#67 O Arturze Rodzińskim
Artur Rodziński (1892-1958) był tym polskim dyrygentem, który zrobił największą karierę w Stanach Zjednoczonych. Trafił tam jako asystent Leopolda Stokowskiego, który zachwycił się jego talentem w Warszawie jeszcze przed wojną. Samodzielną pracę z orkiestrami rozpoczął od Los Angeles Philharmonic, potem były orkiestry w Cleveland, Nowym Jorku i Chicago. Zapracował na przydomek „budowniczy” – miał sławę twórcy potęgi orkiestr składających się na amerykańską wielką piątkę, ale także opinię dyktatora batuty. W 1947 roku wylądował na okładce magazynu Time. To on dokonał pierwszych amerykańskich prezentacji „Harnasi” Szymanowskiego, „V Symfonii” Prokofiewa czy „Lady Makbet mceńskiego powiatu” Szostakowicza. To dzięki niemu na szczyt wspiął się Leonard Bernstein, który zaczynał jako asystent Rodzińskiego. O życiu, dorobku nagraniowym, konfliktach i sukcesach tego mistrza batuty rozmawiam z Oskarem Łapetą, muzykologiem, krytykiem muzycznym i autorem bloga Klasyczna płytoteka.
Dzień dobry. Przy mikrofonie Mateusz Ciupka, a to jest Szafa Melomana. Pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej. W szafie mieści się wiele. Rozmowy z artystami, organizatorami, badaczami i komentatorami życia muzycznego, odcinki solowe, nagrania live z udziałem słuchaczy, a nawet mini reportaże. Wspólnym mianownikiem dla tego wszystkiego jest muzyka, bo zajmuję się nią nie tylko z zamiłowania do sztuki dźwięku, ale także zawodowo. Pracuję w redakcji ruchu muzycznego najstarszego polskiego magazynu o klasyce. Wszystkie odcinki podcastu znajdziecie na stronie szafamelomana.pl, na Spotify i innych popularnych platformach podcastowych.
To nagranie dla firmy Columbia, a gra Cleveland Orchestra. Szafa Melomana.
Szafa Melomana.
Szafa Melomana. Szafa Melomana.
Szafa Melomana. Szafa Melomana
Spotykam się dzisiaj z moim serdecznym kolegą, ale i znakomitym, czy może w odwrotnej kolejności powinienem powiedzieć, znakomitym recenzentem muzycznym, autorem bloga Klasyczna Płytoteka i moim serdecznym kolegą w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu. Witam cię Oskar. Witam. Umówiliśmy się na tę rozmowę o Arturze Rodzińskim, ponieważ to był taki temat, który kiedyś już poruszaliśmy. Artur Rodziński w ogóle jest niesamowicie barwną, interesującą postacią. Mam poczucie, że jest sens, abyśmy o nim rozmawiali, bo wielu melomanów go dzisiaj nie kojarzy i nie pamięta. A to dyrygent formatu Toskaniniego, Mengelberga i wielu, wielu innych dyrygentów. Absolutnie nie bez powodu zwany budowniczym, bo to współtwórca wielkich sukcesów amerykańskich orkiestr symfonicznych.
Z drugiej strony w Ameryce on był uznawany właśnie za dyrygenta polskiego, więc on też jakby nie był ich. Rodziński jest trochę taką postacią nieczyją niestety. Obywatel świata, patron z drugiej perspektywy. Ale to zdecydowanie, ponieważ tutaj się rodził, a cała jego kariera i tak dalej, no to jesteśmy mu winni pamięć. Ale też, no właśnie i teraz Może nawet nie za to skąd pochodził i gdzie się urodził, tylko za to co on dokonał w sensie interpretacyjnym i nagraniowym, dlatego że No, tak od tego zaczęliśmy naszą rozmowę i może właśnie na tym wątku ją będziemy kończyli. Last but not least. To nie jest nazwisko, które wielu melomanom zapadło w pamięć, tak jak nazwisko Toscaniniego właśnie i nie wiem właśnie, czy choćby Bruno Waltera, czy Mengelberga, czy Klemperera, Ford Wenglera i tak dalej.
Szafa Melomana. Szafa Melomana.
Wielkie dzięki i do zobaczenia! Szafa Melomana. 🎵🎵🎵
Zdjęcia i montaż Szafa Melomana.
Szafa Melomana. Szafa Melomana.
Szafa Melomana.
Szafa Melomana. Wielkie dzięki i do zobaczenia!
Szafa Melomana. Szafa Melomana.
Szafa Melomana. Szafa Melomana 🎵🎵🎵
Szafa Melomana Szafa Melomana.
Szafa Melomana. Zdjęcia i montaż
Pokazano wszystkie 17 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Mateusz Ciupka przedstawia Szafę Melomana i przedstawia Oskara Łapę, znawanego recenzenta muzycznego. Rozmowa zaczyna się o Arturze Rodzińskim.
Oskar Łapa wyjaśnia, że koncert Royal Philharmonic Orchestra ma związek z Arturem Rodzińskim, który był krytyczny wobec swoich nagraniów, z wyjątkiem Poematu symfonicznego Śmierć i Wyzwolenie Ryszarda Straussa.
Rozmowa skupia się na karierze Rodzińskiego w Stanach Zjednoczonych, jego dostrzeżeniu przez Leopolda Stokowskiego i jego role jako asystent Stokowskiego w Filadelfii.
Oskar Łapa opisuje rolę asystenta dyrygenta, w tym specyficzny system komunikacji z Stokowskim, a także charakter Stokowskiego i jego wpływ na karierę Rodzińskiego.
Rozmowa kontynuuje opowieść o karierze Rodzińskiego, jego przejściu do Nowego Jorku i jego role w budowaniu NBC Symphony Orchestra.
Oskar Łapa opisuje konflikty i upadek kariery Rodzińskiego, jego spadek jako dyrygent w Chicago, a także jego zdrowie i pierwszy zawał w 1949 roku.
Rozmowa skupia się na relacjach z Neli Młynarską, pierwszej żonie Rodzińskiego, a także na jego podejściu do zatrudniania kobiet w orkiestrach.
Oskar Łapa opisuje rolę Rodzińskiego w karierze Leonarda Bernsteina, jego role jako asystent Stokowskiego i jego wpływ na wybor Bernsteina do Nowojorskiej Filharmonii.
Rozmowa koncentruje się na relacjach Artura Rodzińskiego z Leonardem Bernsteinem, w tym na konflikt i plotki o zazdrości Rodzińskiego.
ale dobrze, że decydenci w Sony o nim pamiętają.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„ale dobrze, że decydenci w Sony o nim pamiętają."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Artur Rodziński (1892-1958) był tym polskim dyrygentem, który zrobił największą karierę w Stanach Zjednoczonych. Trafił tam jako asystent Leopolda Stokowskiego, który zachwycił się jego talentem w Warszawie jeszcze przed wojną. Samodzielną pracę z orkiestrami rozpoczął od Los Angeles Philharmonic, potem były orkiestry w Cleveland, Nowym Jorku i Chicago. Zapracował na przydomek „budowniczy” – miał sławę twórcy potęgi orkiestr składających się na amerykańską wielką piątkę, ale także opinię dyktatora batuty. W 1947 roku wylądował na okładce magazynu Time. To on dokonał pierwszych amerykańskich prezentacji „Harnasi” Szymanowskiego, „V Symfonii” Prokofiewa czy „Lady Makbet mceńskiego powiatu” Szostakowicza. To dzięki niemu na szczyt wspiął się Leonard Bernstein, który zaczynał jako asystent Rodzińskiego. O życiu, dorobku nagraniowym, konfliktach i sukcesach tego mistrza batuty rozmawiam z Oskarem Łapetą, muzykologiem, krytykiem muzycznym i autorem bloga Klasyczna płytoteka.