Polowanie na sędziów - Falcone i Borsellino I ODCINEK 1

Giovanni Falcone to sycylijski sędzia śledczy, który wypowiedział mafii taką otwartą wojnę. Od 1974 roku, kiedy został przeniesiony do Palermo, zaczął tropić przestępców, którzy po pierwsze handlowali narkotykami na szeroką skalę, no a po drugie ściągali od ludzi niewyobrażalne haracze. Na czele Cosa Nostry, która panoszyła się po wyspie, stał wówczas Salvatore Rina, znany również jako Bestia albo Krótki, no bo gościu nie miał nawet 160 cm wzrostu. Rina znany był ze swojej bezwzględności i brutalności. Zlecił kilkaset zabójstw, no a sam własnoręcznie, ponoć, miał zamordować ponad 40 osób. Gościu w całej swojej karierze był odpowiedzialny za liczne porwania, jakieś wyroki śmierci na nieprzychylnych mu osobach oraz wypowiedzenie oficjalnej wojny, ale nie wojny z jakimś konkurencyjnym gangiem, na przykład z Neapolu, ale z całym włoskim państwem.

Tylko cholera, jak to zrobić, jeśli w środowisku mafijnym panuje coś takiego jak omerta, czyli zmowa milczenia. Nikt nic nie widział, nikt nic nie słyszał, nikt o niczym nie wie, dla ludzi po prostu nie ma żadnego tematu. To zresztą trochę tak jak skalpel w odwróconych, w takim serialu na TVN-ie, w rozmowie z dziennikarzem. Chcesz pisać o polskiej mafii? W Polsce głąbie nie ma mafii. Od 1974 roku, kiedy Falcone zawodowo trafił już do Palermo, tropił tych mafijnych przestępców i starał się cały czas rozgryźć, jak zbudowana jest ta organizacja, no i przede wszystkim, jak daleko sięgają jej macki. No a podejrzenia były naprawdę solidnego kalibru, bo dotyczyły wysoko postawionych ludzi i najważniejszych postaci z policji, z prokuratury, z sądów, o politykach już nawet nie wspominając.

Oskarżeni usłyszeli 19 wyroków dożywocia, ponad 2600 lat pozbawienia wolności i ponad 11 miliardów lirów grzywny. Przełomowa sprawa, największy w historii Italii proces, w którym sądzona była mafia jako grupa przestępcza, no i jednocześnie wyrok śmierci, który wydali na siebie Falcone i Borsellino. Mimo, że oskarżonych było tak wielu, ci najważniejsi wciąż pozostawali nieuchwytni, na co za tym idzie rekrutowali nowych członków, no i zlecali kolejne morderstwa. Z racji tego, że mafijne macki oplatały również wysoko postawionych urzędników, między innymi w Palermu i w Rzymie, nikomu oprócz naszych sędziów chyba nie zależało na pójściu za ciosem i takim faktycznym zgnieceniu Cosa Nostry. No niestety, takie były po prostu realia i jeśli miały ucierpieć szychy,

No to wygodniej było zrobić te dwa kroki do tyłu. Na przykład Borsellino, gdy chciał wyciągnąć na światło dzienne jakieś prokuratorskie brudy, ot tak został postawiony do pionu pod groźbą dyscyplinarnego zwolnienia. Z kolei Falcone, mimo że zasługiwał na przejęcie posady szefa biura śledczego w Palermo, No to finalnie awansu nie dostał. Ogłoszenie wyroku w maxi, albo też w megaprocesie, bo tych nazw funkcjonuje kilka, nastąpiło 16 grudnia 1986 roku. Jakiś absolutny rekord w Italii, jeśli chodzi o długość obrad, bo sędziowie udali się na naradę aż 35 dni wcześniej. Łącznie skazano ponad 330 mafiozów, część z nich niestety tylko zaocznie, bo mimo, że wymiar sprawiedliwości wiedział, że skurczybyki mają swoje za uszami, no to wciąż nie potrafił ich dopaść i skutecznie doprowadzić przed swoje oblicze.

Nie bez powodu Falcone podkreślał, że jego rachunek z Cosa Nostrą cały czas pozostaje otwarty i wyrówna go dopiero ze swoją śmiercią. Naturalną lub też nie. Dzień spłaty przypadł dokładnie na 23 maja 1992 roku. Falcone wraz ze swoją żoną wylądował wtedy na lotnisku w Palermo i razem z ochroną wsiedli do przygotowanych wcześniej samochodów i po prostu kierowali się w stronę swoich przyjaciół. Macki cały czas, praktycznie 24 godziny na dobę, oplatały odpowiednich ludzi, bo mafia doskonale wiedziała, że Falcone tego konkretnego dnia przyleci na wyspę. Wiedzieli kiedy startuje i kiedy samolot finalnie dotknie płyty lotniska. W ogóle wyglądało na to, jakby mieli jakiegoś swojego człowieka w grupie tych najbardziej zaufanych ludzi Falcone, który regularnie dostarczał im wszystkich aktualizacji.

Cała ekipa Falcone poruszała się w takiej kolumnie trzech samochodów. W pierwszym i w ostatnim jechali ochroniarze, no a w środkowym, za kółkiem sędzia, obok jego żona, a na tylnym siedzeniu, co może jednak wydać się trochę podejrzane, kierowca, który zazwyczaj prowadził tę gablotę. Dwie minuty przed godziną 18.00 Instytut Geofizyki zarejestrował jakiś potężny wstrząs pod Palermo. Początkowo wszyscy w ogóle myśleli, że to jest jakieś trzęsienie ziemi, ale okazało się jednak, że sejsmografy wykryły wybuch bomby. I to nie małej bomby, bo pół tony trotylu wyrwało przy zjeździe z autostrady dziurę głęboką na minimum 4 metry. Trzech ochroniarzy Falcone zginęło na miejscu, a on sam wraz z żoną umarł po przewiezieniu do szpitala. Jeśli zapytacie mnie, kto wydał te rozkazy, no to odpowiedź może być tylko jedna.