Adela Dankowska

Ja mówię, bo w piątek moja przyjaciółka Lidka wychodzi za mąż. No to jak zrobię pięćsetkę, to muszę, przecież nie pójdę w targanych spodniach, tylko w damskim stroju. Udało mi się diament zrobić, 500 kilometrów, wylądowałam koło Przemyśla i poprosiła, żeby holownik wcześnie rano po mnie przyleciał, bo było pole wtedy na samolot. Przyleciał holownik, wylądowałam w Rzeszowie, bo z Rzeszowa przyleciał i patrzę, Takie piękne warunki się zapowiadają i mówię do zawiadowcy, czy mogę lecieć do Warszawy? A on mówi, no może, ale tak pani pewna jest, że doleci pani do Warszawy? Ja mówię, no pewnie, wczoraj zrobiłam 500 kilometrów, a do Warszawy jest niecałe 200, no co to, to spasa.

No i rzeczywiście, pobrał komunikat, zapoznałam się, zapowiadały się warunki bardzo dobrze i doleciałam do Warszawy, a instruktor Redes, który był moim instruktorem jak data w aeroklubie, bardzo dobry instruktor, taki już zasłużony, Ja mówię, a skąd ty się tu wzięłaś? A mieszka w bloku tym samym co Litka. Ja mówię, a Litka wychodzi za mąż. No to mówię, wczoraj zrobiłam pięćsetkę, to dzisiaj spacer do Warszawy. No i on mówi, no wiesz co, jesteś szalona. No ale doleciałaś. Ale ma pani taką świadomość, że jest pani trochę szalona, jeśli chodzi o to latanie? No czasami tak. Nadal Pani lata, teraz już jako pasażerka, ale nigdy nie zrezygnowała Pani z szebowców.