle co to znaczy, że kobieta się robi przezroczysta? To znaczy co, przyjaciele ją przestają widzieć? Jej mąż, partner przestaje ją widzieć? No chyba nie. No to kto ma jeszcze mnie widzieć? Kto ma mnie dostrzegać? Kurier, który mi przyniósł paczkę z Allegro? Czy pizzę? Kto ma mnie widzieć? Student w knajpce? Mam się rywać szaty, bo studenci się na mnie już nie lampią? Którzy są w wieku, że mogliby być moimi synami. Serio? Serio to jest coś, co wyznacza moją wartość? Naprawdę uważamy, że nie wiem, Margaret Atwood jest przezroczysta?