PJI67: Gdy przychodzi odpływ widać kto pływał bez gaci, o FTX, Lehman Brothers i Getin Banku

Każda hossa pompuje spekulacyjne balony, które w kryzysie popadają w kłopoty. Bankructwo FTX posłużyło nam za inspirację tego, aby opowiedzieć kilka takich historii. Lehman Brothers, Enron, a nawet Afera Ambergold to są w pewnego stopniu tego rodzaju historie. Warren Buffett kiedyś powiedział, że dopiero gdy przychodzi odpływ widać kto pływa bez gaci. W ten sposób chciał pokazać, że dopiero kryzys i spowolnienie gospodarcze odsłania mankamenty i słabości firm. Właśnie w takich okresach często w poważne tarapaty wpadają gwiazdy wcześniejszej hossy, które po prostu rosły w niezdrowy sposób. O tym dlaczego historia na giełdzie wciąż się powtarza i dlaczego historia FTX niewiele się różni od historii Lehman Brothers, ale nawet wpisuje się w kontekst chociażby Amber Gold czy Getin, Noble Banku opowiadamy w kolejnym odcinku podcastu 21% rocznie.

No i okazało się, że kryptowaluty są po prostu taką niedojrzałą kopią dotychczasowego systemu bankowego bez regulacji. Czyli chaos jest jeszcze większy, bo to nie jest pierwszy przypadek. Z Bitcoina mamy od 11 lat. Jakby sobie policzyć aktywami, no to chyba wszystkie dotychczasowe afery krypto zrównały się już, gdyby połączyć Lehman, Enron i te wszystkie banki, to nie, ale tak. To jest właśnie taka duża różnica, bo tych bankructw różnych instytucji w świecie kryptowalut trochę było. Ale różnica była zawsze taka, że wtedy jeszcze kryptowaluty nie były tak powszechne i nie były tak popularne, czyli jakby te bankructwa dotyczyły relatywnie małej ilości aktywów i małej ilości uczestników rynku.

W FTX jest ten sam syndyk, który był w Enronie. Czyli to jest kolejny ciekawy wątek, który łączy naszego współczesnego FTXa z Enronem. Dobrze, tylko tutaj kropka, bo zróbmy wprowadzenie do tego, że Enron to jest 2001 rok, dobrze mówię? Tak. Wybuch afery. Obok tego, zapnijmy to w całość, jeszcze był WorldCom, bo to też jest takie spektakularne bankructwo tamtego kryzysu. To była firma taka bardziej sieciowa, internetowa, która się rozwijała, ale to były takie dwa spektakularne bankructwa po tej hoście lat 90. na giełdzie, gdzie rzeczywiście Ten rynek giełdowy przeżywał ogromny wzrost, no i liczył się wtedy tylko wzrost.

Spółki wzrostowe tylko były najbardziej w cenie i dzięki temu spółki szukały możliwości jak najszybciej rosnąć, żeby pokazywać się. No i zarówno WorldCom, jak i Enron to były takie symbole największego amerykańskiego sukcesu firm gigantów, które urosły w bardzo szybkim tempie. No jak gdziekolwiek się pojawia nazwa WorldCom czy Enron, no to zawsze gdzieś obok jest, że to był ulubieniec giełdy. I w sierpniu 2000 roku Enron ma swój peak, jest w szczycie i co się okazuje, że zarząd, dyrektorzy, menadżerowie zaczynają sprzedawać akcje, ponieważ są jakieś wątpliwości dotyczące wewnętrznych, nieujawnionych strat.

W tym samym czasie doradcy oczywiście wciąż doradzają, aby inwestować w Enron, żeby kupować akcje. Nadchodzi 16 października, spółka publikuje dane za trzeci kwartał i to są straty. Raport. Przez ostatnie 3-4 lata spółka zdobywa top Ranking Fortune w Stanach ma same zyski, prognozy tylko w górę, a nagle się okazuje, że spółka ma ponad pół miliarda strat. No tak i tutaj trzeba zrozumieć jedną rzecz, czyli oczekiwania. No bo to była spółka, która była postrzegana przez wzrost, przez gigantyczne zyski. Inwestorzy przed tym raportem finansowym oczekiwali zysków, a okazało się, że jest 600 milionów strat, więc to jest po prostu

Prawdziwy szok. Tutaj mieliśmy do czynienia bardziej z takim trochę oszukiwaniem inwestorów, ale w takim sensie, że zawyżane były zyski, zaniżane były koszty, więc no kreatywna księgowość. Tutaj też kłaniają się audytorzy. Artur Andersen to była taka firma audytorska bardzo popularna w tamtym czasie, taka no wielka, no i ona przez to zbankrutowała chyba później. Upadła, więc to była taka spółka, która była audytorem Enronu i bardzo mocno ucierpiała wizerunkowo. Właściwie została rozwiązana. Powstał Andersen Business Consulting, taka inna trochę odmiana tej firmy. Ale koniec końców to był taki przykład napompowania balona spekulacyjnego, który pękł po prostu w kryzysie.

By funkcjonowała do dzisiaj, no bo jego po prostu zgubiło to, że w końcu nastał kryzys, w którym wszystko spadało, a on musiał pokazać znowu, że ma zyski, więc wszyscy zaczęli się pytać, hej, jak do cholery ty masz zyski, skoro wszyscy naokoło tracą i po prostu zostały bardziej analizowane księgi, no i wyszło, że to wszystko było piramidą finansową. Jednym słowem, klasyka. Bardzo mi się podoba takie określenie, że właśnie przy rosnących stopach procentowych zwiększa się konkurencja o kapitał. I jak widać w tych wszystkich przypadkach, które zostały wymienione dzisiaj w podcaście FTX, Enron, Lehman Brothers, Bernie Madoff, WorldCom, wszędzie jest ten sam mianownik, czyli nadużycia.