SZLAKIEM PILECKIEGO #2 ŻYWOTY RÓWNOLEGŁE. KIM BYŁ PRAWDZIWY TOMASZ SERAFIŃSKI?

Trzecie Powstanie Śląskie zakończyło się 5 lipca 1921 roku, korzystnym dla Polski podziałem spornego terytorium. Doktor Janusz Osica. W ostatecznym podziale tej ziemi Polsce przypadła wprawdzie jego część mniejsza, ale najbardziej wartościowa, z 53 spośród 67 górnośląskich kopalń węgla, 10 z 15 kopalń cynku i ołowiu, 22 z 37 wielkich pieców. Gdy skończył się czas wojaczki, Tomasz mógł wznowić przerwaną edukację. Być może Pilecki i Serafiński spotkali się na korytarzach Uniwersytetu w Poznaniu, gdzie obaj studiowali w podobnym czasie na kierunkach rolniczych. Witold musiał szybko przerwać naukę ze względu na trudną sytuację materialną, ale Tomasz, zapewne dzięki wsparciu starszej siostry Hanny, która była nauczycielką w Poznaniu i krewnych z rodziny Zechenterów, ukończył studia.

Naprawdę te lata 50. to był kocioł. Doktor Janusz Osica. Wyrok śmierci wykonany w 1948 roku obciąża wedle znanych dziś faktów w znacznej mierze oświęcimskiego współtowarzysza niedoli rotmistrza Józefa Cyrankiewicza. Dla legendy niezłomnego konspiratora obozowego, jaką żelazny premier kreował, Żywy Pilecki był po prostu olbrzymim zagrożeniem. Sam rotmistrz był zresztą tego w pełni świadom. Jeżeli Cyrankiewicz dowie się, mówił jednemu ze współwięźniów bezpieki, będę zgładzony. Ludmiła nie zdołała uratować Witolda Pileckiego, ale przechowała pamięć o uciekinierze z Auschwitz, który ukrywał się w Koryznówce. Dożyła lat 90. i dzięki temu zdołała przekazać swoją relację Adamowi Cyrze, historykowi związanemu z Muzeum Niemieckiego Nazistowskiego Obozu Auschwitz-Birkenau i człowiekowi zaangażowanemu w przywrócenie pamięci o Pileckim.