Jakub B. Bączek: Robert Lewandowski, motywacja i marzenia się spełnia | Strategiczny Ruch #14

Przypuszczam, że w większości to jest jakaś sinusoida, a w niektórych sportach może być nawet więcej porażek przez te 5 lat niż zwycięstw. I to, że ktoś tam odebrał medal, może też jest na bazie tego, że wcześniej na przykład 400 razy przegrał, jak w słynnym cytacie Jordana. Już nie będziemy tu Państwu, nie będziemy zanudzać, bo ten cytat już każdy z nas z Facebooka. Ale chodzi mi o to, że to dawanie sobie prawa do porażki, ale jednocześnie szybkie podnoszenie się, to myślę, że i biznes i sport. I na koniec dodałbym fokus. Jest w talentach Galupa, w teście talentów Galupa, właśnie jeden z talentów Focus. I on jest coraz trudniejszy w tym przebodźcowanym świecie. Czyli podałeś mi jeszcze zanim zaczęliśmy nagrywać taki przykład, że gdybyśmy rozmawiali, czyli używali pierwszego i drugiego systemu Kahnemanowskiego, żeby się połączyć, ale też grali w szachy jednocześnie, to może jakość mojej rozmowy, ty już jesteś rutyniarz, ale mojej rozmowy poszłaby w dół.

To wynika też właśnie z bycia szachistą, bo szachiści są skoncentrowani na jednej rzeczy. Wspomniałeś o ciekawym wątku, bo często pada to pytanie, dlaczego w trakcie rozmów podcastowych ja nie gram z gościem czy gościnią w szachy? To właśnie wynika z tego, że zanim ja zacząłem nagrywać ten podcast, to zrobiłem trialową rozmowę, taką próbną rozmowę podczas gry, w sensie rozmowy graliśmy też w szachy z gościem I to się nie sprawdziło. No ja bym tu popotrącał. W sensie po prostu jedno to jest jakość partii nie była najwyższa, z drugiej strony ta jakość rozmowy trochę spadała, bo koncentracja była na partii. Tak myślę. I to troszeczkę tutaj systemy kahnemanowskie, tak jak wspomniałeś, to się akurat nie sprawdziło. I widzę, że już... Fajnie, że to mówisz. Już się wyrywasz do odpowiedzi, więc za chwilę ci oddam tutaj pałeczkę do odpowiedzi, ale myślę sobie, że to jest mega ważne, by podkreślić właśnie, że na przykład, bo wspomniałeś o oparciu na bramę.

To zadam ci kolejne pytanie zatem. Czy jest może jakaś książka, myśl lub lider, który istotnie wpłynął na twoje myślenie o biznesie, o strategii? Wiem, że dużo czytasz, więc zastanawiam się, czy ktoś taki jest. No Kahneman, który tu padł, był dla mnie przewrotem kopernikańskim. Pułapki myślenia w sensie. Pułapki myślenia, o myśleniu szybkim i wolnym. To był przewrót kopernikański. Ja wtedy jeszcze słuchaj, wierzyłem w taki rozwój trochę ezoteryczny, taki trochę sam z dystansem do siebie i z pokorą mówię, taki trochę jestem zwycięzcą. Do Kahnemana. Potem mi Kahneman określił po prostu w swojej genialnej książce, choć nie czyta się tego łatwo, muszę przyznać. Że to nie tak, że są pewne mechanizmy, trzeba mieć szacunek dla wielowymiarowości ludzi, że w tym pierwszym systemie mamy masę automatyzmów i jak jeden jest szczepionkowiec, drugi antyszczepionkowiec, to oni oboje uważają, że mają rację i tak widzą świat.

I ta książka była niezwykle dla mnie twórcza. Ja miałem masę notatek po tej książce i pamiętam też, że masę rzeczy od razu, zgodnie z tym poprzednim akapitem, od razu wdrażałem do firm. Czyli Kahneman na przykład podaje jakąś tam strategię, ja dzwonię do Basi i mówię, mamy to? Nie, to zrobimy. Wiesz, i momentalnie zamykałem książkę i leciałem, żeby coś delegować. Ta książka wywróciła mój świat do góry nogami. A druga książka, może to zabrzmi nieskromnie, ale to jest książka, gdzie ja też będę na okładce. Książka Determinacja. Natomiast dlatego ona mnie zmieniła, bo współautorem tej książki jest Jacek Santorski, z którym miałem wybitną przyjemność, wielką przyjemność, spotykać się raz na miesiąc, dyktafon między nami, kawka, yerba i na jakiś jeden temat dyskutujemy, potem pani redaktor nam to jakoś z tych naszych nieuczesanych myśli wygładzi i zrobi z tego rozdział.